Danıştay 8. Daire İdare Hukuku
Danıştay 8. Daire E.2023/3174 K.2025/7409
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Ret
Uyuşmazlık
Davacı şirket, ruhsat bedellerinin ödenmemesi nedeniyle iptal edilen ruhsatlar için 2020 yılına ait ödenen toplam 75.995,00-TL'nin yasal faiziyle iadesini talep etmektedir. Davacı taraf, Bölge İdare Mahkemesinin bu talebi reddeden kararının temyiz edilmesini istemiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- Davacı ... Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Edirne ili hudutları içerisinde S:..., S:... ve S:... sayılı ruhsatlarının 2019 yılı ruhsat bedellerinin süresi içerisinde ödenmediğinden bahisle ruhsatlarının iptal edildiği ve ruhsat iptaline dair kararların ...
- İdare Mahkemesi'nin E:..., ... ve ... sayılı dosyalarında reddedilerek kesinleştiği ancak işbu ruhsatlar için 2020 yılı için sırasıyla ödenen 25.349,00-TL, 25.412,00-TL ve 25.234,00-TL'nin iadesi istemiyle 26/01/2022 tarihli başvurunun zımnen reddi üzerine toplamda 75.995,00-TL'nin 31/01/2022 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ...
- Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
Gerekçe
Danıştay 8. Dairesi, davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırının belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki tutarın esas alınması gerektiğini tespit etmiştir. İadesi istenen toplam 75.995,00-TL tutarındaki talebin, davanın açıldığı tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. Bu nedenle Bölge İdare Mahkemesinin verdiği karar, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca temyiz yolu açık olmayan kesin kararlar kapsamındadır.
Kaynak pasajlar (4)
- Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
- 04/06/2025 tarih 32920 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7550 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un Ek 1 inci maddesinin ikinci fıkrası, "17 nci madde uyarınca duruşma yapılmasının zorunlu olduğu davalar ile 45 inci ve 46 ncı maddeler uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınır esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.
- Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, konusu para ile ölçülebilen davalara ilişkin olarak idare mahkemelerince verilen kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge idare mahkemelerince verilen kararların temyize tabi olup olmadığının, istemde bulunulan parasal tutarın davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırına göre belirlenmesi gerekmektedir.
- Bu durumda, davacı tarafından, iadesi istenilen para miktarının, davanın açıldığı tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırın altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Sonuç
Davacı şirket, ruhsat bedelleri iadesi talebiyle açtığı davanın reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararının temyizini istemiştir. Danıştay 8. Dairesi, talep edilen tutarın davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırının altında kalması nedeniyle temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- İdare Mahkemesi'nin E:..., ... ve ... sayılı dosyalarında reddedilerek kesinleştiği ancak işbu ruhsatlar için 2020 yılı için sırasıyla ödenen 25.349,00-TL, 25.412,00-TL ve 25.234,00-TL'nin iadesi istemiyle 26/01/2022 tarihli başvurunun zımnen reddi üzerine toplamda 75.995,00-TL'nin 31/01/2022 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ...
- Bu durumda, davacı tarafından, iadesi istenilen para miktarının, davanın açıldığı tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırın altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
- Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 08/10/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2023/3174
Karar No: 2025/7409
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Edirne ili hudutları içerisinde S:..., S:... ve S:... sayılı ruhsatlarının 2019 yılı ruhsat bedellerinin süresi içerisinde ödenmediğinden bahisle ruhsatlarının iptal edildiği ve ruhsat iptaline dair kararların ... İdare Mahkemesi'nin E:..., ... ve ... sayılı dosyalarında reddedilerek kesinleştiği ancak işbu ruhsatlar için 2020 yılı için sırasıyla ödenen 25.349,00-TL, 25.412,00-TL ve 25.234,00-TL'nin iadesi istemiyle 26/01/2022 tarihli başvurunun zımnen reddi üzerine toplamda 75.995,00-TL'nin 31/01/2022 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
04/06/2025 tarih 32920 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7550 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un Ek 1’inci maddesinin ikinci fıkrası, "17’nci madde uyarınca duruşma yapılmasının zorunlu olduğu davalar ile 45’inci ve 46’ncı maddeler uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınır esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.
Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, konusu para ile ölçülebilen davalara ilişkin olarak idare mahkemelerince verilen kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge idare mahkemelerince verilen kararların temyize tabi olup olmadığının, istemde bulunulan parasal tutarın davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırına göre belirlenmesi gerekmektedir.
Bu durumda, davacı tarafından, iadesi istenilen para miktarının, davanın açıldığı tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırın altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 08/10/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3174
Karar No: 2025/7409
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, Edirne ili hudutları içerisinde S:..., S:... ve S:... sayılı ruhsatlarının 2019 yılı ruhsat bedellerinin süresi içerisinde ödenmediğinden bahisle ruhsatlarının iptal edildiği ve ruhsat iptaline dair kararların ... İdare Mahkemesi'nin E:..., ... ve ... sayılı dosyalarında reddedilerek kesinleştiği ancak işbu ruhsatlar için 2020 yılı için sırasıyla ödenen 25.349,00-TL, 25.412,00-TL ve 25.234,00-TL'nin iadesi istemiyle 26/01/2022 tarihli başvurunun zımnen reddi üzerine toplamda 75.995,00-TL'nin 31/01/2022 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
04/06/2025 tarih 32920 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7550 sayılı Kanun’un 7. maddesiyle 2577 sayılı Kanun'un Ek 1’inci maddesinin ikinci fıkrası, "17’nci madde uyarınca duruşma yapılmasının zorunlu olduğu davalar ile 45’inci ve 46’ncı maddeler uyarınca istinaf veya temyiz yoluna başvurulabilecek kararların belirlenmesinde davanın açıldığı tarihteki parasal sınır esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.
Bölge idare mahkemelerinin hangi davalar hakkında verdikleri kararların temyiz edilebileceği 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, konusu para ile ölçülebilen davalara ilişkin olarak idare mahkemelerince verilen kararlara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, bölge idare mahkemelerince verilen kararların temyize tabi olup olmadığının, istemde bulunulan parasal tutarın davanın açıldığı tarihteki temyiz parasal sınırına göre belirlenmesi gerekmektedir.
Bu durumda, davacı tarafından, iadesi istenilen para miktarının, davanın açıldığı tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırın altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 08/10/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.