Danıştay 8. Daire İdare Hukuku
Danıştay 8. Daire E.2024/1463 K.2025/2523
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Ret
Uyuşmazlık
Davacı, Maden Kanunu uyarınca verilen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açtığı davanın sonucunda Bölge İdare Mahkemesince verilen kararın temyizen incelenmesini talep etmektedir.
Kaynak pasajlar (1)
- Davacı ... vekili Av.... tarafından, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün... tarih ve E... sayılı işlemiyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24/11. maddesi uyarınca verilen, 2017, 2018 ve 2019 yıllarına yönelik olarak her yıl için 77.632,00 TL olmak üzere toplam 232.896,00 TL idari para cezasının tahsili amacıyla Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından düzenlenen... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ...
Gerekçe
Danıştay 8. Dairesi, dava konusu ödeme emri miktarının Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığını tespit etmiştir. Bölge İdare Mahkemesinin verdiği kararın 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu açık olmayan kesin kararlardan olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Kaynak pasajlar (2)
- Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
- Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emri miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Sonuç
Davacı, idari para cezası tahsiline yönelik ödeme emrinin iptali istemiyle verilen kararın temyizini talep etmiştir. Danıştay 8. Dairesi, dava konusu miktarın temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle kararın kesin olduğunu belirterek temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- Davacı ... vekili Av.... tarafından, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün... tarih ve E... sayılı işlemiyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24/11. maddesi uyarınca verilen, 2017, 2018 ve 2019 yıllarına yönelik olarak her yıl için 77.632,00 TL olmak üzere toplam 232.896,00 TL idari para cezasının tahsili amacıyla Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından düzenlenen... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ...
- Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
- Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emri miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2024/1463
Karar No: 2025/2523
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av.... tarafından, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün... tarih ve E... sayılı işlemiyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24/11. maddesi uyarınca verilen, 2017, 2018 ve 2019 yıllarına yönelik olarak her yıl için 77.632,00 TL olmak üzere toplam 232.896,00 TL idari para cezasının tahsili amacıyla Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından düzenlenen... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:... K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emri miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 13/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1463
Karar No: 2025/2523
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... vekili Av.... tarafından, Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğünün... tarih ve E... sayılı işlemiyle 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 24/11. maddesi uyarınca verilen, 2017, 2018 ve 2019 yıllarına yönelik olarak her yıl için 77.632,00 TL olmak üzere toplam 232.896,00 TL idari para cezasının tahsili amacıyla Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından düzenlenen... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istemiyle Bozüyük Vergi Dairesi Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... tarih ve E:... K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emri miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 13/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.