Danıştay 4. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 4. Daire E.2016/7761 K.2021/1105
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: OnamaKimin lehine: Davacı
Uyuşmazlık
Davacı, kullandığı sahte faturaların gider olarak reddedilmesi ve bu gerekçeyle re'sen tarh edilen 2010 dönemi gelir vergisi ile kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılmasını talep etmiştir.
Kaynak pasajlar (1)
- Dava konusu istem: Davacı adına, kullandığı sahte faturaları yasal defterlerine kaydederek gider konusu yaptığından bahisle sahte faturalara dayalı giderlerin reddi suretiyle yeniden düzenlenen gelir tablosuna istinaden re'sen tarh edilen 2010 dönemi gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.
Gerekçe
Danıştay 4. Dairesi, temyizen incelenen Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (1)
- Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davacı, sahte fatura kullanımı gerekçesiyle yapılan vergi tarhiyatı ve cezaların iptalini istemiştir. Danıştay 4. Dairesi, Vergi Mahkemesinin davanın kabulüne yönelik kararını hukuka uygun bularak onamıştır.
Kaynak pasajlar (4)
- Dava konusu istem: Davacı adına, kullandığı sahte faturaları yasal defterlerine kaydederek gider konusu yaptığından bahisle sahte faturalara dayalı giderlerin reddi suretiyle yeniden düzenlenen gelir tablosuna istinaden re'sen tarh edilen 2010 dönemi gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.
- İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının sahte fatura düzenleyicisi olduğuna ilişkin hakkında vergi tekniği raporu bulunan bir kısım mükelleften kullandığı faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığından, ihtilaf konusu dönem matrahının resen takdirinde yasal isabetsizlik görülmediği, ancak, matrah farkı belirlenirken kullandığı belirtilen 72.007 TL'lik sahte fatura tutarının gelir vergisi matrahına ilavesi suretiyle belirlendiği anlaşılsa da, serbest muhasebeci mali müşavir olarak faaliyet gösteren davacının, anılan faaliyeti dolayısıyla bir kısım maliyetlere katlanması zorunlu olduğu, sahte olduğu belirtilen faturalar içeriği emtiaların davacının faaliyeti için gerekli olup olmadığı ortaya konulmadan ve yaptığı iş dolayısıyla katlanmak zorunda olduğu maliyet, gider unsurları dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırmaya istinaden, sahte fatura tutarlarının tamamının davacının giderlerinden düşülmesi suretiyle bulunan matrah farkında ve bu matrah farkı üzerinden yapılan tekerrür ve 3 kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.
- Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
- 2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
T.C. DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2016/7761
Karar No: 2021/1105
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, kullandığı sahte faturaları yasal defterlerine kaydederek gider konusu yaptığından bahisle sahte faturalara dayalı giderlerin reddi suretiyle yeniden düzenlenen gelir tablosuna istinaden re'sen tarh edilen 2010 dönemi gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının sahte fatura düzenleyicisi olduğuna ilişkin hakkında vergi tekniği raporu bulunan bir kısım mükelleften kullandığı faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığından, ihtilaf konusu dönem matrahının resen takdirinde yasal isabetsizlik görülmediği, ancak, matrah farkı belirlenirken kullandığı belirtilen 72.007 TL'lik sahte fatura tutarının gelir vergisi matrahına ilavesi suretiyle belirlendiği anlaşılsa da, serbest muhasebeci mali müşavir olarak faaliyet gösteren davacının, anılan faaliyeti dolayısıyla bir kısım maliyetlere katlanması zorunlu olduğu, sahte olduğu belirtilen faturalar içeriği emtiaların davacının faaliyeti için gerekli olup olmadığı ortaya konulmadan ve yaptığı iş dolayısıyla katlanmak zorunda olduğu maliyet, gider unsurları dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırmaya istinaden, sahte fatura tutarlarının tamamının davacının giderlerinden düşülmesi suretiyle bulunan matrah farkında ve bu matrah farkı üzerinden yapılan tekerrür ve 3 kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından incelemenin eksik olmadığı, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak sahte fatura tutarının gelirlerine ilavesi ile yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7761
Karar No: 2021/1105
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, kullandığı sahte faturaları yasal defterlerine kaydederek gider konusu yaptığından bahisle sahte faturalara dayalı giderlerin reddi suretiyle yeniden düzenlenen gelir tablosuna istinaden re'sen tarh edilen 2010 dönemi gelir vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen 3 kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının sahte fatura düzenleyicisi olduğuna ilişkin hakkında vergi tekniği raporu bulunan bir kısım mükelleften kullandığı faturaların sahte olduğu kanaatine varıldığından, ihtilaf konusu dönem matrahının resen takdirinde yasal isabetsizlik görülmediği, ancak, matrah farkı belirlenirken kullandığı belirtilen 72.007 TL'lik sahte fatura tutarının gelir vergisi matrahına ilavesi suretiyle belirlendiği anlaşılsa da, serbest muhasebeci mali müşavir olarak faaliyet gösteren davacının, anılan faaliyeti dolayısıyla bir kısım maliyetlere katlanması zorunlu olduğu, sahte olduğu belirtilen faturalar içeriği emtiaların davacının faaliyeti için gerekli olup olmadığı ortaya konulmadan ve yaptığı iş dolayısıyla katlanmak zorunda olduğu maliyet, gider unsurları dikkate alınmadan, eksik inceleme ve araştırmaya istinaden, sahte fatura tutarlarının tamamının davacının giderlerinden düşülmesi suretiyle bulunan matrah farkında ve bu matrah farkı üzerinden yapılan tekerrür ve 3 kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davalı idare tarafından incelemenin eksik olmadığı, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak sahte fatura tutarının gelirlerine ilavesi ile yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.