Yargıtay 1. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2008/3213 K.2013/242
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların birbirlerine yönelik karşılıklı hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı verilen mahkumiyet kararıyla ilgili olarak, bu cezaların hapis süresinin yasal düzenlemelere uygun olup olmadığıdır. Mahkeme, 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK hükümlerine göre hapis cezasının sürelerinin yeniden belirlenmesi gerektiğini kabul ederek, sanıkların hakaret eylemleri için verilen cezaları kaldırıp, kasten yaralama suçundan hüküm süresini 12 ay olarak düzeltti.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kasten yaralama, hakaret
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde; 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasının ertelenmemesi gerekçesi yasal ve yeterli kabul edildiğinden, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı değerlendirilmiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, elde edilen delillerin sanıklar ... ve ...'in eylemlerinin karşılıklı hakaret kapsamında kaldığı ve sanık ...'in kasten yaralama suçu yönünden fiilini meşru savunma şartları içinde işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sanığın eyleminin meşru savunma sınırları dahilinde olduğuna, sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden üst sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A-Sanıklar ... ve ... hakkında birbirlerine yönelik karşılıklı hakaret eylemlerinden dolayı verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B-Sanık ... hakkında ...'e yönelik eylemi ile ilgili olarak yapılan incelemede; sanık hakkında hukuka uygunluk nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki "5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/3 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin "5237 sayılı TCK.nun 25/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine" ibaresi ile değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
C-Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
aa-Sanık hakkında 4 aydan 1 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında, aynı kanunun 61/6 maddesi gereğince hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir hükmü karşısında temel cezanın 1 yıl yerine yazılı şekilde 12 ay olarak belirlenmesi,
bb-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... arasında yaşanan tartışmanın nasıl geliştiğine dair herhangi bir tanık anlatımının bulunmaması ve sanıkların savunmalarında ilk haksız hareketin karşı taraftan geldiğine ilişkin beyanlarının aksinin ıspat olunamaması karşısında, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kasten yaralama, hakaret
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde; 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasının ertelenmemesi gerekçesi yasal ve yeterli kabul edildiğinden, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı değerlendirilmiştir.
2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, elde edilen delillerin sanıklar ... ve ...'in eylemlerinin karşılıklı hakaret kapsamında kaldığı ve sanık ...'in kasten yaralama suçu yönünden fiilini meşru savunma şartları içinde işlediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sanığın eyleminin meşru savunma sınırları dahilinde olduğuna, sanık hakkında kasten yaralama suçu yönünden üst sınırdan ceza verilmesinin hatalı olduğuna yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
A-Sanıklar ... ve ... hakkında birbirlerine yönelik karşılıklı hakaret eylemlerinden dolayı verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
B-Sanık ... hakkında ...'e yönelik eylemi ile ilgili olarak yapılan incelemede; sanık hakkında hukuka uygunluk nedeniyle beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kurulan hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki "5237 sayılı TCK.nun 25/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/3 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin "5237 sayılı TCK.nun 25/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve 5271 sayılı CMK.nun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine" ibaresi ile değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
C-Sanık ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;
aa-Sanık hakkında 4 aydan 1 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 86/2 maddesi gereğince yapılan uygulama sırasında, aynı kanunun 61/6 maddesi gereğince hapis cezasının süresi gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir hükmü karşısında temel cezanın 1 yıl yerine yazılı şekilde 12 ay olarak belirlenmesi,
bb-Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... arasında yaşanan tartışmanın nasıl geliştiğine dair herhangi bir tanık anlatımının bulunmaması ve sanıkların savunmalarında ilk haksız hareketin karşı taraftan geldiğine ilişkin beyanlarının aksinin ıspat olunamaması karşısında, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 17/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.