Danıştay9. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 9. Daire E.2023/1521 K.2023/3253
Özet: (1) İdari başkenti: 2018 yılında inşaat malzemeleri toptan ticareti yapan davacının sahte faturalandırma nedeniyle beyan dışı hasılat kaydettiği iddiası; (2) Mahkeme, vergi tekniği raporuna dayanarak 2018 gelir vergisi ve usulsüzlük cezalarının kaldırılmasını reddederek, verilen kararın onaylanmasına karar vermiştir.
T.C. DANIŞTAY DOKUZUNCU DAİRE
Esas No: 2023/1521
Karar No: 2023/3253
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU:... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve kullandığı bir kısım faturanın sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı gelir vergisi, 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; inşaat malzemeleri toptan ticareti faaliyetinde bulunan davacı şirket hakkında, 2016-2019 yılları hesap ve işlemlerinin sahte belge kullanma ve düzenleme yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği raporuna atıfta bulunularak düzenlenen vergi inceleme raporunda; davacının 2018 yılında birtakım kişi ve firmalara sahte belge düzenlediği, ayrıca birtakım kişi ve firmalardan sahte belge kullandığı iddialarıyla, düzenlenen ve hasılat kaydedilen faturaların gerçek bir mal ve hizmet alış satışına ilişkin olmadığından bahisle, davacının faaliyet gösterdiği sektördeki %10 karlılık oranı da dikkate alınarak, düzenlemiş olduğu sahte faturalarda yer alan 451.718,34-TL tutarın, 2018 yılında beyan ettiği 3.052.133,82-TL net satış tutarından çıkarılarak, ayrıca beyan ettiği 2.677.385,95-TL tutarındaki satış maliyetinin 2.364.104,98-TL belirlenerek gelir tablosunun yeniden oluşturulması sonucu, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı, özel usulsüzlük cezası yönünden ise, özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve cezanın kesilmesine dair koşulları belirleyen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesinde belirtilen unsurların bir arada gerçekleşmediği anlaşıldığından, davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, geçici vergiler ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, bazı mükelleflere gerçek bir mal satımı olmadığı ve bu mükelleflere sahte fatura düzenlendiği sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyatın ve kesilen cezaların hukuka aykırı olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3..2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1521
Karar No: 2023/3253
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU:... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve kullandığı bir kısım faturanın sahte olduğu yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı gelir vergisi, 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; inşaat malzemeleri toptan ticareti faaliyetinde bulunan davacı şirket hakkında, 2016-2019 yılları hesap ve işlemlerinin sahte belge kullanma ve düzenleme yönünden incelenmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği raporuna atıfta bulunularak düzenlenen vergi inceleme raporunda; davacının 2018 yılında birtakım kişi ve firmalara sahte belge düzenlediği, ayrıca birtakım kişi ve firmalardan sahte belge kullandığı iddialarıyla, düzenlenen ve hasılat kaydedilen faturaların gerçek bir mal ve hizmet alış satışına ilişkin olmadığından bahisle, davacının faaliyet gösterdiği sektördeki %10 karlılık oranı da dikkate alınarak, düzenlemiş olduğu sahte faturalarda yer alan 451.718,34-TL tutarın, 2018 yılında beyan ettiği 3.052.133,82-TL net satış tutarından çıkarılarak, ayrıca beyan ettiği 2.677.385,95-TL tutarındaki satış maliyetinin 2.364.104,98-TL belirlenerek gelir tablosunun yeniden oluşturulması sonucu, tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı, özel usulsüzlük cezası yönünden ise, özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve cezanın kesilmesine dair koşulları belirleyen 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesinde belirtilen unsurların bir arada gerçekleşmediği anlaşıldığından, davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, geçici vergiler ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, bazı mükelleflere gerçek bir mal satımı olmadığı ve bu mükelleflere sahte fatura düzenlendiği sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyatın ve kesilen cezaların hukuka aykırı olmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmiştir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kabulüne ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3..2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.