Danıştay 7. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2020/2463 K.2023/2706
Özet: (1) Dava, transit rejim kapsamında taşınan fuel‑oil eşyasında özet beyana göre %3’ü aşan miktarda fazla bulunanlığının tespiti ve bunun kaynaklanmasının izah edilmesinin yetersizliği nedeniyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu’nun 237. maddesinin 3. ve 4. bendi uyarınca verilen para cezasının iptali için açılan bir temyiz davasıdır. (2) Danıştay, temyiz isteğini reddederek, ilk derece mahkemesinin kararının geçerli olduğunu teyit etmiş ve kararın uygulanmasını sağlamıştır.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2020/2463
Karar No: 2023/2706
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Uluslararası Taşımacılık Tarım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Transit rejim kapsamında davacının taşımacılığını yaptığı fuel- oil cinsi eşyanın özet beyana göre %3'ü aşan miktarda fazla olduğunun tespiti üzerine söz konusu fazlalığın nereden kaynaklandığının izah ve ispatı için tanınan süre sonunda, davacı tarafından verilen izahın yeterli olmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 237. maddesinin 3. ve 4. bentleri uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddi işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olay tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 237. maddesinin 3. bendinde; 42 ila 45. madde hükümlerine göre taşıt araçlarının sahipleri, kaptanları veya acenteleri tarafından gümrük idaresine verilen özet beyan veya özet beyan olarak kullanılan ticari veya resmi belgelerdeki kayıtlı miktara göre fazla çıkan kapların yanlışlıkla mahrecinden fazla olarak yüklenmiş olduğunun, gümrük idaresince belirlenecek süre içinde kanıtlanamadığı takdirde söz konusu eşyaya el konularak müsadere edileceği ve eşyanın CIF kıymeti kadar para cezasının alınacağı; 4. bendinde, dökme gelen eşyadaki % 3'ü aşmayan eksiklik ve fazlalıklar için takibat yapılmayacağı; 5. bendinde ise, bu maddede belirtilen para cezalarının yapılan tespite göre taşıt araçlarının sahipleri, kaptanları veya acentelerinden alınacağının hükme bağlandığı, yine aynı Kanun'un "Transit Rejimi Altında Taşınan Eşyaya Uygulanacak Hükümler" başlıklı 51. maddesinde, "37. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi hariç olmak üzere, 37 ila 50. madde hükümleri, daha önce başlamış bir transit rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyaya uygulanmaz."; 52. maddesinde ise, "Türkiye Gümrük Bölgesindeki bir yerden diğer bir yere transit rejimi hükümleri çerçevesinde nakledilmek üzere gümrüğe sunulan eşyaya 41 ila 50. madde hükümleri uygulanır." düzenlemelerine yer verildiğinden, Türkiye Gümrüğüne sunulmadan önce başka bir ülke gümrük bölgesi sınırları içerisinde transit rejimi altında taşınmaya başlanılan eşyaya 37 ila 50. madde hükümlerinin uygulanamayacağının açık bir şekilde hüküm altına alındığı belirtilerek, daha önce başka bir ülke gümrük bölgesi sınırları içerisinde transit rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyaya özet beyana ilişkin hükümlerin uygulanmasının mümkün görülmemesinden dolayı özet beyan vermesi beklenmeyen davacı hakkında, özet beyanı aşan miktarda fazlalık saptandığından bahisle anılan Kanunu'nun 237. maddesi kapsamında para cezası kararı alınmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/05/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2463
Karar No: 2023/2706
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Bakanlığı adına ... Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Uluslararası Taşımacılık Tarım İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Transit rejim kapsamında davacının taşımacılığını yaptığı fuel- oil cinsi eşyanın özet beyana göre %3'ü aşan miktarda fazla olduğunun tespiti üzerine söz konusu fazlalığın nereden kaynaklandığının izah ve ispatı için tanınan süre sonunda, davacı tarafından verilen izahın yeterli olmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 237. maddesinin 3. ve 4. bentleri uyarınca karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddi işleminin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, olay tarihinde yürürlükte bulunan şekliyle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 237. maddesinin 3. bendinde; 42 ila 45. madde hükümlerine göre taşıt araçlarının sahipleri, kaptanları veya acenteleri tarafından gümrük idaresine verilen özet beyan veya özet beyan olarak kullanılan ticari veya resmi belgelerdeki kayıtlı miktara göre fazla çıkan kapların yanlışlıkla mahrecinden fazla olarak yüklenmiş olduğunun, gümrük idaresince belirlenecek süre içinde kanıtlanamadığı takdirde söz konusu eşyaya el konularak müsadere edileceği ve eşyanın CIF kıymeti kadar para cezasının alınacağı; 4. bendinde, dökme gelen eşyadaki % 3'ü aşmayan eksiklik ve fazlalıklar için takibat yapılmayacağı; 5. bendinde ise, bu maddede belirtilen para cezalarının yapılan tespite göre taşıt araçlarının sahipleri, kaptanları veya acentelerinden alınacağının hükme bağlandığı, yine aynı Kanun'un "Transit Rejimi Altında Taşınan Eşyaya Uygulanacak Hükümler" başlıklı 51. maddesinde, "37. maddenin 1. fıkrasının (a) bendi hariç olmak üzere, 37 ila 50. madde hükümleri, daha önce başlamış bir transit rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyaya uygulanmaz."; 52. maddesinde ise, "Türkiye Gümrük Bölgesindeki bir yerden diğer bir yere transit rejimi hükümleri çerçevesinde nakledilmek üzere gümrüğe sunulan eşyaya 41 ila 50. madde hükümleri uygulanır." düzenlemelerine yer verildiğinden, Türkiye Gümrüğüne sunulmadan önce başka bir ülke gümrük bölgesi sınırları içerisinde transit rejimi altında taşınmaya başlanılan eşyaya 37 ila 50. madde hükümlerinin uygulanamayacağının açık bir şekilde hüküm altına alındığı belirtilerek, daha önce başka bir ülke gümrük bölgesi sınırları içerisinde transit rejimi altında Türkiye Gümrük Bölgesine getirilen eşyaya özet beyana ilişkin hükümlerin uygulanmasının mümkün görülmemesinden dolayı özet beyan vermesi beklenmeyen davacı hakkında, özet beyanı aşan miktarda fazlalık saptandığından bahisle anılan Kanunu'nun 237. maddesi kapsamında para cezası kararı alınmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/05/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.