Danıştay7. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2023/392 K.2024/1625
Özet: İşbu uyuşmazlık, Madeni Yağ Tekstil Kimyasalları Madencilik Sanayi ve Ticaret Ltd. Şirketi’ne ait 2010‑2019 yıllarına ilişkin vergi borçlarının ve onaylı ödeme emirlerinin iptali talebine dayanıyor. Danıştay 7. Daire Başkanlığı, kararıyla ilgili ödeme emirlerini bozan hükümleri bozuyor, harç ve yargı giderlerini yeniden belirliyor ve dosyayı yeniden inceleme kararı veriyor.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2023/392
Karar No: 2024/1625
TEMYİZ EDENLER:
1- (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... Madeni Yağ Tekstil Kimyasalları Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait 2010 ve 2015 ilâ 2019 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim, kurumlar, damga, gelir stopaj ve katma değer vergileri, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları, gecikme faizi ile yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ..., ..., ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, borçların usulüne uygun olarak asıl borçlu şirketten tahsili yoluna gidildiği, şirket adına yapılan malvarlığı araştırması neticesinde motorlu taşıtlara rastlanılmakla birlikte, üzerlerinde farklı kurumlarca konulmuş rehin ve hacizlerin bulunması ve amme alacağı miktarının yüksekliği (dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibarıyla asıl borçlu şirketin vadesi geçmiş toplam vergi borcu 27.962.811,50 TL) göz önüne alındığında, söz konusu taşıtların amme alacağını karşılamaya yetmeyeceğinin anlaşıldığı, davacının 22/07/2010 tarihinde şirket müdürü olduğu ve ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibarıyla bu sıfatının devam ettiği görüldüğünden, davacı adına düzenlenen 1 sayılı ödeme emri ile ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu matrah artırımı sonrasında ödenmeyen kurumlar ve katma değer vergileri hariç kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı; üç farklı ödeme emri içeriğinde 4310 ve 4315 kodlu dönemi, taksit sayısı, vadesi ve tutarları aynı olan borç kalemlerinin yazılı olduğu, ara kararı ile bu durumun izahının istenilmesi üzerine davalı idarece cevaben gönderilen yazıda, ... ve ... sayılı ödeme emirlerindeki 4310 ve 4315 kodlu borç kalemlerinin sehven mükerrer takibe alınması nedeniyle iptal edildiğinin belirtildiği, her ne kadar, mükerrer takibe konu olduğu anlaşılan borç kalemlerinin idarece iptal edildiği beyan edilmişse de, ödeme emirleri içeriğinde yer alması nedeniyle aleyhine sonuçlar doğurabileceğinden, davacı adına düzenlenen 2 ve 3 sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu matrah artırımı sonrasında ödenmeyen kurumlar ve katma değer vergilerine ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemlerin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 2010 yılına ait borçların zamanaşımına uğradığı, gümrük idaresine verilen teminat mektupları nakde çevrilerek vergi dairesince tahsil edildiğinden ödenmemiş vergi borçlarının kalmadığı; davalı idarece, ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu vergilere ilişkin kısımlarının sehven mükerrer olarak düzenlendiği, davanın anılan kısımlarının konusuz kaldığı, aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Bölge idare mahkemesi kararının, 3 sayılı ödeme emrinin davacının kanuni temsilci olduğu 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı hariç davacının istinaf başvurusunun reddine ve davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkralarının onanması, 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden öncesine isabet eden kısmına yönelik davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan bölge idare mahkemesi kararının, 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı hariç davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
Davacının temyiz isteminin kararın, 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik kısmına gelince;
Dosyanın incelenmesinden; 04/08/2010 tarih ve 7621 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilen 22/07/2010 tarihli ortaklar kurulu kararına göre, 22/07/2010 tarihinden başlamak üzere şirket müdürlüğüne atandığının anlaşılması karşısında, bu tarihten önceki dönemlere ait amme alacağından kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulması hukuken mümkün olmayan davacı adına düzenlenen 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden öncesine isabet eden kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.
