Danıştay7. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2020/3858 K.2023/2617
Özet: Uyuşmazlık, davacının 2013 yılında satın aldığı ve “daha yüksek tutarda” motorin yerine icra ettiği sanılan madeni yağlar üzerinden Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na göre kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali talebine ilişkin olarak Başvurduğu İhtilaflı mahkeme kararının temyiz edilmesidir. Danıştay 7. Daire, temyiz talebini reddederek ilk derece mahkeme kararının zulümlerini onaylamış ve kararın tek taraflı tebliğini emrederek dosyanın ilk derece mahkemesine keskin kararla gönderilmesine karar vermiştir.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2020/3858
Karar No: 2023/2617
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:.. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, satın aldığı bir kısım madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorin yerine ikame olarak sattığından bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 2013 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca cezalı tarhiyat yapılabilmesi için (I) sayılı listedeki malları teslim alan mükellefin bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullandığının ya da üçüncü kişilere sattığının somut olarak tespit edilmesinin gerektiği, davacının 2013 yılında 14.043 teneke madeni yağ aldığı ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, anılan şahsın motorlu kara taşıtları için yağlama ve soğutma ürünlerinin perakende ticareti ile iştigal ettiği, söz konusu ticari faaliyet kapsamında gerçekleştirdiği mal alışı ve satışlarının gerçeği yansıttığı, ancak ...'den büyük miktarda çeşitli yağlama yağı veya madeni yağ alan mükelleflerin büyük çoğunluğunun nakliyecilik ile iştigal etmesi nedeni ile bu mükelleflerin aldıkları büyük miktarlı yağlama ve soğutma ürünlerini amacı dışında yani akaryakıt (motorin) olarak kullanmış olabilecekleri belirtilerek davacının da aralarında bulunduğu mükelleflerin müteselsil sorumluluk kapsamında incelenmesinin istenildiği, davacının da ...'den alarak %90'ını nakliyecilere sattığı 14.043 teneke madeni yağın akaryakıt olarak kullanılabilecek nitelikte olduğunun görüldüğü, söz konusu madeni yağların kullanım alanının sınırlı olduğu, bu konuda ifadesine başvurulan davacının yağların kullanım alanlarını bilmediğini, ihtiyaç doğrultusunda almış oldukları yağları sattıkları şeklinde beyanda bulunduğu, nakliyecilikte temel girdi akaryakıt olduğundan, müşteri profilinin yaklaşık %90'ı nakliyeci olan davacının, sattığı madeni yağların akaryakıt olarak kullanıldığını bilmemesine imkan olmadığı, dolayısıyla, temelde sanayi girdisi olarak kullanılan madeni yağları mevzuata aykırı olarak nakliyecilere akaryakıt olarak satmak suretiyle özel tüketim vergisi kaybına neden olduğundan bahisle dava konusu cezalı tarhiyatlar yapılmışsa da, herhangi bir somut delile dayanmaksızın ve başkaca bir araştırma yapılmaksızın, varsayım ve kanaate dayalı olarak tesis edilen işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3858
Karar No: 2023/2617
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
(... Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:.. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, satın aldığı bir kısım madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorin yerine ikame olarak sattığından bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 2013 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca cezalı tarhiyat yapılabilmesi için (I) sayılı listedeki malları teslim alan mükellefin bu malları daha yüksek tutarda vergiye tabi bir mal olarak kullandığının ya da üçüncü kişilere sattığının somut olarak tespit edilmesinin gerektiği, davacının 2013 yılında 14.043 teneke madeni yağ aldığı ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, anılan şahsın motorlu kara taşıtları için yağlama ve soğutma ürünlerinin perakende ticareti ile iştigal ettiği, söz konusu ticari faaliyet kapsamında gerçekleştirdiği mal alışı ve satışlarının gerçeği yansıttığı, ancak ...'den büyük miktarda çeşitli yağlama yağı veya madeni yağ alan mükelleflerin büyük çoğunluğunun nakliyecilik ile iştigal etmesi nedeni ile bu mükelleflerin aldıkları büyük miktarlı yağlama ve soğutma ürünlerini amacı dışında yani akaryakıt (motorin) olarak kullanmış olabilecekleri belirtilerek davacının da aralarında bulunduğu mükelleflerin müteselsil sorumluluk kapsamında incelenmesinin istenildiği, davacının da ...'den alarak %90'ını nakliyecilere sattığı 14.043 teneke madeni yağın akaryakıt olarak kullanılabilecek nitelikte olduğunun görüldüğü, söz konusu madeni yağların kullanım alanının sınırlı olduğu, bu konuda ifadesine başvurulan davacının yağların kullanım alanlarını bilmediğini, ihtiyaç doğrultusunda almış oldukları yağları sattıkları şeklinde beyanda bulunduğu, nakliyecilikte temel girdi akaryakıt olduğundan, müşteri profilinin yaklaşık %90'ı nakliyeci olan davacının, sattığı madeni yağların akaryakıt olarak kullanıldığını bilmemesine imkan olmadığı, dolayısıyla, temelde sanayi girdisi olarak kullanılan madeni yağları mevzuata aykırı olarak nakliyecilere akaryakıt olarak satmak suretiyle özel tüketim vergisi kaybına neden olduğundan bahisle dava konusu cezalı tarhiyatlar yapılmışsa da, herhangi bir somut delile dayanmaksızın ve başkaca bir araştırma yapılmaksızın, varsayım ve kanaate dayalı olarak tesis edilen işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2023 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.