Danıştay 4. Daire Vergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 4. Daire E.2016/10254 K.2021/1917
Özet: 1) Davacı, 2015’te sunulan düzeltme beyannameleri nedeniyle tahakkuk ettirilen KDV, damga vergisi, gecikme faizi ve %50 vergi ziyaı cezasının kaldırılmasını talep etti. 2) Anayasa Mahkeme, Vergi Mahkemesinin kararının hukuki temeline dayanarak davayı reddetti ve vergi yükümlülüklerinin kaldırılmasını kabul etmedi.
T.C. DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2016/10254
Karar No: 2021/1917
TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 02/09/2015 tarihinde 2012/7 ila 12 dönemleri için verilen düzeltme beyannamelerine istinaden tahakkuk ettirilen katma değer vergileri, damga vergileri, hesaplanan gecikme faizleri ve %50 oranında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının, dava konusu beyannameleri herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın yasal süresinden sonra internet ortamında verdiği, öte yandan davalı idarece düzenlenen ve davacının iradesini sakatladığı iddia edilen 14/07/2015 tarihli yazıda, davacının Ba formu ile alımda bulunduğunu bildirdiği mükellefin beyanlardan çıkartılmasının istenilmediği, sadece açıklamalı ve yazılı izahatta bulunmasının istenildiği, anılan yazının davacının irade beyanını sakatlayıcı bir niteliğinin bulunmadığı, davacının kendi beyanına karşı dava açabilmesinin koşulu olan ve yasada düzenlenen ihtirazi kayıt mevcut olmadığından, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Re'sen tarhiyata konu olabilecek gerekçelerle mükelleflerden bir kısım faturaların indirimlerden çıkarılarak düzeltme beyannamesi verilmesinin istenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, söz konusu beyannamelerin de mükelleflerin gerçek iradesini yansıtmadığı, indirimlerden çıkarılması istenilen faturaların sahte olduğu iddiasının vergi incelemesi ile ortaya konulması gerektiği, konuya ilişkin yargı kararlarınında mükellefler lehine olduğu, dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …. Vergi Mahkemesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10254
Karar No: 2021/1917
TEMYİZ EDEN (DAVACI): …
KARŞI TARAF (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, 02/09/2015 tarihinde 2012/7 ila 12 dönemleri için verilen düzeltme beyannamelerine istinaden tahakkuk ettirilen katma değer vergileri, damga vergileri, hesaplanan gecikme faizleri ve %50 oranında kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının, dava konusu beyannameleri herhangi bir ihtirazi kayıt koymaksızın yasal süresinden sonra internet ortamında verdiği, öte yandan davalı idarece düzenlenen ve davacının iradesini sakatladığı iddia edilen 14/07/2015 tarihli yazıda, davacının Ba formu ile alımda bulunduğunu bildirdiği mükellefin beyanlardan çıkartılmasının istenilmediği, sadece açıklamalı ve yazılı izahatta bulunmasının istenildiği, anılan yazının davacının irade beyanını sakatlayıcı bir niteliğinin bulunmadığı, davacının kendi beyanına karşı dava açabilmesinin koşulu olan ve yasada düzenlenen ihtirazi kayıt mevcut olmadığından, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Re'sen tarhiyata konu olabilecek gerekçelerle mükelleflerden bir kısım faturaların indirimlerden çıkarılarak düzeltme beyannamesi verilmesinin istenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, söz konusu beyannamelerin de mükelleflerin gerçek iradesini yansıtmadığı, indirimlerden çıkarılması istenilen faturaların sahte olduğu iddiasının vergi incelemesi ile ortaya konulması gerektiği, konuya ilişkin yargı kararlarınında mükellefler lehine olduğu, dava konusu işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu …. Vergi Mahkemesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca, … TL maktu karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,
4. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
5. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
6. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.