Danıştay 9. Daire Vergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 9. Daire E.2022/1960 K.2023/4584
Özet: 1. Mahkeme, davacının sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirini kayıt dışı bırakmasından dolayı 2018 yılına ilişkin verilmiş olan geçici vergi ve üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasını istemekteydi. 2. Mahkeme, bu taleplerin reddine karar vererek, vergi inceleme raporunda öngörülen tarhiyinin hukuka uygun olduğunu beyan etti ve vergi ziyaı cezasını üç kat değil, bir kat olarak süreklilik içinde düşürdüğünü kabul etti.
T.C. DANIŞTAY DOKUZUNCU DAİRE
Esas No: 2022/1960
Karar No: 2023/4584
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılının bütün dönemleri için resen tarh edilen geçici vergi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2018 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatının kaldırılması istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E...., K.... sayılı kararıyla, sahte belge düzenleme suretiyle elde edilen komisyon geliri nedeniyle yapılan resen tarhiyatın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, geçici verginin, cari vergilendirme döneminin gelir vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen esaslara göre ve cari dönemin gelir vergisi oranında tarh ve tahakkuk ettirilen bir vergi olduğu, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120/4 maddesine göre, mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi gerekmekte ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle geçici vergi aslına bağlı olarak üç kat değil, bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği, bu nedenle olayda, mahsup dönemi geçen gelir geçici vergi aslının, Gelir Vergisi Kanunu'nun 120. maddesi gereğince aranması mümkün olmadığından hukuka aykırı olduğu, geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının, bir katının hukuka uygun, bir katı aşan kısımların ise hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi aslı ile geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf istemine konu kararın davanın kısmen kabulüne ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, ortada, kararın bu kısmının kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığından davalı idarenin istinaf isteminin reddine; davacının istinaf istemine gelince; dava konusu vergi ziyaı cezasının hesaplanmasında esas alınan geçici verginin matrah yönünden bağlı bulunduğu gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda Dairelerinin 03/02/2022 tarih ve E:2021/1880, K:2022/157 sayılı kararı ile vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle anılan kararın ve tarhiyatın kaldırılmasına karar verildiği, bu hukuki durum dikkate alındığında; iş bu dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi aslı üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının kaldırılarak bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirketin 2018 yılında mal/hizmet alımı ve satımı yaptığı bir çok firma hakkında sahte fatura düzenlemeden dolayı tespitler olduğu, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte belge düzenleyicisi olduğunun tespit edildiği, kazandığı ve beyan etmediği komisyon gelirinin hesaplandığı ve 2018 yılına ilişkin vergi beyanlarının yeniden düzenlenmesi için vergi inceleme raporu düzenlendiği, belirilen hususlar doğrultusunda dava konusu cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 15/11/2023 tarih ve E:2022/1824, K:2023/4592 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1960
Karar No: 2023/4584
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle elde ettiği komisyon gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılının bütün dönemleri için resen tarh edilen geçici vergi ve kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dava konusu vergi ziyaı cezalı geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2018 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatının kaldırılması istemiyle açılan davada, Mahkemelerinin ... tarih ve E...., K.... sayılı kararıyla, sahte belge düzenleme suretiyle elde edilen komisyon geliri nedeniyle yapılan resen tarhiyatın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği, geçici verginin, cari vergilendirme döneminin gelir vergisine mahsup edilmek üzere Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen esaslara göre ve cari dönemin gelir vergisi oranında tarh ve tahakkuk ettirilen bir vergi olduğu, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun geçici vergiye ilişkin mükerrer 120/4 maddesine göre, mahsup döneminin geçmiş olması nedeniyle terkin edilmesi gereken geçici vergi üzerinden ceza kesilmesi gerekmekte ise de geçici verginin yıllık vergiye mahsuben peşin alınan bir vergi olması ve yıllık olarak verilen beyannamede beyan edilen matrah üzerinden vergi hesaplanması nedeniyle geçici vergi aslına bağlı olarak üç kat değil, bir kat vergi ziyaı cezası uygulanması gerektiği, bu nedenle olayda, mahsup dönemi geçen gelir geçici vergi aslının, Gelir Vergisi Kanunu'nun 120. maddesi gereğince aranması mümkün olmadığından hukuka aykırı olduğu, geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının, bir katının hukuka uygun, bir katı aşan kısımların ise hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu geçici vergi aslı ile geçici vergi aslı üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf istemine konu kararın davanın kısmen kabulüne ilişkin kısmının usul ve hukuka uygun olduğu ve istinaf başvurusunda ileri sürülen sebepler ile dosyada mevcut bilgi ve belgeler kapsamında, ortada, kararın bu kısmının kaldırılmasını gerektiren nitelikte bir neden bulunmadığından davalı idarenin istinaf isteminin reddine; davacının istinaf istemine gelince; dava konusu vergi ziyaı cezasının hesaplanmasında esas alınan geçici verginin matrah yönünden bağlı bulunduğu gelir vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusu sonucunda Dairelerinin 03/02/2022 tarih ve E:2021/1880, K:2022/157 sayılı kararı ile vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle anılan kararın ve tarhiyatın kaldırılmasına karar verildiği, bu hukuki durum dikkate alındığında; iş bu dava konusu bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf isteminin kabulüne, Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi aslı üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasına ilişkin kısmının kaldırılarak bu kısım yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı şirketin 2018 yılında mal/hizmet alımı ve satımı yaptığı bir çok firma hakkında sahte fatura düzenlemeden dolayı tespitler olduğu, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile sahte belge düzenleyicisi olduğunun tespit edildiği, kazandığı ve beyan etmediği komisyon gelirinin hesaplandığı ve 2018 yılına ilişkin vergi beyanlarının yeniden düzenlenmesi için vergi inceleme raporu düzenlendiği, belirilen hususlar doğrultusunda dava konusu cezalı tarhiyatın hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, temyize konu kararda atıf yapılan karar, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 15/11/2023 tarih ve E:2022/1824, K:2023/4592 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.