Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2023/8920 K.2024/5516
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: OnamaKimin lehine: Davalı
Uyuşmazlık
Davacı kurumun 5411 sayılı Bankacılık Kanunu uyarınca vergiden muaf olması nedeniyle vergi kesintisi yapılmaması gerektiği iddiasına karşı, Gelir Vergisi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerektiği tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (3)
- Dava konusu istem: Davacının düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile yapılan kesintinin faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
- TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Özel Kanun niteliğinde olan ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun'dan sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesinin 1. fıkrası gereğince her türlü vergiden muaf olan kurumlarının tevkifat yükümlülüğü bulunmadığı, emsal yargı kararlarının da bu yönde olduğu, olayda vergi hatası bulunduğu, aynı maddi olaydan kaynaklanan davada Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesince, Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmayarak ısrar kararı verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
- KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Hukuki yorum gerektiren uyuşmazlıkta vergi hatasından söz edilemeyeceği, davacı kurumun özel kanununda vergiden muaf olduğuna dair bir hüküm bulunsa dahi, bu muafiyetin Gelir Vergisi Kanunu uyarınca yapılacak vergi kesintilerine de şamil olduğu yönünde bir düzenleme bulunmadığı, olayda vergilendirme sistematiği bakımından genel nitelikteki üst kanun olan Gelir Vergisi Kanunu'nun uygulanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
Gerekçe
Danıştay Üçüncü Dairesi, Bölge İdare Mahkemesi'nin verdiği kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararı doğrultusunda verildiğini tespit etmiştir. İstinaf merciince bozma kararına uyulmak suretiyle verilen karara karşı yapılan temyiz isteminin, bozma esaslarına uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği sonucuna varılmıştır.
Kaynak pasajlar (1)
- Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/11/2022 tarih ve E:2021/2122, K:2022/7094 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davacı, Bankacılık Kanunu'ndaki muafiyet hükmü gereğince vergi kesintisi yapılmamasını talep etmiştir. Danıştay Üçüncü Dairesi, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozma ilamına uygun verildiğini belirterek temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (5)
- Dava konusu istem: Davacının düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile yapılan kesintinin faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
- TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Özel Kanun niteliğinde olan ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun'dan sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesinin 1. fıkrası gereğince her türlü vergiden muaf olan kurumlarının tevkifat yükümlülüğü bulunmadığı, emsal yargı kararlarının da bu yönde olduğu, olayda vergi hatası bulunduğu, aynı maddi olaydan kaynaklanan davada Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesince, Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmayarak ısrar kararı verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
- Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/11/2022 tarih ve E:2021/2122, K:2022/7094 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
- 1. Temyiz isteminin reddine,
- 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
Dayanak
5411 sayılı Bankacılık Kanunu m. 140193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu m. 50
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2023/8920
Karar No: 2024/5516
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Sigorta Fonu/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... İdaresi Başkanlığı/...
VEKİLLERİ: Av....-Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile yapılan kesintinin faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Özel Kanun niteliğinde olan ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun'dan sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesinin 1. fıkrası gereğince her türlü vergiden muaf olan kurumlarının tevkifat yükümlülüğü bulunmadığı, emsal yargı kararlarının da bu yönde olduğu, olayda vergi hatası bulunduğu, aynı maddi olaydan kaynaklanan davada Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesince, Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmayarak ısrar kararı verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Hukuki yorum gerektiren uyuşmazlıkta vergi hatasından söz edilemeyeceği, davacı kurumun özel kanununda vergiden muaf olduğuna dair bir hüküm bulunsa dahi, bu muafiyetin Gelir Vergisi Kanunu uyarınca yapılacak vergi kesintilerine de şamil olduğu yönünde bir düzenleme bulunmadığı, olayda vergilendirme sistematiği bakımından genel nitelikteki üst kanun olan Gelir Vergisi Kanunu'nun uygulanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Kesin bozma kararına uyulmak suretiyle verilen karara karşı yapılan temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/11/2022 tarih ve E:2021/2122, K:2022/7094 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2023/8920
Karar No: 2024/5516
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Sigorta Fonu/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... İdaresi Başkanlığı/...
VEKİLLERİ: Av....-Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacının düzeltme ve şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali ile yapılan kesintinin faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle dava reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Özel Kanun niteliğinde olan ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunun'dan sonra yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140. maddesinin 1. fıkrası gereğince her türlü vergiden muaf olan kurumlarının tevkifat yükümlülüğü bulunmadığı, emsal yargı kararlarının da bu yönde olduğu, olayda vergi hatası bulunduğu, aynı maddi olaydan kaynaklanan davada Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesince, Danıştay Dördüncü Dairesinin bozma kararına uyulmayarak ısrar kararı verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Hukuki yorum gerektiren uyuşmazlıkta vergi hatasından söz edilemeyeceği, davacı kurumun özel kanununda vergiden muaf olduğuna dair bir hüküm bulunsa dahi, bu muafiyetin Gelir Vergisi Kanunu uyarınca yapılacak vergi kesintilerine de şamil olduğu yönünde bir düzenleme bulunmadığı, olayda vergilendirme sistematiği bakımından genel nitelikteki üst kanun olan Gelir Vergisi Kanunu'nun uygulanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Kesin bozma kararına uyulmak suretiyle verilen karara karşı yapılan temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu edilen kararın Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/11/2022 tarih ve E:2021/2122, K:2022/7094 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 22/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.