Danıştay 7. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2024/3637 K.2025/1750
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Onama
Uyuşmazlık
Davacı, asıl borçlu şirketin 2011 ve 2012 yıllarına ait vergi, vergi ziyaı, özel usulsüzlük cezaları ve gecikme faizlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin iptalini talep etmektedir.
Kaynak pasajlar (1)
- Dava konusu istem: ... Makina Petrol Ürünleri Ulaştırma Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim ve katma değer vergileri, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları, gecikme faizi ile yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ile ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Gerekçe
Danıştay, Bölge İdare Mahkemesi tarafından verilen kararın, Danıştay Yedinci Dairesinin daha önceki bir kararındaki esaslar doğrultusunda verildiğini tespit etmiştir. Temyiz konusu kararın usul ve hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına hükmedilmiştir.
Kaynak pasajlar (1)
- Temyiz istemlerine konu yapılan kararın Danıştay Yedinci Dairesinin 15/11/2023 tarih ve E:2020/2894, K:2023/4348 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davacı, şirket adına düzenlenen ödeme emirlerinin iptali istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur. Danıştay, Bölge İdare Mahkemesi kararının yerleşik içtihatlara uygun olduğunu belirleyerek temyiz istemlerinin reddine ve kararın onanmasına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- Dava konusu istem: ... Makina Petrol Ürünleri Ulaştırma Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim ve katma değer vergileri, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları, gecikme faizi ile yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ile ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
- Temyiz istemlerine konu yapılan kararın Danıştay Yedinci Dairesinin 15/11/2023 tarih ve E:2020/2894, K:2023/4348 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
- 2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2024/3637
Karar No: 2025/1750
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Defterdarlığı- (E-Tebligat)
VEKİLİ: Av....
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... Makina Petrol Ürünleri Ulaştırma Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim ve katma değer vergileri, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları, gecikme faizi ile yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ile ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, 2012 yılının Aralık dönemine ilişkin süresinden sonra elektronik ortamda verilen beyannameye istinaden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 376. maddesinin ihlali nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarının asıl borçlu şirket hakkında usulüne uygun olarak kesinleştiği anlaşıldığından, söz konusu cezaların tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... sayılı ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı; mükellefiyete bağlı sorumlulukların ancak ileriye dönük yerine getirilmesi beklenebileceğinden, mükellefiyetin bulunmadığı geçmiş dönem beyannamelerinin verilmemesi nedeniyle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık görülmediği, davacı tarafından bu hususta ileri sürülen iddiaların "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesinin icap ettiği gerekçesiyle 1 sayılı ödeme emrinin anılan kısmının iptaline, 2 sayılı ödeme emri yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, asıl borçlu şirket yapılandırmaya başvurmuş olabileceğinden bu hususun araştırılması gerektiği; davalı idarece, temyize konu kararın "Hukuki Gerekçe" kısmında ... sayılı ödeme emri yönünden istinaf başvurusunun reddi gerektiği belirtilmişse de, "Karar Sonucu" kısmında söz konusu ödeme emrine ilişkin değerlendirme yapılmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davalı idarece, istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemlerine konu yapılan kararın Danıştay Yedinci Dairesinin 15/11/2023 tarih ve E:2020/2894, K:2023/4348 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3637
Karar No: 2025/1750
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Defterdarlığı- (E-Tebligat)
VEKİLİ: Av....
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... Makina Petrol Ürünleri Ulaştırma Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait 2011 ve 2012 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim ve katma değer vergileri, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları, gecikme faizi ile yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ile ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, 2012 yılının Aralık dönemine ilişkin süresinden sonra elektronik ortamda verilen beyannameye istinaden 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 376. maddesinin ihlali nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarının asıl borçlu şirket hakkında usulüne uygun olarak kesinleştiği anlaşıldığından, söz konusu cezaların tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... sayılı ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı; mükellefiyete bağlı sorumlulukların ancak ileriye dönük yerine getirilmesi beklenebileceğinden, mükellefiyetin bulunmadığı geçmiş dönem beyannamelerinin verilmemesi nedeniyle 213 sayılı Kanun'un mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık görülmediği, davacı tarafından bu hususta ileri sürülen iddiaların "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesinin icap ettiği gerekçesiyle 1 sayılı ödeme emrinin anılan kısmının iptaline, 2 sayılı ödeme emri yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, asıl borçlu şirket yapılandırmaya başvurmuş olabileceğinden bu hususun araştırılması gerektiği; davalı idarece, temyize konu kararın "Hukuki Gerekçe" kısmında ... sayılı ödeme emri yönünden istinaf başvurusunun reddi gerektiği belirtilmişse de, "Karar Sonucu" kısmında söz konusu ödeme emrine ilişkin değerlendirme yapılmadığı ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Davalı idarece, istemin reddi gerektiği savunulmuş; davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na, 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemlerine konu yapılan kararın Danıştay Yedinci Dairesinin 15/11/2023 tarih ve E:2020/2894, K:2023/4348 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 14/05/2025 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.