Danıştay 4. Daire Vergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 4. Daire E.2016/10182 K.2021/2922
Özet: 1. Uyuşmazlık, davacının 2010 yılında satmış olduğu gayrimenkullerin kazancının ticari kazanç olarak değerlendirilip değerlendirilmediğine ve buna bağlı olarak vergi ve cezaların kesilip kesilmediğine karşı vergi mahkemesi kararının temyiz edilmesidir. 2. Mahkeme, davacının gayrimenkul satışlarının ticari kazanç kapsamında değerlendirilmesinin yerinde olmadığını, bu nedenle vergi ve cezaların hukuka uygun olarak kesildiğini kabul edip temyiz kararını bozulduğunu belirlemiştir.
T.C. DANIŞTAY DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2016/10182
Karar No: 2021/2922
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, gayrimenkul satışından elde ettiği ticari kazancı eksik beyan ettiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2010 yılı gelir vergisi, 2010/1-3,4-6 dönemleri geçici vergiler ve 2010/1,9 dönemleri katma değer vergileri, 2010/1-3,4-6 ve 2010/1 dönemleri için bir kat, 2010 yılı ve 2010/9 dönemi için bir kat üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezaları ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerinden elde ettikleri kazancın ticari kazanç sayılacağı düzenlemesi ve davacının satmış olduğu taşınmazların elde ediliş şekli, sayıları ile satış tarihleri birlikte değerlendirildiğinde, davacının 2010 yılı içerisinde satışını yaptığı gayrimenkuller birden çok olsa dahi, organizasyon dahilinde ve devamlı yapılmadığından söz konusu satışların alım, satım ve inşa işleriyle devamlı uğraşma kapsamında değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla ticari kazanç meydana getirmediği, bu durumda, dava konusu vergi ve cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının gayrimenkul satışlarının ticari kazanç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10182
Karar No: 2021/2922
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, gayrimenkul satışından elde ettiği ticari kazancı eksik beyan ettiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2010 yılı gelir vergisi, 2010/1-3,4-6 dönemleri geçici vergiler ve 2010/1,9 dönemleri katma değer vergileri, 2010/1-3,4-6 ve 2010/1 dönemleri için bir kat, 2010 yılı ve 2010/9 dönemi için bir kat üzerinden tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezaları ve 213 sayılı Kanunun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, gayrimenkullerin alım, satım ve inşa işleriyle devamlı olarak uğraşanların bu işlerinden elde ettikleri kazancın ticari kazanç sayılacağı düzenlemesi ve davacının satmış olduğu taşınmazların elde ediliş şekli, sayıları ile satış tarihleri birlikte değerlendirildiğinde, davacının 2010 yılı içerisinde satışını yaptığı gayrimenkuller birden çok olsa dahi, organizasyon dahilinde ve devamlı yapılmadığından söz konusu satışların alım, satım ve inşa işleriyle devamlı uğraşma kapsamında değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla ticari kazanç meydana getirmediği, bu durumda, dava konusu vergi ve cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının gayrimenkul satışlarının ticari kazanç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE
GEREKÇE:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.