Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2021/1970 K.2023/1940
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: OnamaKimin lehine: Davacı
Uyuşmazlık
Davacı, kanuni temsilcisi olduğu şirketin vergi borçları nedeniyle banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılmasını talep etmiştir. Davalı idare ise ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edildiğini ve haciz işleminin hukuka uygun olduğunu savunmaktadır.
Kaynak pasajlar (2)
- YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacının, kanuni temsilcisi olduğu … Gıda İnşaat Ticaret Limited Şirketi'nin 2009 ile 2010 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.
- TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca şirket kanuni temsilcisi olan davacı adına ödeme emirleri düzenlenerek tebliğ edildiği, yasayla öngörülen süre içerisinde ödeme yapılmadığından takip sürecinin bir parçası olarak davacı adına haciz uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, tebliğ pusulasının mükellefin kapısına yapıştırıldığı, ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
Gerekçe
Danıştay Üçüncü Dairesi, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve dilekçede ileri sürülen temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (1)
- Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davacı, şirket vergi borçları sebebiyle banka hesaplarına konulan e-haczin kaldırılmasını istemiştir. Danıştay Üçüncü Dairesi, Bölge İdare Mahkemesinin e-haczin kaldırılmasına yönelik kararını hukuka uygun bularak temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına hükmetmiştir.
Kaynak pasajlar (3)
- YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacının, kanuni temsilcisi olduğu … Gıda İnşaat Ticaret Limited Şirketi'nin 2009 ile 2010 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.
- Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine arar verilmiştir.
- KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
T.C. DANIŞTAYÜÇÜNCÜ DAİRE Esas No: 2021/1970
Karar No: 2023/1940
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ: Av. …KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacının, kanuni temsilcisi olduğu … Gıda İnşaat Ticaret Limited Şirketi'nin 2009 ile 2010 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu e-haczin dayanağı olan ve davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin, 05/02/2019 tarihinde davacının mernis kayıtlarında yer alan ikametgah adresinde tebliğe çıkarıldığı, adresinde bulunamadığından "muhtarlık kaydına rastlanmamıştır" şerhiyle merciine iade edildiği, ikinci defa 12/04/2019 tarihinde aynı adrese tekrar tebliğe çıkarıldığı, ikinci tebligatta tebliğ alındısı üzerine muhatabın adresinde bulunamadığına ilişkin olarak herhangi bir şerh düşülmediği, bu durumda ödeme emirlerinin tebliğinin usulüne uygun olduğundan ve ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle e-haciz kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine arar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca şirket kanuni temsilcisi olan davacı adına ödeme emirleri düzenlenerek tebliğ edildiği, yasayla öngörülen süre içerisinde ödeme yapılmadığından takip sürecinin bir parçası olarak davacı adına haciz uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, tebliğ pusulasının mükellefin kapısına yapıştırıldığı, ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Karar No: 2023/1940
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı/…
VEKİLİ: Av. …KARŞI TARAF (DAVACI): …
VEKİLİ: Av. …İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ: Dava konusu istem: Davacının, kanuni temsilcisi olduğu … Gıda İnşaat Ticaret Limited Şirketi'nin 2009 ile 2010 yıllarına ilişkin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu e-haczin dayanağı olan ve davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin, 05/02/2019 tarihinde davacının mernis kayıtlarında yer alan ikametgah adresinde tebliğe çıkarıldığı, adresinde bulunamadığından "muhtarlık kaydına rastlanmamıştır" şerhiyle merciine iade edildiği, ikinci defa 12/04/2019 tarihinde aynı adrese tekrar tebliğe çıkarıldığı, ikinci tebligatta tebliğ alındısı üzerine muhatabın adresinde bulunamadığına ilişkin olarak herhangi bir şerh düşülmediği, bu durumda ödeme emirlerinin tebliğinin usulüne uygun olduğundan ve ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle e-haciz kaldırılmıştır. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine arar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca şirket kanuni temsilcisi olan davacı adına ödeme emirleri düzenlenerek tebliğ edildiği, yasayla öngörülen süre içerisinde ödeme yapılmadığından takip sürecinin bir parçası olarak davacı adına haciz uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı, tebliğ pusulasının mükellefin kapısına yapıştırıldığı, ödeme emirlerinin usulüne uygun tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: HUKUKİ DEĞERLENDİRME: Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU: Açıklanan nedenlerle; 1. Temyiz isteminin reddine, 2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA, 3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.