Danıştay3. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2022/1779 K.2024/5436
Özet: Uyuşmazlık, Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından vergi mahkemesine karşı açılan istinaf başvurusundan dolayı, gelir vergisi ve geçici vergi cezaları ile özel usulsüzlük cezasının kaldırılması talebiyle ilgilidir. Mahkeme, istinaf talebini reddederek, vergi dava dairesi kararını onaylamış ve kararını taraflara tebliğ etmiştir.
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2022/1779
Karar No: 2024/5436
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin 2/5 hissesine sahip olduğu 10 adet bağımsız bölümü satın alan ... Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi yöneticisi ve ortağı ...'nun kullandığı bireysel destek finansmanı adı altındaki krediye ilişkin olarak banka personelleri arasındaki elektronik yazışmalardan ve satışın yapıldığı tarihte ...'nun oğlu ...'nun 10.000.000-TL para çekmesinden hareketle taşınmazların satış bedeli düşük gösterilerek bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle dava konusu cezalı tarhiyat yapılmışsa da BDDK raporunda, sözü edilen kredinin grup limitinden tahsis edildiği ve krediye teminat olarak herhangi bir gayrimenkulün gösterilmediği tespitine yer verildiği, diğer satıcılar adına vekaleten satış işlemlerini yürüten ve kendisi de taşınmazın 1/5 hissesine sahip olan arsa sahibi ... tarafından taşınmazın katma değer vergisi dahil 11.200.000-TL karşılığında devredildiğinin beyan edilmesi ve alıcı ... yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin yöneticisi ve ortağı ... ile ... tarafından kredinin herhangi bir gayrimenkul alışına ilişkin olmadığının beyan edilmesi karşısında, söz konusu bağımsız bölümlerin beyan edilenden yüksek tutarda satılarak kurum kazancının kayıt ve beyan dışı bırakıldığını ortaya koyacak herhangi bir somut tespitin bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Taşınmazların satışından elde edilen kurum kazancının bir kısmının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının somut tespitlerle ortaya konduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Kayıt ve beyan dışı bırakılan gelirlerinin olmadığı, kaldı ki sözü edilen bağımsız bölümler beyan edilenden yüksek tutarda satılmış olsa bile 2/5 oranında hisseye sahip oldukları, dolayısıyla ancak bu hisse oranına isabet eden vergi ve cezanın kendilerinden aranabileceği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2022/1779
Karar No: 2024/5436
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışından elde ettiği bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitleri içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, aynı yılın Ekim-Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin 2/5 hissesine sahip olduğu 10 adet bağımsız bölümü satın alan ... Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi yöneticisi ve ortağı ...'nun kullandığı bireysel destek finansmanı adı altındaki krediye ilişkin olarak banka personelleri arasındaki elektronik yazışmalardan ve satışın yapıldığı tarihte ...'nun oğlu ...'nun 10.000.000-TL para çekmesinden hareketle taşınmazların satış bedeli düşük gösterilerek bir kısım hasılatın kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle dava konusu cezalı tarhiyat yapılmışsa da BDDK raporunda, sözü edilen kredinin grup limitinden tahsis edildiği ve krediye teminat olarak herhangi bir gayrimenkulün gösterilmediği tespitine yer verildiği, diğer satıcılar adına vekaleten satış işlemlerini yürüten ve kendisi de taşınmazın 1/5 hissesine sahip olan arsa sahibi ... tarafından taşınmazın katma değer vergisi dahil 11.200.000-TL karşılığında devredildiğinin beyan edilmesi ve alıcı ... yapı Malzemeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nin yöneticisi ve ortağı ... ile ... tarafından kredinin herhangi bir gayrimenkul alışına ilişkin olmadığının beyan edilmesi karşısında, söz konusu bağımsız bölümlerin beyan edilenden yüksek tutarda satılarak kurum kazancının kayıt ve beyan dışı bırakıldığını ortaya koyacak herhangi bir somut tespitin bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Taşınmazların satışından elde edilen kurum kazancının bir kısmının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının somut tespitlerle ortaya konduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Kayıt ve beyan dışı bırakılan gelirlerinin olmadığı, kaldı ki sözü edilen bağımsız bölümler beyan edilenden yüksek tutarda satılmış olsa bile 2/5 oranında hisseye sahip oldukları, dolayısıyla ancak bu hisse oranına isabet eden vergi ve cezanın kendilerinden aranabileceği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.