Danıştay9. Daireİdare Hukuku
Danıştay 9. Daire E.2022/4419 K.2023/4920
T.C.D A N I Ş T A YDOKUZUNCU DAİRE Esas No : 2022/4419 Karar No : 2023/4920 TEMYİZ EDENLER : 1-(DAVALI) ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
**VEKİLİ:** Av. ... 2-(DAVACI) ...
**VEKİLİ:** Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, banka hesaplarını başkalarına kullandırmak suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2016 yılına ilişkin gelir vergisinin, 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin ve bunlar üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; gelir vergisi yönünden, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden, davacının 2016 yılında herhangi bir ticari faaliyetinin olmadığı, banka havale ve eft işlemlerinin toplam tutarları (55.856.622,63 TL para girişi ve 49.922.842,66 TL para çıkışı) ve yüksek tutarda para alınan ve gönderilen şahısların tanınmamasının iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durum olduğu hususları dikkate alındığında, davacı tarafından banka hesaplarının başkalarına kullandırılması suretiyle komisyon geliri elde edildiği anlaşıldığından, gerçekleştirilen bankacılık işlemleri için kabul edilen % 0,5 komisyon oranı esas alınarak hesaplanan matrah farkı üzerinden re'sen tarh edilen gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; geçici vergi yönünden, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince mahsup dönemi geçtiği için terkin edilmesi gerekirken, re'sen tarh edilen geçici vergide hukuka uyarlık bulunmadığı; vergi ziyaı cezaları yönünden, davacı tarafından elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden, re'sen tarh edilen gelir vergisi ve geçici vergiye bağlı olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; özel usulsüzlük cezası yönünden, özel usulsüzlük cezasının kesilebilmesi için, fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ve serbest meslek makbuzu verilmediği ve alınmadığı hususunun açık, mükellefi bağlayacak ve hukuken itibar edilecek biçimde olayın vuku anında somut olarak tespitinin zorunlu olduğu, olayda cezayı gerektiren usulsüzlük eylemi bütün unsurlarıyla ortaya konulmadığından, dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, geçici vergi aslı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: Vergi inceleme raporunda komisyon geliri elde ettiğinin somut şekilde tespit edilmediği, varsayıma ve kanaate dayanıldığı, kendi ifadesine başvurulmadığı gibi hesabına para gönderen kişilerin ifadesine de başvurulmadığı, incelemenin 213 sayılı Kanun'un 134. maddesine uygun olarak yapılmadığı, yakın arkadaşlarının banka hesaplarında sorunlar olduğu için kendi banka hesaplarını kullandırdığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.DAVALININ İDDİALARI: Geçici vergi yönünden dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle geçici vergi üzerinden gecikme faizi hesaplanamayacağı ve yargılama gideri ile vekalet ücreti ödemek zorunda kalınacağından kamu zararı oluşacağı, davacının komisyon geliri karşılığında belge vermediği ve almadığı somut olarak tespit edildiğinden dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz istemlerinin reddi gerektiği yolundadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;Tarafların temyiz istemlerinin reddine,Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
**VEKİLİ:** Av. ... 2-(DAVACI) ...
**VEKİLİ:** Av. ...İSTEMİN KONUSU : ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.YARGILAMA SÜRECİ:Dava konusu istem: Davacı adına, banka hesaplarını başkalarına kullandırmak suretiyle komisyon geliri elde ettiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re’sen tarh edilen 2016 yılına ilişkin gelir vergisinin, 2016 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici verginin ve bunlar üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; gelir vergisi yönünden, davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun değerlendirilmesinden, davacının 2016 yılında herhangi bir ticari faaliyetinin olmadığı, banka havale ve eft işlemlerinin toplam tutarları (55.856.622,63 TL para girişi ve 49.922.842,66 TL para çıkışı) ve yüksek tutarda para alınan ve gönderilen şahısların tanınmamasının iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durum olduğu hususları dikkate alındığında, davacı tarafından banka hesaplarının başkalarına kullandırılması suretiyle komisyon geliri elde edildiği anlaşıldığından, gerçekleştirilen bankacılık işlemleri için kabul edilen % 0,5 komisyon oranı esas alınarak hesaplanan matrah farkı üzerinden re'sen tarh edilen gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı; geçici vergi yönünden, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince mahsup dönemi geçtiği için terkin edilmesi gerekirken, re'sen tarh edilen geçici vergide hukuka uyarlık bulunmadığı; vergi ziyaı cezaları yönünden, davacı tarafından elde edilen komisyon gelirinin kayıt ve beyan dışı bırakılması suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verildiğinden, re'sen tarh edilen gelir vergisi ve geçici vergiye bağlı olarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı; özel usulsüzlük cezası yönünden, özel usulsüzlük cezasının kesilebilmesi için, fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ve serbest meslek makbuzu verilmediği ve alınmadığı hususunun açık, mükellefi bağlayacak ve hukuken itibar edilecek biçimde olayın vuku anında somut olarak tespitinin zorunlu olduğu, olayda cezayı gerektiren usulsüzlük eylemi bütün unsurlarıyla ortaya konulmadığından, dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, geçici vergi aslı ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasına karar verilmiştir.Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: DAVACININ İDDİALARI: Vergi inceleme raporunda komisyon geliri elde ettiğinin somut şekilde tespit edilmediği, varsayıma ve kanaate dayanıldığı, kendi ifadesine başvurulmadığı gibi hesabına para gönderen kişilerin ifadesine de başvurulmadığı, incelemenin 213 sayılı Kanun'un 134. maddesine uygun olarak yapılmadığı, yakın arkadaşlarının banka hesaplarında sorunlar olduğu için kendi banka hesaplarını kullandırdığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.DAVALININ İDDİALARI: Geçici vergi yönünden dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle geçici vergi üzerinden gecikme faizi hesaplanamayacağı ve yargılama gideri ile vekalet ücreti ödemek zorunda kalınacağından kamu zararı oluşacağı, davacının komisyon geliri karşılığında belge vermediği ve almadığı somut olarak tespit edildiğinden dava konusu özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI: Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz istemlerinin reddi gerektiği yolundadır.DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.TÜRK MİLLETİ ADINAKarar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle;Tarafların temyiz istemlerinin reddine,Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurularının reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,Temyiz isteminde bulunan davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca aleyhe onanan kısım üzerinden hesaplanacak nispi harcın alınmasına,4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.