Danıştay 7. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2023/541 K.2024/1760
Özet: Uyuşmazlık, davacının 2021 Nisan ve Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı ödemelerinin yaptırıldığı ödeme emrinin iptaline yöneliktir. Danıştay, Bölge İdare Mahkemesi ve Vergi Dava Dairesi kararlarını bozmaksızın temyiz başvurusunu reddederek, ödeme emrinin geçerli olduğuna hükmetmiştir.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2023/541
Karar No: 2024/1760
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2021 yılının Nisan ve Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi, gelir stopaj vergisi, damga vergileri ile gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının mükellefiyet kaydı ödeme emrinin tebliğ edildiği 22/02/2022 tarihinden sonra 23/02/2022 tarihinde terkin edilmiş ise de, ara karara istinaden gönderilen cevabi yazıda, davacının e-tebligat aktivasyonunun mevcut olduğu, işi bırakma tarihi olan 31/12/2021 tarihinden sonraki tarihlerde de kullanıcı hareketlerine rastlanıldığının belirtildiği, dolayısıyla, elektronik tebligat adresinin kapatılması söz konusu olmayan davacıya elektronik ortamda yapılan ödeme emri tebliğinde usul hükümlerine aykırılık bulunmadığı, bu durumda, 22/02/2022 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine karşı 15 günlük yasal süre geçirilerek 11/03/2022 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 31/12/2021 tarihinde yaptıkları iş bırakma bildirimine 29/01/2022 tarihinde onay verildiğinden, elektronik ortamda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, bu durumda, davada süre aşımı bulunduğundan söz edilemeyeceği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/541
Karar No: 2024/1760
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2021 yılının Nisan ve Aralık dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi, gelir stopaj vergisi, damga vergileri ile gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacının mükellefiyet kaydı ödeme emrinin tebliğ edildiği 22/02/2022 tarihinden sonra 23/02/2022 tarihinde terkin edilmiş ise de, ara karara istinaden gönderilen cevabi yazıda, davacının e-tebligat aktivasyonunun mevcut olduğu, işi bırakma tarihi olan 31/12/2021 tarihinden sonraki tarihlerde de kullanıcı hareketlerine rastlanıldığının belirtildiği, dolayısıyla, elektronik tebligat adresinin kapatılması söz konusu olmayan davacıya elektronik ortamda yapılan ödeme emri tebliğinde usul hükümlerine aykırılık bulunmadığı, bu durumda, 22/02/2022 tarihinde tebliğ edilen ödeme emrine karşı 15 günlük yasal süre geçirilerek 11/03/2022 tarihinde açılan davanın süresinde olmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 31/12/2021 tarihinde yaptıkları iş bırakma bildirimine 29/01/2022 tarihinde onay verildiğinden, elektronik ortamda yapılan tebligatın geçerli olmadığı, bu durumda, davada süre aşımı bulunduğundan söz edilemeyeceği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.