Danıştay3. Daireİdare Hukuku
Danıştay 3. Daire E.2021/207 K.2024/5117
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/207
Karar No : 2024/5117
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
**VEKİLİ:** Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi
**VEKİLİ:** Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin, indirimli orana tabi konut tesliminden kaynaklanan katma değer vergisinin iadesi talebiyle yaptığı başvurunun, ilişkili kişilere yapılan teslimlerin nihai tüketim amacı taşımaması nedeniyle iadeye konu edilemeyeceğinden bahisle reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından, şirket ortağı olan ...e 20 adet daire satışının ve tesliminin yapıldığı olayda, satışlar sebebiyle tahakkuk eden vergilerin ödendiği, gerek davacı şirketin ortağı olan ...'in gerek davacının ayrı ayrı mükellefiyet kayıtlarının bulunduğu, ticari hayatta mükelleflerin aynı anda birden fazla kuruluş bünyesinde iş ve işlem yaparak vergiye tabi olayın tarafı olabilecekleri, bu sebeple davacı şirket ile ortağı ... arasındaki konut satışının gerçek bir ticari ilişkiye dayanmadığı ve muvazaalı olduğu iddiasının davalı idarece ispatlanamamış olması nedeniyle ortada gerçek bir satış ve teslimin bulunduğunun kabulü gerektiğinden, yüklenilen ve indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisinin, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan düzenlemenin gereği olduğu, iade hakkının sınırlandırılmasının, bünyesinde barındırdığı indirim mekanizmasıyla önceki aşamada ödenen verginin mükellef açısından ilave bir mali yük olmasını engelleyen kanun sistematiğine de aykırı düşeceği ve 3065 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, teslim tarif edilirken nihai tüketimden bahsedilmediği, teslim için tek koşul olarak tasarruf hakkının devredilip devredilmediği hususunun arandığı, aynı Kanun'un 3. maddesinde de vergiye tabi malların her ne suretle olursa olsun, vergiye tabi işlemler dışındaki amaçlarla işletmeden çekilmesi, vergiye tabi malların işletme personeline ücret, prim, ikramiye, hediye, teberru gibi namlarla verilmesinin de teslim sayılması karşısında dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İade talebinin reddine dair bir işlem tesis edilmediği ve davacı şirketle yazışmalar devam ettiğinden dava konusu edilebilir kesin ve yürütülebilir bir işlem bulunmadığı, bildirilen bir kısım eksikliklerin düzeltilmediği, davacı şirketin ortağına yaptığı konut satışının gerçek bir ticari ilişkiye dayandığından söz edilemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Ortağa yapılan satış ve teslimlerin gerçek olduğu, tahakkuk eden tüm vergilerin ödendiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/207
Karar No : 2024/5117
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
**VEKİLİ:** Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI) : ... Sanayi Ticaret Limited Şirketi
**VEKİLİ:** Av. ...
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı şirketin, indirimli orana tabi konut tesliminden kaynaklanan katma değer vergisinin iadesi talebiyle yaptığı başvurunun, ilişkili kişilere yapılan teslimlerin nihai tüketim amacı taşımaması nedeniyle iadeye konu edilemeyeceğinden bahisle reddine dair işlemin iptali istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket tarafından, şirket ortağı olan ...e 20 adet daire satışının ve tesliminin yapıldığı olayda, satışlar sebebiyle tahakkuk eden vergilerin ödendiği, gerek davacı şirketin ortağı olan ...'in gerek davacının ayrı ayrı mükellefiyet kayıtlarının bulunduğu, ticari hayatta mükelleflerin aynı anda birden fazla kuruluş bünyesinde iş ve işlem yaparak vergiye tabi olayın tarafı olabilecekleri, bu sebeple davacı şirket ile ortağı ... arasındaki konut satışının gerçek bir ticari ilişkiye dayanmadığı ve muvazaalı olduğu iddiasının davalı idarece ispatlanamamış olması nedeniyle ortada gerçek bir satış ve teslimin bulunduğunun kabulü gerektiğinden, yüklenilen ve indirim yoluyla giderilemeyen katma değer vergisinin, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinde yer alan düzenlemenin gereği olduğu, iade hakkının sınırlandırılmasının, bünyesinde barındırdığı indirim mekanizmasıyla önceki aşamada ödenen verginin mükellef açısından ilave bir mali yük olmasını engelleyen kanun sistematiğine de aykırı düşeceği ve 3065 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, teslim tarif edilirken nihai tüketimden bahsedilmediği, teslim için tek koşul olarak tasarruf hakkının devredilip devredilmediği hususunun arandığı, aynı Kanun'un 3. maddesinde de vergiye tabi malların her ne suretle olursa olsun, vergiye tabi işlemler dışındaki amaçlarla işletmeden çekilmesi, vergiye tabi malların işletme personeline ücret, prim, ikramiye, hediye, teberru gibi namlarla verilmesinin de teslim sayılması karşısında dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İade talebinin reddine dair bir işlem tesis edilmediği ve davacı şirketle yazışmalar devam ettiğinden dava konusu edilebilir kesin ve yürütülebilir bir işlem bulunmadığı, bildirilen bir kısım eksikliklerin düzeltilmediği, davacı şirketin ortağına yaptığı konut satışının gerçek bir ticari ilişkiye dayandığından söz edilemeyeceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Ortağa yapılan satış ve teslimlerin gerçek olduğu, tahakkuk eden tüm vergilerin ödendiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3.2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2024 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.