Danıştay 3. Daire Vergi Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2020/694 K.2023/595
Özet: 1) Davacının 2014 yılının Ekim–Aralık dönemlerinde sahte faturalarla belgelenmiş faturalara dayalı vergi indirimleri nedeniyle vergi cezası ve usulsüzlük cezası uygulanan vergi inceleme raporuna karşı, vergi dairesinin kararıyla yeniden beyan tablosuna göre vergi ihtiyacı belirlenmiş, 2014 Ekim–Aralık döneminin katma değer vergisi yeniden hesaplanıp, ceza ve usulsüzlük cezası konulmuştur. 2) Danıştay 3. Daire, istinaf başvurusunu reddederek, vergi inceleme raporunun ve vergi dairesinin kararına ilişkin tüm temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirmediğini belirterek, 2014 Ekim‑Aralık dö
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2020/694
Karar No: 2023/595
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Antrepo Depolama ve Lojistik Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği ve 2014 yılı için 6736 sayılı Yasa kapsamında katma değer vergisi yönünden yapılan matrah artırımının geçersiz olduğu yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak sözü edilen faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2014 yılının Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2014 yılının tüm dönemlerinde beyannamelerini verdiği, sadece Ocak döneminde (0) sıfır matrah beyan edildiğinden hesaplanan katma değer vergisinin bulunmadığı, diğer 11 dönemdeki beyanlarında hesaplanan verginin bulunduğu dolayısıyla ilgili yılda en az üç döneme ilişkin hesaplanan katma değer vergisi bulunacak şekilde beyanname verilmiş olduğundan matrah artırımının, 6736 sayılı Yasanın 5. maddesinin 3. fıkrasının (b.1) alt bendi kapsamında olduğu gözetilmeksizin, ilgili yılda hiç bir dönemde hesaplanan katma değer vergisinin bulunmaması halini düzenleyen Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrasının (b.3) alt bendi kapsamında yapılan değerlendirme ile öncelikle kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunularak artırılan kurumlar vergisinin %18'i tutarında katma değer vergisi matrahının artırılması şartı yerine getirilmediğinden uyuşmazlığa konu matrah arttırımı geçersiz kabul edilerek 2014 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu tarhiyat yapılması ve özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konu dava konusu cezalı vergi ve özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda 2014 yılı için katma değer vergisi yönünden yapılan matrah artırımının geçersiz olduğunun belirtildiği, sahte faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2020/694
Karar No: 2023/595
TEMYİZ EDEN (DAVALI): ... Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ: Av. ...
KARŞI TARAF (DAVACI): ... Antrepo Depolama ve Lojistik Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi
İSTEMİN KONUSU: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği ve 2014 yılı için 6736 sayılı Yasa kapsamında katma değer vergisi yönünden yapılan matrah artırımının geçersiz olduğu yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak sözü edilen faturalara dayalı indirimlerin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2014 yılının Ekim ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezası ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 2014 yılının tüm dönemlerinde beyannamelerini verdiği, sadece Ocak döneminde (0) sıfır matrah beyan edildiğinden hesaplanan katma değer vergisinin bulunmadığı, diğer 11 dönemdeki beyanlarında hesaplanan verginin bulunduğu dolayısıyla ilgili yılda en az üç döneme ilişkin hesaplanan katma değer vergisi bulunacak şekilde beyanname verilmiş olduğundan matrah artırımının, 6736 sayılı Yasanın 5. maddesinin 3. fıkrasının (b.1) alt bendi kapsamında olduğu gözetilmeksizin, ilgili yılda hiç bir dönemde hesaplanan katma değer vergisinin bulunmaması halini düzenleyen Kanun'un 5. maddesinin 3. fıkrasının (b.3) alt bendi kapsamında yapılan değerlendirme ile öncelikle kurumlar vergisi yönünden matrah artırımında bulunularak artırılan kurumlar vergisinin %18'i tutarında katma değer vergisi matrahının artırılması şartı yerine getirilmediğinden uyuşmazlığa konu matrah arttırımı geçersiz kabul edilerek 2014 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu tarhiyat yapılması ve özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konu dava konusu cezalı vergi ve özel usulsüzlük cezası kaldırılmıştır.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda 2014 yılı için katma değer vergisi yönünden yapılan matrah artırımının geçersiz olduğunun belirtildiği, sahte faturalara konu indirimlerin reddi suretiyle yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesi uyarınca, kararın taraflara tebliğini ve bir örneğinin de ilgili Vergi Dava Dairesine gönderilmesini teminen dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 02/03/2023 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.