‹ Ana sayfa
Danıştay9. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 9. Daire E.1995/3631 K.1996/3588

Esas No: 1995/3631 · Karar No: 1996/3588 · Karar Tarihi: 12.11.1996
Özet: Taşınmazın satışında, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında “2. sınıf korunması gerekli kültür varlığı” olarak tescillenmiş olması nedeniyle tahsil edilen tapu harcının terkin ve iadesi istenmiştir. Danıştay 9. Daire, temyiz istemini reddederek vergi mahkemesinin kararını onamış ve tapu harcının iadesine hükmetmemiştir.
T.C.
D A N I Ş T A Y
DOKUZUNCU DAİRE
Esas No : 1995/3631
Karar No: 1996/3588

Temyiz İsteminde Bulunan : Bostancı Vergi Dairesi Müdürlüğü, İSTANBUL
Karşı Taraf : …
Vekili : …

İstemin Özeti : Taşınmazın satışı sırasında tahsil edilen tapu harcının terkin ve iadesi istemiyle açılan davayı; 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 21. maddesinde, "tapu kütüğünde korunması gerekli taşınmaz kültür varlığıdır" kaydı konulmuş olan ve 1. ve 2. grup olarak gruplandırılmış bulunan taşınmaz kültür varlıklarının her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğunun açıklandığı, … Tapu Sicil Müdürlüğünce taşınmazın 2. sınıf korunması gerekli kültür varlığı şerhinin tapu kütüğünün beyanlar hanesine işlenmiş olduğunun bildirildiği, bu durumda tapu kütüğünde 2. grup korumması gereken kültür varlığı olduğuna dair şerh bulunan gayrimenkulün alım satım işleminden tapu harcı alınmaması icabettiği gerekçesiyle kabul ederek tahsil edilen tapu harcının terkin ve davacıya iadesine hükmeden … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararının; 2863 sayılı Kanunun amacının, kültür ve tabiat varlıklarını korumak olduğu, bu Kanun ile tanınan vergi, resim ve harç muafiyetinin korumaya yönelik işlemlere tanındığı, bu nedenle gayrimenkulün satışından dolayı tapu harcı tahsil edilmesinde kanuna aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Yasal dayanaktan yoksun olan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
Savcı …'in Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasasının 49. maddesinin 1. Fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp vergi mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında, anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.
Açıklanan nedenle temyiz isteminin reddi ile vergi mahkemesi kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
Tetkik Hakimi …'ın Düşüncesi : İleri sürülen iddialar, usule ve hukuka uygun vergi mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince işin gereği görüşüldü:
Temyiz edilen … Vergi Mahkemesinin … gün ve … sayılı kararında, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49. maddesinin 1. fıkrasında sayılan bozma nedenlerinden hiçbirisinin bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine, anılan mahkeme kararının onanmasına 12.11.1996 gününde oybirliği ile karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.

AvAi

Hukuki AI Asistanı
Merhaba! Ben AvAi, Avarsis Hukuki AI Asistanınız. Size nasıl yardımcı olabilirim?