Danıştay7. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2021/2328 K.2023/4372
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2021/2328
Karar No: 2023/4372
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Madencilik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, serbest bölgeye teslimi yapılan eşya nedeniyle 2018 yılının Mayıs, Haziran ve Temmuz dönemleri için ödenen özel tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile anılan vergilerin iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ülkenin siyasi sınırları içinde olmakla beraber gümrük vergileri ile ticaret politikaları ve kambiyo mevzuatının uygulanması bakımından Türkiye Gümrük Bölgesi dışında olduğu kabul edilen serbest bölgelere yapılan teslimlerin ihracat istisnası kapsamında değerlendirilmesinin icap ettiği, 19 sayılı Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği'nin 1. maddesinin, serbest bölgelere yapılan teslimlerin ihracat sayılmamasına ilişkin düzenlemesinin iptali yolunda verilen Danıştay Üçüncü Dairesinin 23/01/2014 tarih ve E:2013/869, K:2014/141 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 12/11/2014 tarih ve E:2014/768, K:2014/893 sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda serbest dolaşımdaki malların serbest bölgeye tesliminin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinde düzenlenen ihracat istisnası kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, teslimin yurt dışındaki müşteriye yapılmadığından bahisle iade isteminin reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline ve ödenen vergilerin iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği'nin, "II-A-4 Serbest Bölgelere Yapılan Teslimler" başlıklı bölümünde, serbest bölgelere yapılan mal teslimlerinin ihracat istisnası kapsamına girmediğinin düzenlendiği, dolayısıyla davacının ihracat istisnasından faydalanamayacağı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY: Temyiz başvurusu; davacı tarafından, serbest bölgeye teslimi yapılan eşya nedeniyle 2018 yılının Mayıs, Haziran ve Temmuz dönemleri için ödenen özel tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile anılan vergilerin iadesi istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali ve ödenen tutarın iadesi yolunda verilen mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair bölge idare mahkemesi kararının bozulması istemine ilişkindir.
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "İhracat İstisnası" başlıklı 5. maddesinde, bir teslimin ihracat sayılabilmesi için teslimin yurt dışındaki müşteriye yapılması ve teslim konusu malın Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesinden çıkması şartı öngörülmekte; 10. maddesinde de, özel tüketim vergisine ilişkin istisna ve muafiyetlerin ancak bu Kanun'a hüküm eklenmek veya bu Kanun'da değişiklik yapılmak suretiyle düzenlenebileceği kuralı yer almaktadır. Serbest bölge ise, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun 6. ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 152. maddesinde tanımlanmıştır. Ayrıca, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan serbest bölgedeki alıcıya veya yetkili gümrük antreposu işleticisine yapılan teslimlerin ihracat sayılacağına dair hükümler, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda yer almamaktadır.
Bu düzenlemeler karşısında, serbest bölgelere yapılan teslimlerin, 4760 sayılı Kanun kapsamında ihracat istisnasından yararlanamayacağı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle, temyize konu kararın bozulması gerektiği oyu ile Daire kararına katılmıyoruz.
Esas No: 2021/2328
Karar No: 2023/4372
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı (... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Madencilik Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, serbest bölgeye teslimi yapılan eşya nedeniyle 2018 yılının Mayıs, Haziran ve Temmuz dönemleri için ödenen özel tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile anılan vergilerin iadesi istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ülkenin siyasi sınırları içinde olmakla beraber gümrük vergileri ile ticaret politikaları ve kambiyo mevzuatının uygulanması bakımından Türkiye Gümrük Bölgesi dışında olduğu kabul edilen serbest bölgelere yapılan teslimlerin ihracat istisnası kapsamında değerlendirilmesinin icap ettiği, 19 sayılı Özel Tüketim Vergisi Genel Tebliği'nin 1. maddesinin, serbest bölgelere yapılan teslimlerin ihracat sayılmamasına ilişkin düzenlemesinin iptali yolunda verilen Danıştay Üçüncü Dairesinin 23/01/2014 tarih ve E:2013/869, K:2014/141 sayılı kararına yönelik temyiz isteminin Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 12/11/2014 tarih ve E:2014/768, K:2014/893 sayılı kararıyla reddedildiği, bu durumda serbest dolaşımdaki malların serbest bölgeye tesliminin 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 5. maddesinde düzenlenen ihracat istisnası kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, teslimin yurt dışındaki müşteriye yapılmadığından bahisle iade isteminin reddine dair işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline ve ödenen vergilerin iadesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Özel Tüketim Vergisi (II) Sayılı Liste Uygulama Genel Tebliği'nin, "II-A-4 Serbest Bölgelere Yapılan Teslimler" başlıklı bölümünde, serbest bölgelere yapılan mal teslimlerinin ihracat istisnası kapsamına girmediğinin düzenlendiği, dolayısıyla davacının ihracat istisnasından faydalanamayacağı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 15/11/2023 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY: Temyiz başvurusu; davacı tarafından, serbest bölgeye teslimi yapılan eşya nedeniyle 2018 yılının Mayıs, Haziran ve Temmuz dönemleri için ödenen özel tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali ile anılan vergilerin iadesi istemiyle açılan davada, dava konusu işlemin iptali ve ödenen tutarın iadesi yolunda verilen mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair bölge idare mahkemesi kararının bozulması istemine ilişkindir.
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun "İhracat İstisnası" başlıklı 5. maddesinde, bir teslimin ihracat sayılabilmesi için teslimin yurt dışındaki müşteriye yapılması ve teslim konusu malın Türkiye Cumhuriyeti Gümrük Bölgesinden çıkması şartı öngörülmekte; 10. maddesinde de, özel tüketim vergisine ilişkin istisna ve muafiyetlerin ancak bu Kanun'a hüküm eklenmek veya bu Kanun'da değişiklik yapılmak suretiyle düzenlenebileceği kuralı yer almaktadır. Serbest bölge ise, 3218 sayılı Serbest Bölgeler Kanunu'nun 6. ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 152. maddesinde tanımlanmıştır. Ayrıca, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 1. fıkrasında yer alan serbest bölgedeki alıcıya veya yetkili gümrük antreposu işleticisine yapılan teslimlerin ihracat sayılacağına dair hükümler, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nda yer almamaktadır.
Bu düzenlemeler karşısında, serbest bölgelere yapılan teslimlerin, 4760 sayılı Kanun kapsamında ihracat istisnasından yararlanamayacağı sonucuna varılmıştır. Bu nedenle, temyize konu kararın bozulması gerektiği oyu ile Daire kararına katılmıyoruz.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.