Danıştay 7. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2021/4960 K.2023/5049
Özet: Uyuşmazlık, davacının 2017’de gümrükte serbest dolaşıma giriş beyannamesi sunarak Güney Kore menşeli olduğu iddiasıyla ek vergilerin tahakkuk etmesi ve ilgili kanun hükmünde para cezasının alınmasıdır. Mahkeme, temyiz istemini reddederek bölge idare mahkemesinin kararını onaylamış ve kararın onaylandığını bildiren kesin karar vermiştir.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2021/4960
Karar No: 2023/5049
TEMYİZ EDEN (DAVALI):... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü - ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Poliester Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2017 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 14 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın Güney Kore menşeli olmadığından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; Türkiye-Güney Kore Serbest Ticaret Anlaşması Çerçevesindeki Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmelik'in 31. maddesinde ithalatçı taraf ülke gümrük idaresinin, satış faturasının üçüncü bir ülkede yerleşik bir şirket tarafından veya söz konusu şirketin hesabına çalışan bir ihracatçı tarafından düzenlendiği durumlarda da, eşyanın bu Yönetmeliğin gerekliliklerini yerine getirmesi koşuluyla, menşe beyanlarını kabul edebileceğinin kurala bağlandığı, ilgili düzenlemede menşe beyanının faturayı düzenleyen firma veya taraf ülkelerden birinde yerleşik ihracatçı tarafından düzenlenmesi hususunda herhangi bir ayrıma yer verilmediği, faturayı düzenleyen üçüncü ülke merkezli firma tarafından tanzim edilen belgelerde de malların Güney Kore menşeli olduğu hususuna yer verildiği ve bu şekilde ithal edilen malların Güney Kore menşeli olduğunu ispat külfetinin yerine getirildiği, davalı idarece malların menşei ile ilgili olarak ilgili Yönetmelik hükümleri uyarınca ihracatçı ülke yetkili idareleri nezdinde herhangi bir araştırma veya inceleme yapılmadığı gibi malların Güney Kore menşeli olmadığına ilişkin başkaca herhangi bir bilgi veya belgenin de dosyaya sunulamadığı ve salt menşe beyanına ilişkin satış faturasını tanzim eden üçüncü bir ülkede yerleşik firma tarafından düzenlenen teslimat notunun yer almasının malların Güney Kore menşeli olmadığını göstermeyeceği, bu nedenle davacı adına ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından Türkiye Güney Kore Serbest Ticaret Anlaşması Çerçevesindeki Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmeliğin 18. maddesi hükmü uyarınca sunulmuş bir menşe beyanı bulunmadığı, Güney Kore'de yerleşik ihracatçı tarafından düzenlenip imzalanmamış menşe beyanlarının kabul edilemeyeceği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4960
Karar No: 2023/5049
TEMYİZ EDEN (DAVALI):... Bakanlığı adına
... Gümrük Müdürlüğü - ...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Poliester Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2017 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 14 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşyanın Güney Kore menşeli olmadığından bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın zımnen reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; Türkiye-Güney Kore Serbest Ticaret Anlaşması Çerçevesindeki Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmelik'in 31. maddesinde ithalatçı taraf ülke gümrük idaresinin, satış faturasının üçüncü bir ülkede yerleşik bir şirket tarafından veya söz konusu şirketin hesabına çalışan bir ihracatçı tarafından düzenlendiği durumlarda da, eşyanın bu Yönetmeliğin gerekliliklerini yerine getirmesi koşuluyla, menşe beyanlarını kabul edebileceğinin kurala bağlandığı, ilgili düzenlemede menşe beyanının faturayı düzenleyen firma veya taraf ülkelerden birinde yerleşik ihracatçı tarafından düzenlenmesi hususunda herhangi bir ayrıma yer verilmediği, faturayı düzenleyen üçüncü ülke merkezli firma tarafından tanzim edilen belgelerde de malların Güney Kore menşeli olduğu hususuna yer verildiği ve bu şekilde ithal edilen malların Güney Kore menşeli olduğunu ispat külfetinin yerine getirildiği, davalı idarece malların menşei ile ilgili olarak ilgili Yönetmelik hükümleri uyarınca ihracatçı ülke yetkili idareleri nezdinde herhangi bir araştırma veya inceleme yapılmadığı gibi malların Güney Kore menşeli olmadığına ilişkin başkaca herhangi bir bilgi veya belgenin de dosyaya sunulamadığı ve salt menşe beyanına ilişkin satış faturasını tanzim eden üçüncü bir ülkede yerleşik firma tarafından düzenlenen teslimat notunun yer almasının malların Güney Kore menşeli olmadığını göstermeyeceği, bu nedenle davacı adına ek olarak tahakkuk ettirilen gümrük ve katma değer vergileri ile 4458 sayılı Kanun'un 234. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca karara bağlanan para cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından Türkiye Güney Kore Serbest Ticaret Anlaşması Çerçevesindeki Ticarette Eşyanın Tercihli Menşeinin Tespiti Hakkında Yönetmeliğin 18. maddesi hükmü uyarınca sunulmuş bir menşe beyanı bulunmadığı, Güney Kore'de yerleşik ihracatçı tarafından düzenlenip imzalanmamış menşe beyanlarının kabul edilemeyeceği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2.... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 28/12/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.