‹ Ana sayfa
Danıştay 4. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 4. Daire E.2020/911 K.2023/1037

Esas No: 2020/911 · Karar No: 2023/1037 · Karar Tarihi: 28.02.2023
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Onama
Uyuşmazlık
Davacı, sahte fatura kullanıldığı gerekçesiyle re'sen tarh edilen katma değer vergileri ile özel usulsüzlük cezasının iptalini talep etmektedir.
Kaynak pasajlar (1)
  • YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle, vergi inceleme raporuna istinaden, 2017/ 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca, 2017 yılına ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
Gerekçe
Danıştay 4. Dairesi, temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (1)
  • GEREKÇE: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davacı, sahte fatura kullanımı nedeniyle kesilen vergi ziyaı cezaları ve özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasını istemiştir. Danıştay, Bölge İdare Mahkemesi kararını usul ve hukuka uygun bularak temyiz istemlerinin reddine ve kararın onanmasına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (3)
  • YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle, vergi inceleme raporuna istinaden, 2017/ 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca, 2017 yılına ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
  • GEREKÇE: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
  • Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3.
T.C. DANIŞTAYDÖRDÜNCÜ DAİRE Esas No: 2020/911
Karar No: 2023/1037

TEMYİZ EDEN

TARAFLAR:
1- … Eğitim ve Prodüksiyon Hizmetleri İthalat İhracat Ticaret Limited Şirketi

VEKİLİ: Av. …2- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)

VEKİLİ: Av. …İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle, vergi inceleme raporuna istinaden, 2017/ 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8. dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesi uyarınca, 2017 yılına ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlık konusu dönemde davacının fatura aldığı … Ses Işık Sahne ve Görüntü Sistemleri Dan. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun incelenmesinden; düzenlenen faturaların sahte fatura niteliğinde olduğu anlaşıldığından, bu faturalardan kaynaklı cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, 2017/3 dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmı yönünden; tekerrür uygulamasına esas vergi ziyaı cezasının, kanuni süresinden sonra verilen 2017/Aralık dönemine ilişkin katma değer vergisi beyannamesi üzerine kesilen ceza olduğu ve beyannamenin onay tarihinin 30/01/2018 tarihi olduğu, yani 2018 yılında kesinleştiği, ancak dava konusu vergi ziyaı cezasının ise 2017 yılında vuku bulduğu göz önünde bulundurulduğunda, tekerrür uygulanan vergi ziyaı cezasına ilişkin eylemin, tekerrürün dayanağı olan cezaya ilişkin eylemden önce gerçekleştirildiği anlaşılmış olup, 2017/3 dönemi için kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmında ve somut tespit bulunmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ: …DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: İNCELEME VE

GEREKÇE: Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine, 2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA, 3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına, 4. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına, 5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.