Danıştay 3. Daire Vergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2023/5059 K.2024/4923
Özet: 1. Uyuşmazlık, Toplu Tüketim Gıda İnşaat şirketinin transfer fiyatlandırması yoluyla yüksek fiyattan emtia alarak katma değer vergisi iadesi alması üzerine vergi inceleme raporu ve bu rapora dayalı cezai kararın temyiz başvurusudur. 2. Çevre, temyiz istemini reddederek vergi dairesi kararının onaylanmasını, özel usulsüzlük cezasının kaldırılmasını reddederek kararın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesini, oybirliğiyle kararlaştırmıştır.
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2023/5059
Karar No: 2024/4923
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Toplu Tüketim Gıda İnşaat İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ... - Av....
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ilişkili kişilerden emsallere uygunluk ilkesine aykırı biçimde yüksek fiyattan emtia satın almak suretiyle transfer fiyatlandırması yolu ile örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu, söz konusu alımlar nedeniyle fazladan yüklenilen katma değer vergilerinin indirim konusu yapılması nedeniyle haksız yere fazladan katma değer vergisi iadesi alındığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak söz konusu verginin geri alınması amacıyla, 2014 yılının Haziran ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile muhasebe standartlarına ve tek düzen hesap planına uyulmadığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlığın çözümü transfer fiyatlandırması yöntemi ile örtülü kazanç dağıtımının varlığının tespitine bağlı görünse de gerçekte örtülü kazancın tespitinden ziyade, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun indirimi kabul edilmeyen giderlere ilişkin hükümleri ile aynı konuda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'na ilişkin hükümlerin karşılaştırılmasına bağlı olduğu, Katma Değer Vergisi Kanunu’nun indirimi kabul edilmeyen giderlerin düzenlendiği 30/1-d maddesinde, 06/04/2018 yürürlük tarihli değişiklikle birlikte transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıtılan kazançlara ilişkin temin edilen mal ve hizmetler dolayısıyla ödenen katma değer vergilerinin indirim hesaplarından çıkarılmasına gerek bulunmadığı; ancak, davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda Kurumlar Vergisi Kanunu'ndaki düzenleme dikkate alınmak suretiyle uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre örtülü kazanç dağıtımına ilişkin tutarların indirim konusu yapılamayacağı belirtilmiş ise de söz konusu değişiklik öncesinde bu konuya ilişkin bir düzenlemenin 3065 sayılı Kanun'da bulunmadığı da dikkate alındığında yorum yolu ile vergisel yükümlülükler genişletilemeyeceğinden dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği; kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezalı tarhiyat ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinde kurumlar vergisinin safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı ve safi kurum kazancının tespitinde de 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazançlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, kazancın belirlenmesi sırasında vergi kanunları tarafından indirimi kabul edilmeyen giderlerin, Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. maddesi ile Kurumlar Vergisi Kanunu'nun indirimi kabul edilmeyen giderler başlıklı 11. maddesinde tahdidi olarak sayıldığı, aynı maddenin (c) bendinde transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıtılan kazançların, örtülü kazancı dağıtan şirket yönünden yapılan ödemelerin, gider yazılamayacağı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2023/5059
Karar No: 2024/4923
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Toplu Tüketim Gıda İnşaat İç ve Dış Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ... - Av....
İSTEMİN KONUSU:... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına yöneltilen davalı idare istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirket adına, ilişkili kişilerden emsallere uygunluk ilkesine aykırı biçimde yüksek fiyattan emtia satın almak suretiyle transfer fiyatlandırması yolu ile örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu, söz konusu alımlar nedeniyle fazladan yüklenilen katma değer vergilerinin indirim konusu yapılması nedeniyle haksız yere fazladan katma değer vergisi iadesi alındığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak söz konusu verginin geri alınması amacıyla, 2014 yılının Haziran ila Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile muhasebe standartlarına ve tek düzen hesap planına uyulmadığından bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 6. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlığın çözümü transfer fiyatlandırması yöntemi ile örtülü kazanç dağıtımının varlığının tespitine bağlı görünse de gerçekte örtülü kazancın tespitinden ziyade, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun indirimi kabul edilmeyen giderlere ilişkin hükümleri ile aynı konuda 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'na ilişkin hükümlerin karşılaştırılmasına bağlı olduğu, Katma Değer Vergisi Kanunu’nun indirimi kabul edilmeyen giderlerin düzenlendiği 30/1-d maddesinde, 06/04/2018 yürürlük tarihli değişiklikle birlikte transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıtılan kazançlara ilişkin temin edilen mal ve hizmetler dolayısıyla ödenen katma değer vergilerinin indirim hesaplarından çıkarılmasına gerek bulunmadığı; ancak, davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda Kurumlar Vergisi Kanunu'ndaki düzenleme dikkate alınmak suretiyle uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre örtülü kazanç dağıtımına ilişkin tutarların indirim konusu yapılamayacağı belirtilmiş ise de söz konusu değişiklik öncesinde bu konuya ilişkin bir düzenlemenin 3065 sayılı Kanun'da bulunmadığı da dikkate alındığında yorum yolu ile vergisel yükümlülükler genişletilemeyeceğinden dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği; kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle özel usulsüzlük cezası yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezalı tarhiyat ise kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinde kurumlar vergisinin safi kurum kazancı üzerinden hesaplanacağı ve safi kurum kazancının tespitinde de 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun ticari kazançlara ilişkin hükümlerinin uygulanacağı, kazancın belirlenmesi sırasında vergi kanunları tarafından indirimi kabul edilmeyen giderlerin, Gelir Vergisi Kanunu'nun 40. maddesi ile Kurumlar Vergisi Kanunu'nun indirimi kabul edilmeyen giderler başlıklı 11. maddesinde tahdidi olarak sayıldığı, aynı maddenin (c) bendinde transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü olarak dağıtılan kazançların, örtülü kazancı dağıtan şirket yönünden yapılan ödemelerin, gider yazılamayacağı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.