Danıştay3. Daireİdare Hukuku
Danıştay 3. Daire E.2004/1680 K.2005/1486
Özet: Uyuşmazlık, kooperatifin iki yıl beklemeden gayrimenkul satması nedeniyle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu’nun geçici 23. maddesi kapsamında kurumlar vergisi istisnasından yararlanıp yararlanamayacağı ve uygulanan vergi, stopaj ve cezaların hukuka uygunluğu üzerineydi. Danıştay, Vergi Mahkemesi kararını aynı gerekçelerle onaylayarak temyiz talebini reddetmiş ve kooperatifin kurumlar vergisi mükellefi olduğunu, ağır kusur cezasının ise kusur cezasına çevrilerek uygulanması gerektiğini hükmetmiştir.
T.C.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2004/1680
Karar No: 2005/1486
Temyiz Eden : …
Vekili : …
Karşı Taraf : Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğü-ANTALYA
İstemin Özeti : 1997 yılında gayrimenkul satışından elde ettiği kazancına ilişkin kurumlar vergisi ve muhtasar beyannamelerini vermeyen davacı kooperatif adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi, fon payları ile bunlara ve geçici vergiye bağlı olarak kesilen ağır kusur cezalarını; 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan Geçici 23'üncü maddesi uyarınca kooperatiflerin gayrimenkul satışından doğan kazançlarının kurumlar vergisinden müstesna tutulması için gayrimenkullerin iki tam yıl süreyle kooperatifin aktifinde yer alması, satıştan doğan kazancın sermayeye eklenmeyerek özel bir fon hesabında gösterilmesi, hiçbir şekilde ortaklara dağıtılmaması ve kooperatifin amaçlarının gerçekleştirilmesinde kullanılması koşullarının bir arada gerçekleşmesi gerektiği, davacı kooperatifin 10.10.1996 tarihinde 75.000.000 liraya aldığı gayrimenkulü, 26.4.1997 tarihinde istisna için gerekli iki yıl geçmeden 7.500.000.000 lira bedelle satması nedeniyle koşullarından birini ihlal ettiğinden, kurumlar vergisi istisnasından yararlanmasının mümkün olmadığı, bu durumda kurumlar vergisi beyannamesini vermek zorunda olan davacı kooperatif adına gayrimenkulün alım bedeli ile satış bedeli arasındaki fark dikkate alınarak re'sen yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak matrahın bulunuş biçimi dikkate alındığında ağır kusur cezası kesilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kusur cezasına çevirmek suretiyle değiştiren … Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının; gayrimenkul satışından elde edilen meblağın, kar payı olarak ortaklara intikal ettirilmediği, inşaatı tamamlama fonuna aktarıldığı, iki yıl beklemenin kooperatifin amaçlarıyla çelişeceği ileri sürülerek bozulması istemidir.
Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
Tetkik Hakimi : …
Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Savcı : …
Düşüncesi : İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir.
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nisbi harç alınmasına, 15.6.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
D A N I Ş T A Y
ÜÇÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2004/1680
Karar No: 2005/1486
Temyiz Eden : …
Vekili : …
Karşı Taraf : Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğü-ANTALYA
İstemin Özeti : 1997 yılında gayrimenkul satışından elde ettiği kazancına ilişkin kurumlar vergisi ve muhtasar beyannamelerini vermeyen davacı kooperatif adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi, gelir (stopaj) vergisi, fon payları ile bunlara ve geçici vergiye bağlı olarak kesilen ağır kusur cezalarını; 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun uyuşmazlık konusu dönemde yürürlükte bulunan Geçici 23'üncü maddesi uyarınca kooperatiflerin gayrimenkul satışından doğan kazançlarının kurumlar vergisinden müstesna tutulması için gayrimenkullerin iki tam yıl süreyle kooperatifin aktifinde yer alması, satıştan doğan kazancın sermayeye eklenmeyerek özel bir fon hesabında gösterilmesi, hiçbir şekilde ortaklara dağıtılmaması ve kooperatifin amaçlarının gerçekleştirilmesinde kullanılması koşullarının bir arada gerçekleşmesi gerektiği, davacı kooperatifin 10.10.1996 tarihinde 75.000.000 liraya aldığı gayrimenkulü, 26.4.1997 tarihinde istisna için gerekli iki yıl geçmeden 7.500.000.000 lira bedelle satması nedeniyle koşullarından birini ihlal ettiğinden, kurumlar vergisi istisnasından yararlanmasının mümkün olmadığı, bu durumda kurumlar vergisi beyannamesini vermek zorunda olan davacı kooperatif adına gayrimenkulün alım bedeli ile satış bedeli arasındaki fark dikkate alınarak re'sen yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak matrahın bulunuş biçimi dikkate alındığında ağır kusur cezası kesilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle kusur cezasına çevirmek suretiyle değiştiren … Vergi Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının; gayrimenkul satışından elde edilen meblağın, kar payı olarak ortaklara intikal ettirilmediği, inşaatı tamamlama fonuna aktarıldığı, iki yıl beklemenin kooperatifin amaçlarıyla çelişeceği ileri sürülerek bozulması istemidir.
Savunmanın Özeti : Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
Tetkik Hakimi : …
Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
Savcı : …
Düşüncesi : İdare ve vergi mahkemelerince verilen kararların temyizen incelenerek bozulabilmesi için, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49'uncu maddesinin birinci fıkrasında belirtilen nedenlerin bulunması gerekmektedir.
Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, söz konusu maddede yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından, istemin reddi ile temyiz edilen Mahkeme kararının onanmasının uygun olacağı düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına, davacıdan 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca nisbi harç alınmasına, 15.6.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.