Danıştay9. DaireTicaret Hukuku
Danıştay 9. Daire E.2023/4384 K.2024/1670
T.C.D A N I Ş T A YDOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2023/4384 Karar No : 2024/1670 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
**VEKİLİ:** Av. ... 2-(DAVACI) ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi
**VEKİLİ:** Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, ... Sanayi ve Ticaret Şirketinden aldığı sahte faturalara ilişkin katma değer vergilerini indirim konusu yaptığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Şubat, Nisan ve Mayıs dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacıya fatura düzenleyen Güneşli Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden anılan faturaların sahte olduğu anlaşıldığından, dava konusu katma değer vergisi ve bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; davacı adına 2017/Ocak-Aralık dönemi için kesilerek 30/07/2018 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezası ile 2017/Aralık dönemi için kesilerek 26/07/2018 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezası 2019 yılının başından itibaren işlenecek fiil nedeniyle kesilecek vergi ziyaı cezasında tekerrüre esas alınabileceğinden, 2018 yılında işlenen fiil nedeniyle kesildiği anlaşılan dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı; olayda, sadece faturaları düzenleyen mükellefe ilişkin tespitlerden hareketle faturaların sahte olduğunun kabul edildiği, fatura muhteviyatı hizmetlerin gerçekten alınıp alınmadığına, alınmış ise, kimlerden alındığına yönelik hukuken geçerli somut bir tespit yapılmadığı, özel usulsüzlük cezasının faturalardaki tutarlar üzerinden yorum ve varsayıma dayalı olarak kesildiği, dolayısıyla özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren koşulların gerçekleştiğinin ortaya konulamadığı, bu durumda, idari cezalar için de geçerli olan cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağı yolundaki genel ceza hukuku ilkesinin varsayım ya da kıyas yoluyla ceza tayinine olanak tanımaması karşısında özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: Faturaları düzenleyen mükellefin mal alımı yapılan tarihte faal olmadığı yönünde somut bir delil bulunmadığı, bu mükelleften mal alımı yapıldığının açık olduğu, mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun kendilerine tebliğ edilmemesinin savunma ve adil yargılanma haklarını ihlal ettiği, dava konusu ihbarname dönemlerine ilişkin olarak matrah artırımı yapıldığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.DAVALININ İDDİALARI: Vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanmasında cezanın kesildiği tarihin dikkate alınması gerektiğinden, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırımında hukuka aykırılık bulunmadığı, özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için belgesiz alım yapıldığının tespit edilmesi yeterli olduğundan, dava konusu özel usulsüzlük cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;Tarafların temyiz istemlerinin reddine,Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
**VEKİLİ:** Av. ... 2-(DAVACI) ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi
**VEKİLİ:** Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, ... Sanayi ve Ticaret Şirketinden aldığı sahte faturalara ilişkin katma değer vergilerini indirim konusu yaptığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2018/Şubat, Nisan ve Mayıs dönemlerine ilişkin katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacıya fatura düzenleyen Güneşli Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... vergi kimlik numaralı mükellefi ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden anılan faturaların sahte olduğu anlaşıldığından, dava konusu katma değer vergisi ve bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; davacı adına 2017/Ocak-Aralık dönemi için kesilerek 30/07/2018 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezası ile 2017/Aralık dönemi için kesilerek 26/07/2018 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezası 2019 yılının başından itibaren işlenecek fiil nedeniyle kesilecek vergi ziyaı cezasında tekerrüre esas alınabileceğinden, 2018 yılında işlenen fiil nedeniyle kesildiği anlaşılan dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılmasında hukuka uygunluk bulunmadığı; olayda, sadece faturaları düzenleyen mükellefe ilişkin tespitlerden hareketle faturaların sahte olduğunun kabul edildiği, fatura muhteviyatı hizmetlerin gerçekten alınıp alınmadığına, alınmış ise, kimlerden alındığına yönelik hukuken geçerli somut bir tespit yapılmadığı, özel usulsüzlük cezasının faturalardaki tutarlar üzerinden yorum ve varsayıma dayalı olarak kesildiği, dolayısıyla özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren koşulların gerçekleştiğinin ortaya konulamadığı, bu durumda, idari cezalar için de geçerli olan cezayı gerektiren fiilin tüm unsurları tamam olmadan failin cezalandırılamayacağı yolundaki genel ceza hukuku ilkesinin varsayım ya da kıyas yoluyla ceza tayinine olanak tanımaması karşısında özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: Faturaları düzenleyen mükellefin mal alımı yapılan tarihte faal olmadığı yönünde somut bir delil bulunmadığı, bu mükelleften mal alımı yapıldığının açık olduğu, mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun kendilerine tebliğ edilmemesinin savunma ve adil yargılanma haklarını ihlal ettiği, dava konusu ihbarname dönemlerine ilişkin olarak matrah artırımı yapıldığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.DAVALININ İDDİALARI: Vergi ziyaı cezasına tekerrür hükümleri uygulanmasında cezanın kesildiği tarihin dikkate alınması gerektiğinden, dava konusu vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırımında hukuka aykırılık bulunmadığı, özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için belgesiz alım yapıldığının tespit edilmesi yeterli olduğundan, dava konusu özel usulsüzlük cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;Tarafların temyiz istemlerinin reddine,Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.