Danıştay3. DaireVergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2022/1339 K.2024/5315
Özet: Uyuşmazlık, Davacı şirketin 2018’in kurumlar vergisi indiriminden faydalanmak için 2019 Ekim dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve fer’e ilişkin mahsubu talebini reddeden vergi dairesinin kararının iptali hakedine yöneliktir. Mahkeme, temyiz başvurusunu reddederek vergi dairesinin kararını onaylayarak davayı kabul etmemiştir.
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2022/1339
Karar No: 2024/5315
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Dış Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ..., Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Defterdarlığı/...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2018 yılına için ihtirazi kayıtla verdiği kurumlar vergisi beyannamesinde vergiye uyumlu mükelleflere tanınan indirimden istifade edebilmek amacıyla hesaplayıp indirim konusu yaptığı kurumlar vergisinin, 2019 yılı Ekim dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve fer'ilerinden mahsubu talebiyle yaptığı 14/04/2020 tarihli başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Her ne kadar davacı şirketin 2018 yılı ikinci dönem gelir (stopaj) vergisi beyannamesinin verilmemesine ilişkin olarak gerekli şartları ihlal etmediği anlaşılmış ise de 2017 yılının Aralık dönemine ilişkin (2) nolu katma değer vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden verginin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen haddi aşan kısmının kanuni süresinde ödenmemesi nedeniyle söz konusu indirimden faydalanabilme şartını ihlal ettiği ve bu şartın kaldırılmasına ilişkin 7162 sayılı Kanunla gelen değişikliğin de yürürlük tarihi itibariyle uygulanma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının mahsuben iade isteminin, Tuzla Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemiyle reddedildiği, işlemden en geç, aynı vergi dairesi müdürlüğüne yaptığı ikinci başvuru olan 18/02/2020 tarihinde haberdar olduğu dikkate alındığında, 30 günlük sürede dava açılmadığı, vergi dairesine yaptığı 18/02/2020 tarihli ikinci başvurunun 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 11. maddesi kapsamında bir başvuru olarak kabulü halinde ise bu başvuruyla duran 30 günlük dava açma süresinin, 23/03/2020 tarihli vergi dairesi müdürlüğünün ikinci işlemiyle yeniden işlemeye başlayarak işbu dava açılmadan önce sona ereceği, sözü edilen yasal düzenleme uyarınca, birden fazla başvuru suretiyle dava açma süresinin tekrar durdurulması hukuken mümkün olmadığından İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına yapılan 14/04/2020 tarihli son başvurunun dava açma süresini ihya etmeyeceği, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına hitaben ... tarih ve ... sayılı ve "Şikayet Yoluyla Düzeltme Talebi" başlıklı başvurusuyla, mahsup taleplerinin yerine getirilmesi için haksız durumun düzeltilmesi istenilmiş ise de gerek mahsuben iade isteminin 2577 sayılı Kanunun 10. maddesinde düzenlenen nitelikte bir başvuru olması ve reddi halinde, tesis edilen olumsuz işleme karşı süresinde dava açılması gerekmesi gerek olayda yetkili makamlara usule uygun şekilde düzeltme/şikayet başvuruları yapılarak olumsuz işlem tesis ettirilmemiş olması nedeniyle bakılan davanın düzeltme-şikayet prosedürü uyarınca açılmış bir dava olarak kabulü de mümkün görülmediğinden dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına yapılan başvurunun özelge talebi olmadığı, üst makama şikayet yoluyla düzeltme başvurusu olduğu, ret kararı üzerine süresinde davanın açıldığı, dava açma süresinin üst makamın ret yazısı ile başlaması ve vergiye uyumlu mükellef indiriminden yararlandırılmaları gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1339
Karar No: 2024/5315
TEMYİZ EDEN (DAVACI): ... Dış Ticaret Anonim Şirketi
VEKİLLERİ: Av. ..., Av. ...
KARŞI TARAF (DAVALI): ... Defterdarlığı/...
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2018 yılına için ihtirazi kayıtla verdiği kurumlar vergisi beyannamesinde vergiye uyumlu mükelleflere tanınan indirimden istifade edebilmek amacıyla hesaplayıp indirim konusu yaptığı kurumlar vergisinin, 2019 yılı Ekim dönemine ait gelir (stopaj) vergisi ve fer'ilerinden mahsubu talebiyle yaptığı 14/04/2020 tarihli başvurunun reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Her ne kadar davacı şirketin 2018 yılı ikinci dönem gelir (stopaj) vergisi beyannamesinin verilmemesine ilişkin olarak gerekli şartları ihlal etmediği anlaşılmış ise de 2017 yılının Aralık dönemine ilişkin (2) nolu katma değer vergisi beyannamesi üzerine tahakkuk eden verginin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda belirtilen haddi aşan kısmının kanuni süresinde ödenmemesi nedeniyle söz konusu indirimden faydalanabilme şartını ihlal ettiği ve bu şartın kaldırılmasına ilişkin 7162 sayılı Kanunla gelen değişikliğin de yürürlük tarihi itibariyle uygulanma imkanı bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının mahsuben iade isteminin, Tuzla Vergi Dairesi Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işlemiyle reddedildiği, işlemden en geç, aynı vergi dairesi müdürlüğüne yaptığı ikinci başvuru olan 18/02/2020 tarihinde haberdar olduğu dikkate alındığında, 30 günlük sürede dava açılmadığı, vergi dairesine yaptığı 18/02/2020 tarihli ikinci başvurunun 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 11. maddesi kapsamında bir başvuru olarak kabulü halinde ise bu başvuruyla duran 30 günlük dava açma süresinin, 23/03/2020 tarihli vergi dairesi müdürlüğünün ikinci işlemiyle yeniden işlemeye başlayarak işbu dava açılmadan önce sona ereceği, sözü edilen yasal düzenleme uyarınca, birden fazla başvuru suretiyle dava açma süresinin tekrar durdurulması hukuken mümkün olmadığından İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına yapılan 14/04/2020 tarihli son başvurunun dava açma süresini ihya etmeyeceği, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına hitaben ... tarih ve ... sayılı ve "Şikayet Yoluyla Düzeltme Talebi" başlıklı başvurusuyla, mahsup taleplerinin yerine getirilmesi için haksız durumun düzeltilmesi istenilmiş ise de gerek mahsuben iade isteminin 2577 sayılı Kanunun 10. maddesinde düzenlenen nitelikte bir başvuru olması ve reddi halinde, tesis edilen olumsuz işleme karşı süresinde dava açılması gerekmesi gerek olayda yetkili makamlara usule uygun şekilde düzeltme/şikayet başvuruları yapılarak olumsuz işlem tesis ettirilmemiş olması nedeniyle bakılan davanın düzeltme-şikayet prosedürü uyarınca açılmış bir dava olarak kabulü de mümkün görülmediğinden dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığına yapılan başvurunun özelge talebi olmadığı, üst makama şikayet yoluyla düzeltme başvurusu olduğu, ret kararı üzerine süresinde davanın açıldığı, dava açma süresinin üst makamın ret yazısı ile başlaması ve vergiye uyumlu mükellef indiriminden yararlandırılmaları gerektiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 14/10/2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.