Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.2019/2766 K.2020/3619
Özet: (1) Mahkeme, üniversitenin eylül 2014 dönemi için tahakkuk ettirdiği katma değer vergisinin, taşınmazların iktisadi işletmeye dahil olmayan boş konut olarak kiralanmasından kaynaklandığı gerekçesiyle ve vergi beyannamesi verme sorumluluğunun olmadığını belirterek, bu tahakkukun kaldırılmasını ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesini talep etmiştir. (2) Mahkeme, Davacıya hitaben vergi mahkemesinin kararını onaylayarak, tahakkuk kararının bozulmasını reddetti, iadesi gereken tutarın yasal faizle birlikte iade edilmesine karar verdi.
T.C. DANIŞTAY ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No: 2019/2766
Karar No: 2020/3619
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Üniversitesi Rektörlüğü
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararı uyarınca verilen ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına ihtirazi kayıtla verilen beyannameye dayanılarak Eylül 2014 dönemi için tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin kaldırılması ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle; Üniversite tarafından kantin, banka, otobüs firması, kırtasiye, çay ocağı, büfe olarak hizmet verilmek üzere iktisadi işletmeye dahil olmayan ve içinde herhangi bir müştemilat bulunmaksızın boş olarak taşınmazların kiralanmasının katma değer vergisinden istisna olduğu, davacının uyuşmazlık konusu taşınmazlar için katma değer vergisi beyannamesi verme ve vergisini ödeme sorumluluğunun bulunmadığı, kira sözleşmesi başlığının işletme hakkının kiralanması olması sözleşmenin iktisadi işletmeye dahil olmayan gayrimenkulün kiralanması mahiyetini değiştirmeyeceğinden yapılan tahakkukta hukuka uygunluk görülmediği, iadesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesi nedeniyle yoksun kalınan süre için Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanununa göre faiz ödenmesi gerektiği, faizin başlangıç tarihine ilişkin bir talep bulunmadığından dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizin davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu tahakkuk kaldırılmış, ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu tahakkuka esas kiralama işleminin mevzuatta yer alan istisnalardan olmadığı, açıkça "işletme hakkının kiralanması" olarak nitelendirilen bir işlemin " iktisadi işletmeye dahil olmayan gayrimenkulün kiralanması işlemi" olarak değerlendirmek suretiyle istisna kapsamına sokulamayacağı, iadenin yargı kararıyla hüküm altına alınmasının ilişkiyi borç ilişkisine dönüştürmeyeceği, mahkeme kararının esas ve faiz talebine ilişkin verdiği kararın açıkça hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu bozulmasını gerektirecek bir durumun olmadığı ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın, tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin kaldırılmasına dair hüküm fıkrasının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 27/12/2017 tarih ve E:2015/2908, K:2017/10653 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından; ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası ise aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görüldüğünden temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 08/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2766
Karar No: 2020/3619
TEMYİZ EDEN (DAVALI): … Vergi Dairesi Başkanlığı
VEKİLİ: Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI): … Üniversitesi Rektörlüğü
VEKİLİ: Av. …
İSTEMİN KONUSU: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararı uyarınca verilen ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Davacı adına ihtirazi kayıtla verilen beyannameye dayanılarak Eylül 2014 dönemi için tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin kaldırılması ve ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesi istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle; Üniversite tarafından kantin, banka, otobüs firması, kırtasiye, çay ocağı, büfe olarak hizmet verilmek üzere iktisadi işletmeye dahil olmayan ve içinde herhangi bir müştemilat bulunmaksızın boş olarak taşınmazların kiralanmasının katma değer vergisinden istisna olduğu, davacının uyuşmazlık konusu taşınmazlar için katma değer vergisi beyannamesi verme ve vergisini ödeme sorumluluğunun bulunmadığı, kira sözleşmesi başlığının işletme hakkının kiralanması olması sözleşmenin iktisadi işletmeye dahil olmayan gayrimenkulün kiralanması mahiyetini değiştirmeyeceğinden yapılan tahakkukta hukuka uygunluk görülmediği, iadesi gereken bir miktar paranın, idarenin tasarrufunda kalan sürede ilgilisi tarafından tasarruf edilememesi nedeniyle yoksun kalınan süre için Borçlar Kanunu ve Ticaret Kanununa göre faiz ödenmesi gerektiği, faizin başlangıç tarihine ilişkin bir talep bulunmadığından dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizin davacıya iadesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu tahakkuk kaldırılmış, ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Dava konusu tahakkuka esas kiralama işleminin mevzuatta yer alan istisnalardan olmadığı, açıkça "işletme hakkının kiralanması" olarak nitelendirilen bir işlemin " iktisadi işletmeye dahil olmayan gayrimenkulün kiralanması işlemi" olarak değerlendirmek suretiyle istisna kapsamına sokulamayacağı, iadenin yargı kararıyla hüküm altına alınmasının ilişkiyi borç ilişkisine dönüştürmeyeceği, mahkeme kararının esas ve faiz talebine ilişkin verdiği kararın açıkça hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Mahkeme kararının hukuka uygun olduğu bozulmasını gerektirecek bir durumun olmadığı ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NİN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemine konu yapılan kararın, tahakkuk ettirilen katma değer vergisinin kaldırılmasına dair hüküm fıkrasının Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 27/12/2017 tarih ve E:2015/2908, K:2017/10653 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından; ödenen tutarın yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrası ise aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görüldüğünden temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içerisinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 08/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.