Danıştay 9. Daire İdare Hukuku Vergi Hukuku
Danıştay 9. Daire E.2024/4230 K.2024/6241
Özet: Uyuşmazlık, devlet tarafından 7440 sayılı kanunla yapılan vergi matrahı artırımından vazgeçmek isteyen davacının talebinin reddine ilişkin bir vergi davasıdır. Danıştay, temyiz isteğini incelemeksiz reddederek davanın sonucunu bozmadı ve davacıya maktup harç uygulamaya karar verdi.
T.C. DANIŞTAY DOKUZUNCU DAİRE
Esas No: 2024/4230
Karar No: 2024/6241
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Defterdarlığı - ...
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Davacı tarafından, 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 5. maddesi uyarınca yapılan matrah artırımından vazgeçmek talebiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu kabul edip Vergi Mahkemesi kararını kaldırarak davayı reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin iptal kararına konu düzenleme uyarınca belli bir parayı içermeyen idari işlemler hakkında verilen kararların temyiz istemine konu yapılamayacağı açık olduğundan ve Anayasa Mahkemesi kararının gerekçesinde belli bir parayı içermeyen idari işlemlerin temyizine ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmadığı da görüldüğünden, anılan kararların temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılmıştır.
Nitekim, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine ilişkin yeni düzenlemede de salt idari işlemler için bu hususa aykırı bir düzenleme yapılmadığı görülmektedir.
Bu durumda, salt idari işlem niteliğindeki 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 5. maddesi uyarınca yapılan matrah artırımından vazgeçmek talebiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunu kabul edip Vergi Mahkemesi kararını kaldırarak davayı reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 12/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2024/4230
Karar No: 2024/6241
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Defterdarlığı - ...
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: Davacı tarafından, 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 5. maddesi uyarınca yapılan matrah artırımından vazgeçmek talebiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı kabul eden ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik davalı tarafından yapılan istinaf başvurusunu kabul edip Vergi Mahkemesi kararını kaldırarak davayı reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu gereğince ilk inceleme ile görevli Tetkik Hâkimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve temyiz dilekçesi ile ekleri incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin verdikleri hangi kararların temyiz edilebileceğinin bentler halinde sayıldığı 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde yer alan konusu yüz bin Türk Lirasını aşan vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlere karşı açılan davalar hakkında bölge idare mahkemesinin istinaf yoluyla yapılan başvurular üzerine verdikleri kararların temyiz edilebileceği düzenlemesi, Anayasa Mahkemesinin 26/07/2023 tarih ve E:2023/36, K:2023/142 sayılı kararıyla anılan düzenlemedeki temyize tabi kararların belirlenmesine ilişkin parasal sınırın her yıl güncellenmesi nedeniyle hangi tarihteki parasal sınıra göre temyiz kanun yoluna başvurulabileceği hususunun açık, net ve tereddüde yer vermeyecek şekilde düzenlenmediği ve konusu öngörülen parasal sınırın altında kalan tüm vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemlerden kaynaklanan davalarda ilk kez davacılar aleyhine hüküm kuran bölge idare mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurulamamasının hükmün denetlenmesini talep etme hakkına orantısız bir sınırlama getirdiği gerekçesiyle iptal edilmiştir.
Anayasa Mahkemesinin iptal kararına konu düzenleme uyarınca belli bir parayı içermeyen idari işlemler hakkında verilen kararların temyiz istemine konu yapılamayacağı açık olduğundan ve Anayasa Mahkemesi kararının gerekçesinde belli bir parayı içermeyen idari işlemlerin temyizine ilişkin olarak herhangi bir değerlendirme yapılmadığı da görüldüğünden, anılan kararların temyize tabi kararlar arasında yer almadığı sonucuna varılmıştır.
Nitekim, Anayasa Mahkemesinin iptal kararı sonrasında 2577 sayılı Kanunun 46. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine ilişkin yeni düzenlemede de salt idari işlemler için bu hususa aykırı bir düzenleme yapılmadığı görülmektedir.
Bu durumda, salt idari işlem niteliğindeki 7440 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 5. maddesi uyarınca yapılan matrah artırımından vazgeçmek talebiyle yapılan başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunu kabul edip Vergi Mahkemesi kararını kaldırarak davayı reddeden ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının bozulması istemiyle yapılan temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin İNCELENMEKSİZİN REDDİNE,
2. Temyiz isteminde bulunandan ...-TL maktu harç alınmasına,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin 7. fıkrası uyarınca, 12/11/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.