Danıştay 8. Daire İdare Hukuku
Danıştay 8. Daire E.2025/2764 K.2025/4306
Özet: 1. Uyuşmazlık konusu, Davacı İth. İhr. Tic. Taşımacılık Mermer San. Ltd. Şti.'nin 30/10/2023’te yatırdıkları teminatın 26/04/2024’te iade edilmesi sırasında kalan 125.993,02 TL’nin faizinin ödenmesini istemiş olmasıdır. 2. Mahkeme, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu kapsamında temyizin kesin kararlar için açık olmadığı hükmünü uygulayarak temyiz talebini reddetti ve temyiz giderlerini davacıya yükledi.
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2025/2764
Karar No: 2025/4306
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... İth. İhr. Tic. Taşımacılık Mermer San. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, S:... nolu mermer maden sahasıyla ilgili olarak orman izin süresi 16/05/2023 tarihinden itibaren 2 yıl süreyle uzatılan davacı şirket tarafından, 30/10/2023 tarihinde güncel teminat bedelini yatırması sonrasında 26/04/2024 tarihinde davalı idare tarafından iade edilen 125.993,02 TL teminatın faizinin ödenmesine karar verilmesi istemiyle ... Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Orman Kanunu hükümleri gereği iadesi istenilen teminat faizi miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930, K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720, K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 05/05/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/2764
Karar No: 2025/4306
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... İth. İhr. Tic. Taşımacılık Mermer San. Ltd. Şti. vekili Av. ... tarafından, S:... nolu mermer maden sahasıyla ilgili olarak orman izin süresi 16/05/2023 tarihinden itibaren 2 yıl süreyle uzatılan davacı şirket tarafından, 30/10/2023 tarihinde güncel teminat bedelini yatırması sonrasında 26/04/2024 tarihinde davalı idare tarafından iade edilen 125.993,02 TL teminatın faizinin ödenmesine karar verilmesi istemiyle ... Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Orman Kanunu hükümleri gereği iadesi istenilen teminat faizi miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930, K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720, K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 05/05/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.