‹ Ana sayfa
Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 3. Daire E.2022/2852 K.2024/5230

Esas No: 2022/2852 · Karar No: 2024/5230 · Karar Tarihi: 10.10.2024
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: OnamaKimin lehine: Davacı
Uyuşmazlık
Davalı idarenin, davacı şirketin 2016 yılı beyanlarına yansıttığı gelir ve giderlerin hatalı olduğu gerekçesiyle yaptığı re'sen kurumlar vergisi tarhiyatı ve vergi ziyaı cezasına karşı açılan davada, Bölge İdare Mahkemesinin istinaf başvurusunu reddeden kararının hukuka uygun olup olmadığı tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (2)
  • Dava konusu istem: Davacı şirketin, bir kısım gelir ve giderleri ile kesinti yoluyla ödediği vergileri haksız yere 2016 yılı beyanlarına yansıttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile 742.726,42-TL kurumlar vergisi iade alacağının ödenmesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
  • TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının yıllara sari inşaat ve onarım işleri kapsamında yapımını üstlendiği projelerin 2016 yılında bitirilmediği hususu vergi inceleme raporuyla ortaya konulduğundan 2016 yılının gelir ve gider beyanında yansıtmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
Gerekçe
Danıştay 3. Dairesi, temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (2)
  • Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
  • Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davalı idare, davacı şirkete yönelik 2016 yılı kurumlar vergisi tarhiyatı ve vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğunu ileri sürerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir. Danıştay 3. Dairesi, Bölge İdare Mahkemesi kararını usul ve hukuka uygun bularak temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına hükmetmiştir.
Kaynak pasajlar (4)
  • Dava konusu istem: Davacı şirketin, bir kısım gelir ve giderleri ile kesinti yoluyla ödediği vergileri haksız yere 2016 yılı beyanlarına yansıttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile 742.726,42-TL kurumlar vergisi iade alacağının ödenmesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.
  • TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının yıllara sari inşaat ve onarım işleri kapsamında yapımını üstlendiği projelerin 2016 yılında bitirilmediği hususu vergi inceleme raporuyla ortaya konulduğundan 2016 yılının gelir ve gider beyanında yansıtmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
  • Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
  • 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
T.C. DANIŞTAYÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2022/2852
Karar No: 2024/5230

TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...

VEKİLİ: Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI): ... Alüminyum Sanayi ve Ticaret Anonim Şireti

VEKİLLERİ: Av. ... - Av. ...

İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhe olan hüküm fıkrasına davalı idare tarafından yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin, bir kısım gelir ve giderleri ile kesinti yoluyla ödediği vergileri haksız yere 2016 yılı beyanlarına yansıttığı yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2016 yılı için re'sen salınan kurumlar vergisi ve tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması ile 742.726,42-TL kurumlar vergisi iade alacağının ödenmesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının yıllara sari inşaat ve onarım işleri kapsamında yapımını üstlendiği ... Projesi, ... Cephe Kaplama İşleri ile ... Projesi'ne ilişkin inşaat işlerinin bitim tarihinin, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 44. maddesinin 1. fıkrası uyarınca işin fiilen tamamlandığı veya fiilen bırakıldığı tarih olduğu dikkate alındığında, işin 2016 yılında bitirilmediği hususunda yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığından tarhiyatın bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği, tarhiyatın diğer kısımında ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri gereğince artırılmasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi azaltılmış ve hukuka aykırı olduğu saptanan vergiye isabet eden kısmın iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacının yıllara sari inşaat ve onarım işleri kapsamında yapımını üstlendiği projelerin 2016 yılında bitirilmediği hususu vergi inceleme raporuyla ortaya konulduğundan 2016 yılının gelir ve gider beyanında yansıtmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 10/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.