Danıştay 4. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 4. Daire E.2020/5887 K.2021/4449
Özet: (1) Uyuşmazlık, 2009 yılında atanan stopaj ve damga vergileri için çalışanlara yapılan ödemelerin beyan edilmemesi nedeniyle vergi idaresi tarafından açılan denetimden kaynaklanmaktadır. (2) Danıştay, Vergi Mahkemesi kararıyla ilgili vergi cezasının makul olduğunu tespit ederek temyizi reddetmiş, davacıya karşı kurulmuş vergi ziyaı kararını bozmamıştır.
T.C. DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2020/5887
Karar No: 2021/4449
TEMYİZ EDEN (DAVACI): … İstanbul Ofis Makinaları Bilişim Ticaret
Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): …Vergi Dairesi Başkanlığı
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, tarh edilen 2009/1 ila 12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ve damga vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davalı idare tarafından, ihbar üzerine yapılan incelemede davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalışanlarına yapmış olduğu ödemelerden bir kısmını düzenlemesi gereken belgelere dahil etmediği, defter kayıt ve beyanlarına yansıtmadığı, davacı tarafından farklı tarihlerde bahsi geçen kişilere ödemeler yapıldığı anlaşıldığından eksik beyan edildiği tespit edilen ücretler üzerinden davacı adına yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi ziyaına sebebiyet verilmediği, kuşkuya dayalı tarhiyat yapıldığı, sadece şikayetçinin beyanı ile tarhiyat yapılamayacağı, tüm defterlerin mevzuata uygun olarak tutulduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5887
Karar No: 2021/4449
TEMYİZ EDEN (DAVACI): … İstanbul Ofis Makinaları Bilişim Ticaret
Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI): …Vergi Dairesi Başkanlığı
(…Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, tarh edilen 2009/1 ila 12 dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi ve damga vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davalı idare tarafından, ihbar üzerine yapılan incelemede davacının uyuşmazlık konusu dönemde çalışanlarına yapmış olduğu ödemelerden bir kısmını düzenlemesi gereken belgelere dahil etmediği, defter kayıt ve beyanlarına yansıtmadığı, davacı tarafından farklı tarihlerde bahsi geçen kişilere ödemeler yapıldığı anlaşıldığından eksik beyan edildiği tespit edilen ücretler üzerinden davacı adına yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarhiyatlarında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Vergi ziyaına sebebiyet verilmediği, kuşkuya dayalı tarhiyat yapıldığı, sadece şikayetçinin beyanı ile tarhiyat yapılamayacağı, tüm defterlerin mevzuata uygun olarak tutulduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3.492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve … TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.