‹ Ana sayfa
Danıştay 8. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 8. Daire E.2024/5664 K.2025/3053

Esas No: 2024/5664 · Karar No: 2025/3053 · Karar Tarihi: 19.03.2025
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Ret
Uyuşmazlık
Davacı şirket, belediyeden izin almadan yolcu taşımacılığı yaptığı gerekçesiyle aracın 60 gün trafikten men edilmesi ve sürücüye verilen idari para cezasının iptali istemiyle dava açmıştır.
Kaynak pasajlar (1)
  • Davacı ... Anonim Şirketi ve ... vekili Av. ... tarafından, davacı şirkete ait ... plakalı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin ve araç sürücüsüne verilen yazılan idari para cezasının iptali istemiyle ...
Gerekçe
Danıştay 8. Dairesi, aracın kendi çalışanlarını taşıması nedeniyle trafikten men işleminin ticari faaliyeti süresiz veya 30 gün ve daha uzun süre engelleyen işlem niteliğinde olmadığına ve idari para cezasının temyiz sınırının altında kaldığına karar vermiştir. Bu nedenle Bölge İdare Mahkemesi kararının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve temyiz isteminin incelenemeyeceği sonucuna varılmıştır.
Kaynak pasajlar (2)
  • Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı niteliğinde olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği anlaşılmaktadır.
  • Bu durumda; davacı şirketin, kendisine ait işyerine, kendi çalışanlarını taşıması nedeniyle, adına kayıtlı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı öte yandan davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup; temyiz istemine konu kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca Bölge İdare Mahkemesinin temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Sonuç
Davacı şirket, aracın trafikten men edilmesi ve idari para cezası işlemlerinin iptali için temyiz yoluna başvurmuştur. Danıştay 8. Dairesi, dava konusu kararların kesin nitelikte olması ve temyiz sınırının altında kalması nedeniyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (3)
  • Davacı ... Anonim Şirketi ve ... vekili Av. ... tarafından, davacı şirkete ait ... plakalı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin ve araç sürücüsüne verilen yazılan idari para cezasının iptali istemiyle ...
  • Bu durumda; davacı şirketin, kendisine ait işyerine, kendi çalışanlarını taşıması nedeniyle, adına kayıtlı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı öte yandan davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup; temyiz istemine konu kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca Bölge İdare Mahkemesinin temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
  • Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 19/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2024/5664
Karar No: 2025/3053

TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI

Davacı ... Anonim Şirketi ve ... vekili Av. ... tarafından, davacı şirkete ait ... plakalı araç ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın belediye sınırları dahilinde yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2/3-a maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin ve araç sürücüsüne verilen yazılan idari para cezasının iptali istemiyle ... Valiliğine karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, 46. maddesinde Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararlar, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, esas faaliyet konusu ticari yolcu taşımacılığı niteliğinde olmayan davacı şirket adına kayıtlı araç ile, ilgili belediyeden izin veya ruhsat alınmaksızın yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle dava konusu işlemlerin tesis edildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda; davacı şirketin, kendisine ait işyerine, kendi çalışanlarını taşıması nedeniyle, adına kayıtlı aracın 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemin belli bir ticari faaliyetin icrasını süresiz veya otuz gün yahut daha uzun süreyle engelleyen işlem niteliğinde olmadığı öte yandan davaya konu edilen idari para cezası miktarının da temyiz parasal sınırının altında kaldığı sonucuna varılmakta olup; temyiz istemine konu kararın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesi uyarınca Bölge İdare Mahkemesinin temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 19/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.