‹ Ana sayfa
Danıştay 4. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 4. Daire E.2018/2059 K.2022/3201

Esas No: 2018/2059 · Karar No: 2022/3201 · Karar Tarihi: 23.05.2022
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: OnamaKimin lehine: Davacı
Uyuşmazlık
Davalı idarenin, davacı şirketin 6111 sayılı Kanun kapsamında kayıt düzeltmesi sonucu oluşan zararı geçmiş yıl kârlarından mahsup etmesini kâr dağıtımı olarak nitelendirip gelir vergisi kesintisi yapması ile yapılan tarhiyatın hukuka uygun olup olmadığı tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (2)
  • Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, davacı şirket tarafından 6111 sayılı Kanun'un 11/2. maddesinden yararlanarak ortaklardan alacaklar hesabına ilişkin beyan edilen ve diğer olağandışı gider ve zararlar hesabına kaydedilen tutarın kurumlar vergisi beyannamesinde kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklenmesi ve anılan kanun kapsamında kayıtların düzeltilmesi sebebiyle ortaya çıkan zararın 2013 Nisan döneminde geçmiş yıl kârlarından mahsup edilen tutardan gelir vergisi kesintisi yapması gerektiği halde yapmadığı 2013/4 dönemine ilişkin muhtasar beyannamesine dahil etmediğinin tespit edildiğinden bahisle tarh edilen 2013/4 dönemi vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
  • TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Gerçek anlamda ticari bir zarar niteliği taşımayan bir zararın, geçmiş yıl kârlarından mahsubu suretiyle kâr dağıtımı yapıldığının açık olduğu, şirket kayıtlarının düzeltilmesi nedeniyle ortaya çıkan zararını geçmiş yıl kârlarından mahsup etmek suretiyle 6111 sayılı Kanun'da yer alan şartları ihlal ettiği ileri sürülmektedir.
Gerekçe
Danıştay 4. Dairesi, temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (2)
  • Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
  • Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davalı vergi dairesi, şirket kayıtlarının düzeltilmesiyle oluşan zararın geçmiş yıl kârlarından mahsubunun kâr dağıtımı sayılması gerektiğini ileri sürerek vergi ziyaı cezalı tarhiyatın yapılmasını istemiştir. Danıştay, Bölge İdare Mahkemesinin davanın kabulüne yönelik kararını usul ve yasaya uygun bularak onamıştır.
Kaynak pasajlar (4)
  • Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, davacı şirket tarafından 6111 sayılı Kanun'un 11/2. maddesinden yararlanarak ortaklardan alacaklar hesabına ilişkin beyan edilen ve diğer olağandışı gider ve zararlar hesabına kaydedilen tutarın kurumlar vergisi beyannamesinde kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklenmesi ve anılan kanun kapsamında kayıtların düzeltilmesi sebebiyle ortaya çıkan zararın 2013 Nisan döneminde geçmiş yıl kârlarından mahsup edilen tutardan gelir vergisi kesintisi yapması gerektiği halde yapmadığı 2013/4 dönemine ilişkin muhtasar beyannamesine dahil etmediğinin tespit edildiğinden bahisle tarh edilen 2013/4 dönemi vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.
  • Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
  • Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
  • 2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
T.C. DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2018/2059
Karar No: 2022/3201

TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı

VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI): … Endüstri İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi

VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU: … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:.. sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, davacı şirket tarafından 6111 sayılı Kanun'un 11/2. maddesinden yararlanarak ortaklardan alacaklar hesabına ilişkin beyan edilen ve diğer olağandışı gider ve zararlar hesabına kaydedilen tutarın kurumlar vergisi beyannamesinde kanunen kabul edilmeyen gider olarak kurum kazancına eklenmesi ve anılan kanun kapsamında kayıtların düzeltilmesi sebebiyle ortaya çıkan zararın 2013 Nisan döneminde geçmiş yıl kârlarından mahsup edilen tutardan gelir vergisi kesintisi yapması gerektiği halde yapmadığı 2013/4 dönemine ilişkin muhtasar beyannamesine dahil etmediğinin tespit edildiğinden bahisle tarh edilen 2013/4 dönemi vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin yapmış olduğu bu kâr ve zarar mahsubu gerçek bir ticari faaliyet sonrası yapılan mahsup işlemi olmayıp yasa gereği kayıtların düzeltilmesi sonucu ortaya çıkan zararın işletmenin ticari faaliyetlerinin devamı kapsamında muhasebeleştirilmesinden ibaret olduğundan ortada bir kâr dağıtımından bahsedilemeyeceğinden ve söz konusu yasa uyarınca beyan edilen tutarlar nedeniyle ilave bir tarhiyat yapılamayacağı da belirtildiğinden davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Gerçek anlamda ticari bir zarar niteliği taşımayan bir zararın, geçmiş yıl kârlarından mahsubu suretiyle kâr dağıtımı yapıldığının açık olduğu, şirket kayıtlarının düzeltilmesi nedeniyle ortaya çıkan zararını geçmiş yıl kârlarından mahsup etmek suretiyle 6111 sayılı Kanun'da yer alan şartları ihlal ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE

GEREKÇE:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın Vergi Mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.