Danıştay 8. Daire İdare Hukuku
Danıştay 8. Daire E.2025/3362 K.2025/5340
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Ret
Uyuşmazlık
Davacı, ruhsat almadan maden faaliyetinde bulunduğu gerekçesiyle kendisine kesilen idari para cezası ve devlet hakkı miktarlarının iptali istemiyle açtığı davanın reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizi istenmiştir.
Kaynak pasajlar (2)
- Mahallesi mezarlığı civarında davacı tarafından ruhsat alınmadan maden faaliyetinde bulunulduğundan bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 194.412,00.-TL ve aynı Kanun'un 14. maddesi uyarınca 1.749,71.-TL Devlet hakkına idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle Bergama Kaymakamlığına karşı açılan dava sonucunda ...
- Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
Gerekçe
Danıştay 8. Dairesi, dava konusu idari para cezası ve devlet hakkı miktarlarının, Bölge İdare Mahkemesi tarafından karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığını tespit etmiştir. 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu açık olmayan kesin kararlar hakkında temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.
Kaynak pasajlar (2)
- Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
- Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası ve Devlet hakkı miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Sonuç
Davacı, maden faaliyetleri nedeniyle uygulanan idari para cezası ve devlet hakkı işlemlerinin iptali için Bölge İdare Mahkemesi kararını temyiz etmiştir. Danıştay 8. Dairesi, uyuşmazlık konusu miktarların temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (2)
- Mahallesi mezarlığı civarında davacı tarafından ruhsat alınmadan maden faaliyetinde bulunulduğundan bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 194.412,00.-TL ve aynı Kanun'un 14. maddesi uyarınca 1.749,71.-TL Devlet hakkına idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle Bergama Kaymakamlığına karşı açılan dava sonucunda ...
- Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası ve Devlet hakkı miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Dayanak
3213 sayılı Maden Kanunu m. 123213 sayılı Maden Kanunu m. 12/53213 sayılı Maden Kanunu m. 142577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 452577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 462577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46/1-b2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 482577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 48/62577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 48/7
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2025/3362
Karar No: 2025/5340
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, İzmir ili, Bergama ilçesi, ... Mahallesi mezarlığı civarında davacı tarafından ruhsat alınmadan maden faaliyetinde bulunulduğundan bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 194.412,00.-TL ve aynı Kanun'un 14. maddesi uyarınca 1.749,71.-TL Devlet hakkına idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle Bergama Kaymakamlığına karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası ve Devlet hakkı miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 04/06/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/3362
Karar No: 2025/5340
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av. ... tarafından, İzmir ili, Bergama ilçesi, ... Mahallesi mezarlığı civarında davacı tarafından ruhsat alınmadan maden faaliyetinde bulunulduğundan bahisle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 12. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 194.412,00.-TL ve aynı Kanun'un 14. maddesi uyarınca 1.749,71.-TL Devlet hakkına idari para cezası verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemiyle Bergama Kaymakamlığına karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası ve Devlet hakkı miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 04/06/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.