Danıştay9. Daireİdare Hukuku
Danıştay 9. Daire E.2022/722 K.2024/1350
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/722
Karar No : 2024/1350
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVACI) ...
**VEKİLİ:** Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
**VEKİLİ:** Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, POS cihazı ile ikrazatçılık faaliyetinde bulunarak elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılı gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası, 2015/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası, 2015/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2015/Temmuz-Ekim dönemlerine ilişkin banka ve sigorta muameleleri vergileri ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitler ile Mahkemelerince verilen ara kararına istinaden davalı idarece gönderilen ve konu hakkında ifadesi alınan şahıslara ait ifade tutanaklarından; davacının mal aldığı ve mal sattığı kişi ve firmalar hakkında tefecilik faaliyetinde bulundukları yönünde düzenlenmiş vergi tekniği raporlarının bulunması, mükellefin POS cihazlarından yaptırdığı kredi kartı işlem tutarlarının çok yüksek olmasına karşın katma değer vergisi beyannamelerinde beyan edilen katma değer vergisi matrahının daha düşük tutarlarda olması ve ifadesi alınan şahısların beyanları dikkate alındığında, davacının ilgili dönemde POS cihazlarını kullanmak suretiyle faiz karşılığı ödünç para verme faaliyetinde bulunarak komisyon geliri elde ettiği ve bu gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı sonucuna varıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden; geçici vergilerin yıllık vergiye mahsuben alınan vergi olması sebebiyle vergi ziyaı cezasının bir kat uygulanması gerektiğinden, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katının hukuka uygun, bir katı aşan kısımların ise hukuka aykırı olduğu , dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı yönünden ise, davacı adına 2014/Ocak-Aralık dönemine ilişkin olarak 22/10/2015 tarihinde tebliğ edilen ... sayılı ihbarname içeriği vergi ziyaı cezası nedeni ile tekerrür hükmünün uygulandığının görüldüğü, oysa ki, 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının, cezanın kesinleştiği yılı takip eden 2016 yılından başlamak üzere beş yıl içinde tekrar vergi ziyaı cezası kesilmesi durumunda tekerrüre esas olması mümkün olduğundan, dava konusu vergi ziyaı cezasının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesi gereğince tekerrür nedeniyle artırılmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı ile geçici vergi nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurularında ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: POS tefeciliği iddiasının gerçeği yansıtmadığı, düzenlenen raporların eksik incelemeye dayalı olduğu, ayrıntılı ve karşıt inceleme yapılmadığı, faturalı olarak satılan kontör ve diğer emtia satışlarının gerçekliğini test etmeye matuf olarak defter ve belgeleri üzerinde fiili ve kaydi envanter yapılarak iddiaların somutlaştırılmamasının da incelemenin eksik ve yanlış olduğunu gösterdiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlere dayanılarak yapılan dava konusu tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ve davacı adına geçici vergi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinin ve vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:...., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe olanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 2022/722
Karar No : 2024/1350
TEMYİZ EDENLER :1-(DAVACI) ...
**VEKİLİ:** Av. ...
2-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
**VEKİLİ:** Av. ...
İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, POS cihazı ile ikrazatçılık faaliyetinde bulunarak elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2015 yılı gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası, 2015/Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası, 2015/Ekim-Aralık dönemine ilişkin geçici vergi üzerinden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2015/Temmuz-Ekim dönemlerine ilişkin banka ve sigorta muameleleri vergileri ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporundaki tespitler ile Mahkemelerince verilen ara kararına istinaden davalı idarece gönderilen ve konu hakkında ifadesi alınan şahıslara ait ifade tutanaklarından; davacının mal aldığı ve mal sattığı kişi ve firmalar hakkında tefecilik faaliyetinde bulundukları yönünde düzenlenmiş vergi tekniği raporlarının bulunması, mükellefin POS cihazlarından yaptırdığı kredi kartı işlem tutarlarının çok yüksek olmasına karşın katma değer vergisi beyannamelerinde beyan edilen katma değer vergisi matrahının daha düşük tutarlarda olması ve ifadesi alınan şahısların beyanları dikkate alındığında, davacının ilgili dönemde POS cihazlarını kullanmak suretiyle faiz karşılığı ödünç para verme faaliyetinde bulunarak komisyon geliri elde ettiği ve bu gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı sonucuna varıldığından, dava konusu cezalı tarhiyatların hukuka uygun olduğu, dava konusu geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden; geçici vergilerin yıllık vergiye mahsuben alınan vergi olması sebebiyle vergi ziyaı cezasının bir kat uygulanması gerektiğinden, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katının hukuka uygun, bir katı aşan kısımların ise hukuka aykırı olduğu , dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı yönünden ise, davacı adına 2014/Ocak-Aralık dönemine ilişkin olarak 22/10/2015 tarihinde tebliğ edilen ... sayılı ihbarname içeriği vergi ziyaı cezası nedeni ile tekerrür hükmünün uygulandığının görüldüğü, oysa ki, 2015 yılında kesinleşen vergi ziyaı cezasının, cezanın kesinleştiği yılı takip eden 2016 yılından başlamak üzere beş yıl içinde tekrar vergi ziyaı cezası kesilmesi durumunda tekerrüre esas olması mümkün olduğundan, dava konusu vergi ziyaı cezasının, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesi gereğince tekerrür nedeniyle artırılmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısmı ile geçici vergi nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurularında ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, ortada, kararın kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığı belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
DAVACININ İDDİALARI: POS tefeciliği iddiasının gerçeği yansıtmadığı, düzenlenen raporların eksik incelemeye dayalı olduğu, ayrıntılı ve karşıt inceleme yapılmadığı, faturalı olarak satılan kontör ve diğer emtia satışlarının gerçekliğini test etmeye matuf olarak defter ve belgeleri üzerinde fiili ve kaydi envanter yapılarak iddiaların somutlaştırılmamasının da incelemenin eksik ve yanlış olduğunu gösterdiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
DAVALININ İDDİALARI: Davacı adına düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlere dayanılarak yapılan dava konusu tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ve davacı adına geçici vergi üzerinden üç kat vergi ziyaı cezası kesilmesinin ve vergi ziyaı cezalarına tekerrür hükümleri uygulanmasının hukuka uygun olduğu iddiasıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
Tarafların temyiz isteminin reddine,
Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik tarafların istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:...., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe olanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.