Danıştay 3. Daire E.2024/447 K.2024/7843

T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2024/447
Karar No: 2024/7843

TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...

VEKİLİ: Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI):... Sigorta Fonu

VEKİLİ: Av. ...

İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyularak verilen ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ...... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının elde ettiği faiz geliri üzerinden mevduatının bulunduğu banka tarafından tevkif edilerek vergi dairesine ödenen gelir (stopaj) vergisinin kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5411 sayılı Bankacılık Kanunu uyarınca her türlü vergiden muaf olduğu anlaşılan davacının elde ettiği faiz geliri üzerinden mevduatının bulunduğu banka tarafından tevkif edilerek vergi dairesine ödenen gelir (stopaj) vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kesintinin tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun'da öngörülen tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte suretiyle davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının, dava konusu gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması ve tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusu, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

Yargı kararı uyarınca iade edilecek kesinti yoluyla alınan vergilerin kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusu kabul edilerek kararın tevkifatın tahsil tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası kaldırılarak, dava konusu verginin kesinti tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte davacıya iadesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının elde ettiği faiz geliri üzerinden gelir (stopaj) vergisi hesaplanmasını yasal bir zorunluluk olduğu ve 213 sayılı Kanun'un 112. maddesinin 4. fıkrasında göre mükelleflere faiz ödemesinin ancak tereddüt edilmeyen açık ve mutlak bir vergi hatasından dolayı, vergi idaresince re'sen yada yükümlülerce verilen düzeltme dilekçeleri üzerine düzeltme fişi ile iade edilen vergiler için mümkün olduğu, ihtirazi kayıtla verilen beyannameler üzerine tahakkuk ederek dava konu yapılan vergilerin yargı kararı üzerine iade edilmesi halinde uygulanmasına olanak bulunmadığından iadesine karar verilen vergi için faize hükmedilmesinde de hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Temyize konu kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 27/12/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.