Danıştay 7. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 7. Daire E.2016/5583 K.2020/4037
Özet: Uyuşmazlık, davacının 2012 yılında tescilli çoklu beyannameler nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergileri ve bu vergiler üzerinden hesaplanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptaline yöneliktir. Mahkeme, temyiz ilkesine göre önceki vergilendirme ve para cezası kararlarının usulüne uygun olarak kesinleştiğini, ödeme emrinin hukuka aykırı olmadığını belirterek temyiz isteğini reddetti ve Vergi Mahkemesinin kararını onayladı.
T.C. DANIŞTAY YEDİNCİ DAİRE
Esas No: 2016/5583
Karar No: 2020/4037
TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü …
VEKİLİ: Av. … - Aynı adreste
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2012 yılında tescilli muhtelif beyannameler nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergileri ile bu vergi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine uygun şekilde, davacının işyeri adresinde çalışanına tebliğ edilen ödeme emrine konu ek tahakkuk ve para cezası kararlarına itiraz edilmediği, bu nedenle usulüne uygun olarak kesinleşmiş ve vadesinde ödenmemiş kamu alacağının mevcut olduğu, ek tahakkuk ve para cezasına karşı açılacak davada ileri sürülebilecek nitelikteki davacı iddialarının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ödeme emrine konu ek tahakkuk ve para cezası kararlarının kendilerine tebliğ edilmediği, dolayısıyla, henüz kesinleşmeyen alacağın tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5583
Karar No: 2020/4037
TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Bakanlığı adına
… Gümrük Müdürlüğü …
VEKİLİ: Av. … - Aynı adreste
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına 2012 yılında tescilli muhtelif beyannameler nedeniyle ek olarak tahakkuk ettirilen katma değer vergileri ile bu vergi üzerinden hesaplanarak karara bağlanan para cezalarının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Tebligat Kanunu'nun 17. maddesine uygun şekilde, davacının işyeri adresinde çalışanına tebliğ edilen ödeme emrine konu ek tahakkuk ve para cezası kararlarına itiraz edilmediği, bu nedenle usulüne uygun olarak kesinleşmiş ve vadesinde ödenmemiş kamu alacağının mevcut olduğu, ek tahakkuk ve para cezasına karşı açılacak davada ileri sürülebilecek nitelikteki davacı iddialarının "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Ödeme emrine konu ek tahakkuk ve para cezası kararlarının kendilerine tebliğ edilmediği, dolayısıyla, henüz kesinleşmeyen alacağın tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararının ONANMASINA,
3. … TL maktu harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.