Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2024/4712 K.2025/1765
Özet: (1) Uyuşmazlık, davacının 2022 kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden ödenen %5 vergi indiriminin, 193 sayılı Kanun uyarınca uygulanmasını ve fazlalık tahakkukunun iadesini istemi (yersiz beyannamelerde elde edilen gelir vergisi indiriminden yararlanmanın hakkaniyet ve hukuka aykırılığı iddiaları) ile ilgilidir. (2) Mahkeme, temyiz başvurusunu reddederek, vergi dairesinin kararının onaylanması ve vergi borcunun geri ödenmemesi yönünde karar vermiştir.
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2024/4712
Karar No: 2025/1765
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ..., Av. ...
İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2022 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'inin ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2020 yılının Ekim ve Aralık dönemlerine ait özel tüketim vergisine ilişkin beyannamelerinin kanuni süresinde verilmediğinden bahisle vergi indiriminden yararlandırılmamış ise de yasal düzenlemenin getiriliş amacı ve sözü edilen beyannamelere istinaden ödenecek vergi dahi çıkmadığı göz önüne alındığında davacının vergi indiriminden yararlandırılmaması hakkaniyetle bağdaşmayacağından hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle tahakkuk iptal edilmiş ve fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:2020 yılının Ekim ve Aralık dönemlerine ait özel tüketim vergisi beyannamesinin süresinden sonra verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Süresinden sonra verilen beyannamelere istinaden vergi tahakkuk etmediği, bütün yasal yükümlülüklerini yerine getirdikleri, vergiye uyumlu mükellef kapsamından çıkarılmalarının hakkaniyetle bağdaşmayacağı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2024/4712
Karar No: 2025/1765
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ..., Av. ...
İSTEMİN KONUSU: .... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2022 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'inin ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2020 yılının Ekim ve Aralık dönemlerine ait özel tüketim vergisine ilişkin beyannamelerinin kanuni süresinde verilmediğinden bahisle vergi indiriminden yararlandırılmamış ise de yasal düzenlemenin getiriliş amacı ve sözü edilen beyannamelere istinaden ödenecek vergi dahi çıkmadığı göz önüne alındığında davacının vergi indiriminden yararlandırılmaması hakkaniyetle bağdaşmayacağından hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle tahakkuk iptal edilmiş ve fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren işleyecek tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI:2020 yılının Ekim ve Aralık dönemlerine ait özel tüketim vergisi beyannamesinin süresinden sonra verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Süresinden sonra verilen beyannamelere istinaden vergi tahakkuk etmediği, bütün yasal yükümlülüklerini yerine getirdikleri, vergiye uyumlu mükellef kapsamından çıkarılmalarının hakkaniyetle bağdaşmayacağı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2025 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.