‹ Ana sayfa
Danıştay9. Daireİdare Hukuku

Danıştay 9. Daire E.2022/911 K.2023/772

Esas No: 2022/911 · Karar No: 2023/772 · Karar Tarihi: 15.03.2023
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/911
Karar No : 2023/772

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Belediye Başkanlığı-…

**VEKİLİ:** Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): … Gıda Maddeleri San. ve Tic. A.Ş.

**VEKİLİ:** Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, Organize Sanayi Bölgesinde yer alan iş yeri nedeniyle 2012 ila 2019 yılları için ödenen 196.145,16-TL tutarındaki ilan ve reklam vergisi, gecikme zammının iadesi ile ilan ve reklam vergisi mükellefiyetinin iptali talebiyle yapılan düzeltme- şikayet başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 5393 sayılı Belediye Kanununun, Belediyenin görev ve sorumluluklarını düzenleyen 14. maddesinde, belediyelerinin görev ve sorumlulukları düzenlendikten sonra, belediyenin görev, sorumluluk ve yetki alanının belediye sınırlarını kapsadığının belirtildiği, 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun "Gelirler" başlıklı 12. maddesinde Organize Sanayi Bölgesi'nin gelirleri arasında ilan ve reklam gelirlerine yer verildiği, bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, Organize Sanayi Bölgesinde yer alan ışıklı ve ışıksız reklam tabelaları, 5393 sayılı Belediye Kanununun kapsamı dışında bırakıldığı ve davalı belediyenin yetki alanı içinde bulunmadığının anlaşıldığı, bu durumda, dava konusu ilan ve reklam vergileri, yetkisi bulunmadığı halde davalı Belediye tarafından tahakkuk ettirilerek tahsil edildiğinden, dava konusu işlemin, ilan ve reklam vergisi mükellefiyetinin iptali ile davacı şirket tarafından ödenen 2015 ila 2019 yıllarına ilişkin ilan ve reklam vergisi ve gecikme zamlarının iadesi isteminin reddine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı ve ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle (tecil faizi) birlikte davacıya iadesi gerektiği sonucuna varıldığı, dava konusu işlemin 2012 ila 2014 yıllarına ilişkin ilan ve reklam vergisi ve gecikme zamlarının iadesi isteminin reddine ilişkin kısmına gelince, zamanaşımı süresi dolduktan sonra meydana çıkarılan vergi hataları düzeltilemeyeceğinden ve davacının başvurusunun zamanaşımı süresi dolduktan sonra yapıldığı anlaşıldığından dava konusu işlemin anılan kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu işlemin ilan ve reklam vergisi mükellefiyetinin iptali ile 2015 ila 2019 yıllarına ilişkin ilan ve reklam vergisi ve gecikme zamlarının iadesi isteminin reddine ilişkin kısmının iptaline, ödenen tutarın tecil faiziyle birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergilerin Kanunla tarh ve tahakkuk ettirilebileceği, vergilerin tarh ve tahakkukunda yetkilendirme yapılamayacağı, bu sebeple ilan ve reklam vergisinin tarh, tahakkuk ve tahsilinde Organize Sanayi Bölgesi yönetiminin yetkili olarak kabul edilmesinin Kanuna aykırı olduğu, Belediyelerince ilan ve reklam vergisine ilişkin yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalının istinaf başvurusunun reddi yolundaki … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?