Danıştay4. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 4. Daire E.2016/12777 K.2020/3856
Özet: 1) Uyuşmazlık konusu, 2013/1‑4 döneminde davacının sahte fatura kullandığından iddia edilen vergi inceleme raporuna dayanarak vergi mahkemesi tarafından re’sen tarh edilen 213 sayılı Kanun’a göre özel usulsüzlük cezasının kaldırılması yönündeki temyiz sürecidir. 2) Mahkeme, vergi mahkemesinin kararını kısmen kabul, kısmen reddederek, sahte fatura iddialarını destekleyen tespitlerin hukuka aykırı olduğunu, ancak kesilen usulsüzlük cezasını hukuka uygundur kabul ederek kararını vermiştir.
T.C. DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2016/12777
Karar No: 2020/3856
TEMYİZ EDEN
TARAFLAR:
1- ... A.Ş
VEKİLİ: ...
2- ...
VEKİLİ: ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2013/1-4 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı ... Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden; davacıya düzenlenen faturaya konu emtia ve hizmetlerin gerçek faaliyet konusu ile ilgili olmadığı, Ba-Bs analizlerinden yüksek tutarda beyan edilmeyen emtia teslimlerinin bulunduğu, davaya konu 02/01/2013 tarih ve ... nolu faturanın basım tarihinden önce davacıya düzenlendiği, ve dolayısıyla ilgili yılda davacıya verdiği faturaların gerçek bir mal alım ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu anlaşıldığından yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Faturalara konu emtianın gerçekten alındığı, incelemenin eksik ve varsayıma dayandığı, vergi mükellefiyetinin gereklerinin yerine getirildiği, fatura tutarlarının ödendiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge alarak kayıtlarına intikal ettiren yükümlü şirket hakkında tanzim olunan vergi inceleme raporuna istinaden re’sen tarh edilen cezalı katma değer vergisinin ve kesilen cezanın yerinde olduğu ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4.492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12777
Karar No: 2020/3856
TEMYİZ EDEN
TARAFLAR:
1- ... A.Ş
VEKİLİ: ...
2- ...
VEKİLİ: ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının temyizen incelenerek aleyhlerine olan hüküm fıkralarının taraflarca bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2013/1-4 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı ... Vergi Dairesi mükellefi ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden; davacıya düzenlenen faturaya konu emtia ve hizmetlerin gerçek faaliyet konusu ile ilgili olmadığı, Ba-Bs analizlerinden yüksek tutarda beyan edilmeyen emtia teslimlerinin bulunduğu, davaya konu 02/01/2013 tarih ve ... nolu faturanın basım tarihinden önce davacıya düzenlendiği, ve dolayısıyla ilgili yılda davacıya verdiği faturaların gerçek bir mal alım ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu anlaşıldığından yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI: Faturalara konu emtianın gerçekten alındığı, incelemenin eksik ve varsayıma dayandığı, vergi mükellefiyetinin gereklerinin yerine getirildiği, fatura tutarlarının ödendiği ileri sürülmektedir.
TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI: Sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge alarak kayıtlarına intikal ettiren yükümlü şirket hakkında tanzim olunan vergi inceleme raporuna istinaden re’sen tarh edilen cezalı katma değer vergisinin ve kesilen cezanın yerinde olduğu ileri sürülmektedir.
DAVACININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
DAVALININ SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: ...
DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Tarafların temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunanlar üzerinde bırakılmasına,
4.492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, davacı aleyhine onanan tutar üzerinden binde 9,10 oranında ve ... TL den az olmamak üzere hesaplanacak nispi karar harcından, varsa evvelce ödenen harcın mahsubundan sonra kalan harç tutarının temyiz eden davacıdan alınmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.