Danıştay9. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 9. Daire E.2022/824 K.2023/4664
T.C. DANIŞTAY
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/824
Karar No : 2023/4664
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Elektrik Aydınlatma Hırdavat İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle 2018/Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu dönemde kullandığı faturaların sahte olduğundan bahisle davacı adına tarhedilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür uygulanmasına dayanak olarak 2011/Aralık dönemi katma değer vergisine ilişkin kesilen ve 30/12/2016 tarihinde tebliğ edilen vergi ziyaı cezasının esas alındığı ve 17/01/2017 tarihinde uzlaşıldığı görüldüğünden uyuşmazlıkta dava konusu dönemlere ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1.maddesi uyarrınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise, özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için madde hükmünde sayılan belgelerin verilmediğinin ve alınmadığının belirlenmesi ve bu belgeleri vermeyen ve almayanların saptandığına ilişkin hukuken geçerli somut bir tespitin mevcut olması gerektiği, davacının emtia alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinin tespit edilmesi sebebiyle özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de; söz konusu emtia alımlarının gerçekte kimden, hangi tarihte alındığının saptanmadığı, dolayısıyla özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören koşulları düzenleyen anılan madde hükmünde belirtilen unsurlar bir arada gerçekleşmediğinden davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının 2018 hesap döneminde ticari mal alışlarının bir kısmını sahte belge ile belgelendirdiğinin tespit edildiği, bu nedenle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. Maddesi uyarınca davacının sahte belge ile belgelendirdiği mal alışlarının %10'u oranında özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerektiği, yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idarenin istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi.... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın .... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/824
Karar No : 2023/4664
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Elektrik Aydınlatma Hırdavat İnşaat Taahhüt San. Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle 2018/Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1.maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu dönemde kullandığı faturaların sahte olduğundan bahisle davacı adına tarhedilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı adına kesilen vergi ziyaı cezalarına tekerrür uygulanmasına dayanak olarak 2011/Aralık dönemi katma değer vergisine ilişkin kesilen ve 30/12/2016 tarihinde tebliğ edilen vergi ziyaı cezasının esas alındığı ve 17/01/2017 tarihinde uzlaşıldığı görüldüğünden uyuşmazlıkta dava konusu dönemlere ilişkin kesilen vergi ziyaı cezasına tekerrür uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1.maddesi uyarrınca kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden ise, özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için madde hükmünde sayılan belgelerin verilmediğinin ve alınmadığının belirlenmesi ve bu belgeleri vermeyen ve almayanların saptandığına ilişkin hukuken geçerli somut bir tespitin mevcut olması gerektiği, davacının emtia alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiğinin tespit edilmesi sebebiyle özel usulsüzlük cezası kesilmiş ise de; söz konusu emtia alımlarının gerçekte kimden, hangi tarihte alındığının saptanmadığı, dolayısıyla özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören koşulları düzenleyen anılan madde hükmünde belirtilen unsurlar bir arada gerçekleşmediğinden davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, dava konusu özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının 2018 hesap döneminde ticari mal alışlarının bir kısmını sahte belge ile belgelendirdiğinin tespit edildiği, bu nedenle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. Maddesi uyarınca davacının sahte belge ile belgelendirdiği mal alışlarının %10'u oranında özel usulsüzlük cezası kesilmesi gerektiği, yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davalının temyiz isteminin reddine,
2.Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik davalı idarenin istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi.... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın .... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.