Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2021/2642 K.2023/520
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Onama
Uyuşmazlık
Davacı şirketin ihracat istisnasından kaynaklanan KDV iadesi talebinin reddine ilişkin işlemin iptali ile iadeye uygulanacak faiz başlangıç tarihi ve faiz türü konusunda taraflar uyuşmazlık yaşamaktadır.
Kaynak pasajlar (3)
- Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihracat istisnasından doğan 2016 yılının Haziran ila Ekim dönemlerine ait katma değer vergisi alacağının nakden iadesi talebiyle yapılan ... tarih ve ... sayılı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile söz konusu katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
- Davalı idare tarafından, haksız iade yapılmaması amacıyla devam eden işlemlerden kaynaklı olarak gecikme yaşandığı, davacı şirkete faiz ödenmemesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
- Davacı tarafından, 2016 ve 2017 yıllarının muhtelif dönemlerinde iade talebinde bulunulduğundan işletilecek faizin bu tarihlerden başlatılarak hesaplanması gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Gerekçe
Danıştay 3. Dairesi, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (2)
- Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
- Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davacı, ihracat istisnası kapsamında KDV iadesinin faiziyle birlikte yapılması talebiyle dava açmıştır. Danıştay, Bölge İdare Mahkemesinin tecil faizine hükmedilmesi yönündeki kararını yerinde bularak temyiz istemlerinin reddine ve kararın onanmasına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (4)
- Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihracat istisnasından doğan 2016 yılının Haziran ila Ekim dönemlerine ait katma değer vergisi alacağının nakden iadesi talebiyle yapılan ... tarih ve ... sayılı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile söz konusu katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin beşinci fıkrasındaki fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde, tecil faizi uygulanacağı yolundaki hüküm uyarınca, davacıya ödenmesi gereken faizin tecil faizi olduğu gerekçesiyle davacı istinaf başvurusu bu yönden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra, 19/06/2018 tarihinden itibaren iadenin yapıldığı tarihe kadar işleyecek tecil faizinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
- 1. Temyiz istemlerinin reddine,
- 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2021/2642
Karar No: 2023/520
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVACI) ... Taşımacılık Dış Ticaret
Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının (aleyhe olan hüküm fıkrasının) temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihracat istisnasından doğan 2016 yılının Haziran ila Ekim dönemlerine ait katma değer vergisi alacağının nakden iadesi talebiyle yapılan ... tarih ve ... sayılı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile söz konusu katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin savunma dilekçesinin ve ekinde sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu katma değer vergisi iade taleplerinin yerine getirildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemin bu kısmı yönünden karar verilmesine olanak bulunmadığı, davacının başvurusunda, 19/06/2018 tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunduğu dikkate alındığında bu tarihten itibaren iadenin yapıldığı yani ödeme tarihine kadar 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun uyarınca yasal faizi ödenmesinin hukuka uygun düşeceği gerekçesiyle davanın işleme ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, 19/06/2018 tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar işletilecek yasal faize hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; 19/06/2018 tarihinden iadenin yapıldığı tarihe kadar faiz işletilmesine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvuruları, kararın değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin beşinci fıkrasındaki fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde, tecil faizi uygulanacağı yolundaki hüküm uyarınca, davacıya ödenmesi gereken faizin tecil faizi olduğu gerekçesiyle davacı istinaf başvurusu bu yönden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra, 19/06/2018 tarihinden itibaren iadenin yapıldığı tarihe kadar işleyecek tecil faizinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
Davalı idare tarafından, haksız iade yapılmaması amacıyla devam eden işlemlerden kaynaklı olarak gecikme yaşandığı, davacı şirkete faiz ödenmemesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, 2016 ve 2017 yıllarının muhtelif dönemlerinde iade talebinde bulunulduğundan işletilecek faizin bu tarihlerden başlatılarak hesaplanması gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2021/2642
Karar No: 2023/520
TEMYİZ EDENLER: 1- (DAVALI) ... Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. ...
2- (DAVACI) ... Taşımacılık Dış Ticaret
Limited Şirketi
VEKİLİ: Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurularına ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının (aleyhe olan hüküm fıkrasının) temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı tarafından, ihracat istisnasından doğan 2016 yılının Haziran ila Ekim dönemlerine ait katma değer vergisi alacağının nakden iadesi talebiyle yapılan ... tarih ve ... sayılı başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali ile söz konusu katma değer vergisinin faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarenin savunma dilekçesinin ve ekinde sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu katma değer vergisi iade taleplerinin yerine getirildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemin bu kısmı yönünden karar verilmesine olanak bulunmadığı, davacının başvurusunda, 19/06/2018 tarihinden itibaren faiz işletilmesi talebinde bulunduğu dikkate alındığında bu tarihten itibaren iadenin yapıldığı yani ödeme tarihine kadar 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun uyarınca yasal faizi ödenmesinin hukuka uygun düşeceği gerekçesiyle davanın işleme ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, 19/06/2018 tarihinden ödemenin yapıldığı tarihe kadar işletilecek yasal faize hükmedilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesi kararının; 19/06/2018 tarihinden iadenin yapıldığı tarihe kadar faiz işletilmesine ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvuruları, kararın değinilen hüküm fıkralarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin beşinci fıkrasındaki fazla ve yersiz olarak tahsil edilen vergilerin iadesinde, tecil faizi uygulanacağı yolundaki hüküm uyarınca, davacıya ödenmesi gereken faizin tecil faizi olduğu gerekçesiyle davacı istinaf başvurusu bu yönden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının değinilen hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra, 19/06/2018 tarihinden itibaren iadenin yapıldığı tarihe kadar işleyecek tecil faizinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI:
Davalı idare tarafından, haksız iade yapılmaması amacıyla devam eden işlemlerden kaynaklı olarak gecikme yaşandığı, davacı şirkete faiz ödenmemesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
Davacı tarafından, 2016 ve 2017 yıllarının muhtelif dönemlerinde iade talebinde bulunulduğundan işletilecek faizin bu tarihlerden başlatılarak hesaplanması gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.
TARAFLARIN SAVUNMALARI: Taraflarca savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz istemlerinin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. Davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca ...-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.