Danıştay3. Daireİdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2023/9921 K.2025/1795
T.C. DANIŞTAY
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2023/9921
Karar No: 2025/1795
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma hükmü uyarınca verilen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiye edilerek tüzel kişiliği sona eren ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 2010 yılına ait beyannameler ile Ba-Bs bildirim formlarının süresi içerisinde elektronik ortamda verilmediğinden bahisle tasfiye memuru sıfatıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2010 yılının Aralık dönemine ait özel usulsüzlük cezası terkin edildiğinden davanın bu yönden konusuz kaldığı, tasfiye memurlarının sorumluluğunun tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlı olduğu dikkate alındığında, olayda tasfiye sonucu dağıtılan bir kurum kazancı olup olmadığıyla ilgili olarak davalı idarece herhangi bir tespit veya iddiada bulunulmadığı anlaşıldığından 2010 yılının Aralık dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezası haricindeki cezalarda hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle 2010 yılının Aralık dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, diğer özel usulsüzlük cezaları ise kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALAR: Beyanname verme zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Mahkemesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 11/04/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2023/9921
Karar No: 2025/1795
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ...
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma hükmü uyarınca verilen ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiye edilerek tüzel kişiliği sona eren ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin 2010 yılına ait beyannameler ile Ba-Bs bildirim formlarının süresi içerisinde elektronik ortamda verilmediğinden bahisle tasfiye memuru sıfatıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 2010 yılının Aralık dönemine ait özel usulsüzlük cezası terkin edildiğinden davanın bu yönden konusuz kaldığı, tasfiye memurlarının sorumluluğunun tasfiye sonucu dağıtılan tutarla sınırlı olduğu dikkate alındığında, olayda tasfiye sonucu dağıtılan bir kurum kazancı olup olmadığıyla ilgili olarak davalı idarece herhangi bir tespit veya iddiada bulunulmadığı anlaşıldığından 2010 yılının Aralık dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezası haricindeki cezalarda hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle 2010 yılının Aralık dönemi için kesilen özel usulsüzlük cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, diğer özel usulsüzlük cezaları ise kaldırılmıştır.
TEMYİZ EDENİN İDDİALAR: Beyanname verme zorunluluğuna uyulmaması nedeniyle kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Vergi Mahkemesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere, 11/04/2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.