Danıştay 8. Daire İdare Hukuku
Danıştay 8. Daire E.2022/7224 K.2025/2034
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Ret
Uyuşmazlık
Davacı, Maden Kanunu uyarınca kesilen 62.743,00-TL tutarındaki idari para cezasının iptali istemiyle açtığı davanın reddine dair Bölge İdare Mahkemesi kararının temyiz edilmesini talep etmiştir.
Kaynak pasajlar (1)
- Davacı ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinde belirtilen izinlerin süresi içerisinde alınarak davalı idareye verilmediğinden bahisle aynı Kanun'un 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca davacının 62.743,00-TL idari para cezası ile tecziyesine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin 18/02/2016-18/02/2017 dönemlerine ilişkin kısmının iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ...
Gerekçe
Danıştay 8. Dairesi, dava konusu idari para cezası miktarının Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığını tespit etmiştir. 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca temyiz kanun yolu açık olmayan kesin kararlar hakkında temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.
Kaynak pasajlar (2)
- Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
- Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Sonuç
Davacı, Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezasının iptali için Bölge İdare Mahkemesi kararını temyiz etmiştir. Danıştay 8. Dairesi, ceza miktarının temyiz sınırının altında kalması nedeniyle kararın kesin olduğunu belirterek temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (4)
- Davacı ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinde belirtilen izinlerin süresi içerisinde alınarak davalı idareye verilmediğinden bahisle aynı Kanun'un 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca davacının 62.743,00-TL idari para cezası ile tecziyesine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin 18/02/2016-18/02/2017 dönemlerine ilişkin kısmının iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ...
- Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
- Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
- Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 11/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Dayanak
3213 sayılı Maden Kanunu m. 73213 sayılı Maden Kanunu m. 24/112577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 45/62577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 462577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 46/1-b2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 48/62577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 48/7
T.C. DANIŞTAY SEKİZİNCİ DAİRE
Esas No: 2022/7224
Karar No: 2025/2034
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinde belirtilen izinlerin süresi içerisinde alınarak davalı idareye verilmediğinden bahisle aynı Kanun'un 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca davacının 62.743,00-TL idari para cezası ile tecziyesine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin 18/02/2016-18/02/2017 dönemlerine ilişkin kısmının iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 11/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7224
Karar No: 2025/2034
TEMYİZ İSTEMİ İNCELENMEKSİZİN RET KARARI
Davacı ... Madencilik San. ve Tic. A.Ş. vekili Av. ... tarafından, 3213 sayılı Maden Kanunu'nun 7. maddesinde belirtilen izinlerin süresi içerisinde alınarak davalı idareye verilmediğinden bahisle aynı Kanun'un 24. maddesinin 11. fıkrası uyarınca davacının 62.743,00-TL idari para cezası ile tecziyesine dair ... tarih ve E... sayılı işlemin 18/02/2016-18/02/2017 dönemlerine ilişkin kısmının iptali istemiyle Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğüne karşı açılan dava sonucunda ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... gün ve E:... K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istemiyle yapılan başvuru incelendi.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. bendinde; Bölge idare mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu belirtilmiş, "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemesinin madde hükmünde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştay'da kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde temyiz edilebileceği, aynı maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde ise "Konusu dokuz yüz yirmi bin Türk lirasını aşan; vergi davaları, tam yargı davaları ve idari işlemler hakkında açılan davalar"ın temyiz kanun yolu incelemesine açık olduğu, "Temyiz dilekçesi" başlıklı 48. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında ise; temyizin kesin bir karar hakkında olduğunun anlaşılması durumunda, temyiz isteminin reddine karar verileceği kurala bağlanmıştır.
Bu durumda, davacı hakkında Maden Kanunu'na muhalefet nedeniyle verilen idari para cezası miktarının, Bölge İdare Mahkemesince karar verildiği tarihte geçerli olan temyiz parasal sınırı altında kaldığı görülmekte olup, temyize konu kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesine göre temyiz kanun yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.
Nitekim İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 24/02/2025 tarihli E:2024/1930 K:2025/402 ve 24/02/2025 tarihli E:2024/1720 K:2025/405 sayılı kararları da bu yöndedir.
Açıklanan nedenlerle, TEMYİZ İSTEMİNİN İNCELENMEKSİZİN REDDİNE, temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına, kesin olarak, 11/03/2025 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.