Davalı idarenin temyiz istemine gelince;
Olayda, davalı idarece, ara kararına cevaben gönderilen 28/10/2020 tarihinde ... Vergi Mahkemesi kayıtlarına giren yazı ekinde, davacı adına düzenlenen ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu matrah artırımı sonrasında ödenmeyen kurumlar ve katma değer vergilerinin mükerrer takibe alınması nedeniyle iptal edildiğinin belirtilmesi karşısında, anılan kısımlar yönünden dava konusuz kaldığından, karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmek üzere temyize konu kararın davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması icap etmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin kısmen reddine, kısmen de kabulüne, davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, ... sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı hariç davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın, davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine ve ... sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden öncesine isabet eden kısmına yönelik davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkralarının BOZULMASINA,
4. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Bozulan kısımlar hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
6. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 21/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/392
Karar No: 2024/1625
TEMYİZ EDENLER:
1- (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: ... Madeni Yağ Tekstil Kimyasalları Madencilik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait 2010 ve 2015 ilâ 2019 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim, kurumlar, damga, gelir stopaj ve katma değer vergileri, vergi ziyaı ve özel usulsüzlük cezaları, gecikme faizi ile yargı harcının tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ..., ..., ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; dosyanın incelenmesinden, borçların usulüne uygun olarak asıl borçlu şirketten tahsili yoluna gidildiği, şirket adına yapılan malvarlığı araştırması neticesinde motorlu taşıtlara rastlanılmakla birlikte, üzerlerinde farklı kurumlarca konulmuş rehin ve hacizlerin bulunması ve amme alacağı miktarının yüksekliği (dava konusu ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibarıyla asıl borçlu şirketin vadesi geçmiş toplam vergi borcu 27.962.811,50 TL) göz önüne alındığında, söz konusu taşıtların amme alacağını karşılamaya yetmeyeceğinin anlaşıldığı, davacının 22/07/2010 tarihinde şirket müdürü olduğu ve ödeme emrinin düzenlendiği tarih itibarıyla bu sıfatının devam ettiği görüldüğünden, davacı adına düzenlenen 1 sayılı ödeme emri ile ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu matrah artırımı sonrasında ödenmeyen kurumlar ve katma değer vergileri hariç kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı; üç farklı ödeme emri içeriğinde 4310 ve 4315 kodlu dönemi, taksit sayısı, vadesi ve tutarları aynı olan borç kalemlerinin yazılı olduğu, ara kararı ile bu durumun izahının istenilmesi üzerine davalı idarece cevaben gönderilen yazıda, ... ve ... sayılı ödeme emirlerindeki 4310 ve 4315 kodlu borç kalemlerinin sehven mükerrer takibe alınması nedeniyle iptal edildiğinin belirtildiği, her ne kadar, mükerrer takibe konu olduğu anlaşılan borç kalemlerinin idarece iptal edildiği beyan edilmişse de, ödeme emirleri içeriğinde yer alması nedeniyle aleyhine sonuçlar doğurabileceğinden, davacı adına düzenlenen 2 ve 3 sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu matrah artırımı sonrasında ödenmeyen kurumlar ve katma değer vergilerine ilişkin kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemlerin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurularına konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI: Davacı tarafından, 2010 yılına ait borçların zamanaşımına uğradığı, gümrük idaresine verilen teminat mektupları nakde çevrilerek vergi dairesince tahsil edildiğinden ödenmemiş vergi borçlarının kalmadığı; davalı idarece, ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu vergilere ilişkin kısımlarının sehven mükerrer olarak düzenlendiği, davanın anılan kısımlarının konusuz kaldığı, aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ: Bölge idare mahkemesi kararının, 3 sayılı ödeme emrinin davacının kanuni temsilci olduğu 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı hariç davacının istinaf başvurusunun reddine ve davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkralarının onanması, 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden öncesine isabet eden kısmına yönelik davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci ve Dokuzuncu Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'na 3619 sayılı Kanun'la eklenen Ek 1. madde hükmü uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan bölge idare mahkemesi kararının, 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı hariç davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.
Davacının temyiz isteminin kararın, 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik kısmına gelince;
Dosyanın incelenmesinden; 04/08/2010 tarih ve 7621 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edilen 22/07/2010 tarihli ortaklar kurulu kararına göre, 22/07/2010 tarihinden başlamak üzere şirket müdürlüğüne atandığının anlaşılması karşısında, bu tarihten önceki dönemlere ait amme alacağından kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulması hukuken mümkün olmayan davacı adına düzenlenen 3 sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden öncesine isabet eden kısmında hukuka uyarlık görülmemiştir.
Davalı idarenin temyiz istemine gelince;
Olayda, davalı idarece, ara kararına cevaben gönderilen 28/10/2020 tarihinde ... Vergi Mahkemesi kayıtlarına giren yazı ekinde, davacı adına düzenlenen ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin 4310 ve 4315 kodlu matrah artırımı sonrasında ödenmeyen kurumlar ve katma değer vergilerinin mükerrer takibe alınması nedeniyle iptal edildiğinin belirtilmesi karşısında, anılan kısımlar yönünden dava konusuz kaldığından, karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmek üzere temyize konu kararın davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının bozulması icap etmiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Davacının temyiz isteminin kısmen reddine, kısmen de kabulüne, davalı idarenin temyiz isteminin kabulüne,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, ... sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden önceki dönemlere ait borçlara isabet eden kısmı hariç davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. Kararın, davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine ve ... sayılı ödeme emrinin 22/07/2010 tarihinden öncesine isabet eden kısmına yönelik davacının istinaf başvurusunun reddine dair hüküm fıkralarının BOZULMASINA,
4. ... TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Bozulan kısımlar hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Daireye gönderilmesine,
6. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13. maddesinin (j) bendi parantez içi hükmü uyarınca alınması gereken harç dahil olmak üzere, yargılama giderlerinin yeniden verilecek kararda karşılanması gerektiğine, 21/03/2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.