Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2025/2601 K.2025/3110
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2025/2601
Karar No: 2025/3110
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... İnşaat Gıda Unlu Mamüller Turizm Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle 2021 yılının Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ihbarnamelerin 22/04/2025 tarihinde davacının elektronik tebligat adresinde gönderildiği ve 27/05/2024 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, 28/05/2025 tarihinde de okunduğunun anlaşıldığı olayda, tebliğ tarihini takip eden günden itibaren otuz günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 29/11/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Şirketin tek kanuni temsilcisinin tebliğ tarihinde tutuklu olması nedeniyle tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı, öğrenme tarihinden itibaren süresinde açılan davada işin esasının incelenmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesinde elektronik ortamda tebligatın yapılabileceği ve bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmanın Maliye Bakanlığı’nın yetkisinde olduğu belirtilmiş olmakla birlikte elektronik tebliğ yapılması zorunlu olan tüzel kişiliklerin esasen şirketi temsil etme hakkı bulunan kanuni temsilcilerinin ceza infaz kurumunda bulunması halinde nasıl bir yol izleneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.
Olayda, davacı taraf tüzel kişilik olup kanuni temsilcinin tutuklu bulunduğu tarihte yapılan elektronik tebligattan haberdar olunması beklenemeyeceğinden ve Kanun'da bu duruma karşılık gelecek açık bir düzenleme bulunmadığından, vergi/ceza ihbarnamelerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği sonucuna varılmıştır.
Bu nedenle, temyize konu kararın işin esası incelenmek üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2025/2601
Karar No: 2025/3110
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... İnşaat Gıda Unlu Mamüller Turizm Otomotiv Sanayi Ticaret Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle 2021 yılının Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ihbarnamelerin 22/04/2025 tarihinde davacının elektronik tebligat adresinde gönderildiği ve 27/05/2024 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, 28/05/2025 tarihinde de okunduğunun anlaşıldığı olayda, tebliğ tarihini takip eden günden itibaren otuz günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 29/11/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Şirketin tek kanuni temsilcisinin tebliğ tarihinde tutuklu olması nedeniyle tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığı, öğrenme tarihinden itibaren süresinde açılan davada işin esasının incelenmesi gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 107/A maddesinde elektronik ortamda tebligatın yapılabileceği ve bu hususta gerekli düzenlemeleri yapmanın Maliye Bakanlığı’nın yetkisinde olduğu belirtilmiş olmakla birlikte elektronik tebliğ yapılması zorunlu olan tüzel kişiliklerin esasen şirketi temsil etme hakkı bulunan kanuni temsilcilerinin ceza infaz kurumunda bulunması halinde nasıl bir yol izleneceğine ilişkin bir düzenleme bulunmamaktadır.
Olayda, davacı taraf tüzel kişilik olup kanuni temsilcinin tutuklu bulunduğu tarihte yapılan elektronik tebligattan haberdar olunması beklenemeyeceğinden ve Kanun'da bu duruma karşılık gelecek açık bir düzenleme bulunmadığından, vergi/ceza ihbarnamelerinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği sonucuna varılmıştır.
Bu nedenle, temyize konu kararın işin esası incelenmek üzere bozulması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.