Yargıtay1. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/949 K.2011/2279
... 'i kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2007 gün ve 67/76 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Oluşa, dosya kapsamına ve Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 22.07.2005 tarihli rapor içeriğine göre, sanığın olay günü tahrik altında kalarak mağdurun ikisi toraksa, biri batına nafiz olacak şekilde ince barsak, diyafragma ve karaciğerde yaralanma meydana getirerek, hayati tehlike geçirip, 45 gün iş ve gücünden kalacak şekilde beş kez bıçak vurarak öldürmeye teşebbüs etmesi nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uygulamasında, olayla örtüşecek şekilde ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;
A) Hükme esas teşkil eden kısa kararda ve gerekçede tereddüde yer vermeyecek açıklıkta sanığın tahrik altında kaldığının kabulü ile cezasının tahrik nedeniyle indirime tabi tutulduğunun belirtilmesi karşısında, hüküm fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 81 ve 35 maddelerinin uygulanmasından sonra gelmek üzere, tahrik uygulamasının başına “5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine;
B) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Oluşa, dosya kapsamına ve Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu'nun 22.07.2005 tarihli rapor içeriğine göre, sanığın olay günü tahrik altında kalarak mağdurun ikisi toraksa, biri batına nafiz olacak şekilde ince barsak, diyafragma ve karaciğerde yaralanma meydana getirerek, hayati tehlike geçirip, 45 gün iş ve gücünden kalacak şekilde beş kez bıçak vurarak öldürmeye teşebbüs etmesi nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uygulamasında, olayla örtüşecek şekilde ve meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınıra yaklaşılarak ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak;
A) Hükme esas teşkil eden kısa kararda ve gerekçede tereddüde yer vermeyecek açıklıkta sanığın tahrik altında kaldığının kabulü ile cezasının tahrik nedeniyle indirime tabi tutulduğunun belirtilmesi karşısında, hüküm fıkrasında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 81 ve 35 maddelerinin uygulanmasından sonra gelmek üzere, tahrik uygulamasının başına “5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi uyarınca” ibaresinin eklenmesine;
B) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.