Danıştay 9. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 9. Daire E.2019/3376 K.2022/872
Özet: Uyuşmazlık, davacının pos cihazı ile gerçekleştirdiği faaliyetlerden elde ettiği faiz gelirlerinin kayda geçilmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve geçici vergi cezalarının kaldırılması talebidir. Mahkeme, pos tefecilik hasılatının somut tespit edilmeden genel değerlendirilmelerle kesilen cezaların hukuka aykırı olduğunu kabul edip, ilişkin ceza ve vergi kararlarını bozulmamış olarak onaylamıştır.
T.C. DANIŞTAY DOKUZUNCU DAİRE
Esas No: 2019/3376
Karar No: 2022/872
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, pos cihazı ile ikrazatçılık faaliyetinde bulunarak elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2012 yılı bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2012/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri bir kat vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aslı aranmayan gelir geçici vergileri üzerinden hesaplanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden; takdir komisyonunca, yasayla tanınan inceleme ve araştırma yetkileri kullanılmak suretiyle, mükellefin pos tefecilik hasılatı tespit edilirken, davacının gerçek hasılat tutarlarının ne kadar olduğu konusunda somut bir tespit ve değerlendirmede bulunulmadan, soyut ve genel ifadelerle davacının ilgili dönem için pos cihazıyla yapmış olduğu satış tutarları esas alınmak suretiyle bulunan matrah üzerinden davacı adına 2012 yılı için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı, aynı gerekçeyle geçici vergi asılları üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın bu kısımlarının kabulüne, gelir geçici vergi aslı yönünden ise, davacıya tebliğ edilen ihbarnamelerin yapılan tarhiyatın nedeni kısmında geçici vergi aslının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği açıklandığından bu kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda davacının pos cihazlarını nakit paraya ihtiyacı olan veya kredi kartı borcu olanlara nakit para sağlamak amacıyla kullandırması karşılığında faiz veya komisyon geliri elde ettiği ve bu kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, davacının pos tefecilik yaptığına yönelik tanık ifadelerinin bulunduğu, her pos işlemi karşılığında %2 civarında gelir elde ettiği, davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3376
Karar No: 2022/872
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı-...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, pos cihazı ile ikrazatçılık faaliyetinde bulunarak elde ettiği faiz gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen tarh edilen 2012 yılı bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2012/Ocak-Mart, Nisan-Haziran, Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri bir kat vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile aslı aranmayan gelir geçici vergileri üzerinden hesaplanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden; takdir komisyonunca, yasayla tanınan inceleme ve araştırma yetkileri kullanılmak suretiyle, mükellefin pos tefecilik hasılatı tespit edilirken, davacının gerçek hasılat tutarlarının ne kadar olduğu konusunda somut bir tespit ve değerlendirmede bulunulmadan, soyut ve genel ifadelerle davacının ilgili dönem için pos cihazıyla yapmış olduğu satış tutarları esas alınmak suretiyle bulunan matrah üzerinden davacı adına 2012 yılı için re'sen salınan vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı, aynı gerekçeyle geçici vergi asılları üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın bu kısımlarının kabulüne, gelir geçici vergi aslı yönünden ise, davacıya tebliğ edilen ihbarnamelerin yapılan tarhiyatın nedeni kısmında geçici vergi aslının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi gereğince tahakkuk ettirilmeyeceği açıklandığından bu kısım yönünden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda davacının pos cihazlarını nakit paraya ihtiyacı olan veya kredi kartı borcu olanlara nakit para sağlamak amacıyla kullandırması karşılığında faiz veya komisyon geliri elde ettiği ve bu kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığı, davacının pos tefecilik yaptığına yönelik tanık ifadelerinin bulunduğu, her pos işlemi karşılığında %2 civarında gelir elde ettiği, davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davalının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle kısmen kabulü, kısmen reddine ilişkin Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, onama kararının taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın ... Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 16/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.