Danıştay 3. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma
Danıştay 3. Daire E.1997/4417 K.1998/2594
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: Kısmen bozma
Uyuşmazlık
Davacı şirketin 1994 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle yapılan re'sen tarhiyatın ve kesilen cezaların hukuka uygun olup olmadığı tartışılmaktadır.
Kaynak pasajlar (1)
- Davacı şirketin 1994 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi ile buna bağlı olarak kesilen ağır kusur cezasına karşı açılan davayı; olayda, beyanname verilmemesinden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesine göre re'sen takdir sebebi bulunmakta ise de, matrah takdiri için şirketin vergiye tabi bir faaliyetinin olması gerektiği, davacı şirketin ... tarihinden itibaren tasfiyeye girdiği ve bu kararın Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanarak tescil edildiği, Mahkemelerince ara kararı ile 1994 ve 1995 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği, ibraz edilen 1994 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmesinden, şirketin tasfiye öncesi ve sonrasında hiç bir faaliyetinin olmadığının görüldüğü, davalı idare tarafından şirketin faaliyette bulunduğu ve gelir elde ettiği yolunda yapılmış herhangi bir tespitin ve iddianın bulunmadığı, bu bakımdan şirketin faaliyette bulunmadığı sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı kaldıran … Vergi Mahkemesinin … sayılı kararının; şirketin tasfiyesiyle ilgili bir bildiriminin olmadığı, ... tarihinde tasfiyeye girdiği kabul edilse dahi, tasfiyeye girdiği tarihten önceki döneme ait beyannamenin verilmesi gerektiği, bu bakımdan beyanname verilmemesi nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.
Gerekçe
Danıştay 3. Dairesi, şirketin tasfiye öncesi ve sonrasında hiçbir faaliyetinin bulunmadığı ve davalı idarenin şirketin faaliyette bulunup gelir elde ettiğine dair bir tespitinin olmadığı gerekçesiyle, faaliyeti olmayan şirkete yönelik yapılan cezalı tarhiyatı yerinde bulmayan Vergi Mahkemesi kararını onamıştır.
Kaynak pasajlar (2)
- Davacı şirketin 1994 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi ile buna bağlı olarak kesilen ağır kusur cezasına karşı açılan davayı; olayda, beyanname verilmemesinden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesine göre re'sen takdir sebebi bulunmakta ise de, matrah takdiri için şirketin vergiye tabi bir faaliyetinin olması gerektiği, davacı şirketin ... tarihinden itibaren tasfiyeye girdiği ve bu kararın Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanarak tescil edildiği, Mahkemelerince ara kararı ile 1994 ve 1995 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği, ibraz edilen 1994 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmesinden, şirketin tasfiye öncesi ve sonrasında hiç bir faaliyetinin olmadığının görüldüğü, davalı idare tarafından şirketin faaliyette bulunduğu ve gelir elde ettiği yolunda yapılmış herhangi bir tespitin ve iddianın bulunmadığı, bu bakımdan şirketin faaliyette bulunmadığı sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı kaldıran … Vergi Mahkemesinin … sayılı kararının; şirketin tasfiyesiyle ilgili bir bildiriminin olmadığı, ... tarihinde tasfiyeye girdiği kabul edilse dahi, tasfiyeye girdiği tarihten önceki döneme ait beyannamenin verilmesi gerektiği, bu bakımdan beyanname verilmemesi nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.
- Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar verildi.
Sonuç
Davacı şirket, beyanname vermediği gerekçesiyle yapılan re'sen vergi tarhiyatına karşı dava açmıştır. Danıştay 3. Dairesi, şirketin faaliyetinin ve gelirinin bulunmadığı tespit edildiğinden yapılan tarhiyatın yasal dayanağı olmadığını belirterek yerel mahkeme kararını onamıştır.
Kaynak pasajlar (2)
- Davacı şirketin 1994 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi ile buna bağlı olarak kesilen ağır kusur cezasına karşı açılan davayı; olayda, beyanname verilmemesinden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesine göre re'sen takdir sebebi bulunmakta ise de, matrah takdiri için şirketin vergiye tabi bir faaliyetinin olması gerektiği, davacı şirketin ... tarihinden itibaren tasfiyeye girdiği ve bu kararın Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanarak tescil edildiği, Mahkemelerince ara kararı ile 1994 ve 1995 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği, ibraz edilen 1994 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmesinden, şirketin tasfiye öncesi ve sonrasında hiç bir faaliyetinin olmadığının görüldüğü, davalı idare tarafından şirketin faaliyette bulunduğu ve gelir elde ettiği yolunda yapılmış herhangi bir tespitin ve iddianın bulunmadığı, bu bakımdan şirketin faaliyette bulunmadığı sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı kaldıran … Vergi Mahkemesinin … sayılı kararının; şirketin tasfiyesiyle ilgili bir bildiriminin olmadığı, ... tarihinde tasfiyeye girdiği kabul edilse dahi, tasfiyeye girdiği tarihten önceki döneme ait beyannamenin verilmesi gerektiği, bu bakımdan beyanname verilmemesi nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.
- Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar verildi.
Daire: ÜÇÜNCÜ DAİRE
Karar Yılı: 1998
Karar No: 2594
Esas Yılı: 1997
Esas No: 4417
Karar Tarihi: 30/06/998
BEYANNAME VERİLMEMESİ 213 SAYILI VERGİ USUL KANUNUNA GÖRE RE'SEN TAKDİR SEBEBİ İSE DE, BU SEBEPLE VERGİLENDİRME YAPILABİLMESİ İÇİN FAALİYETTE BULUNULDUĞU VE GELİR ELDE EDİLDİĞİNİN TESPİTİ GEREKTİĞİ HK.
Davacı şirketin 1994 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi ile buna bağlı olarak kesilen ağır kusur cezasına karşı açılan davayı; olayda, beyanname verilmemesinden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesine göre re'sen takdir sebebi bulunmakta ise de, matrah takdiri için şirketin vergiye tabi bir faaliyetinin olması gerektiği, davacı şirketin ... tarihinden itibaren tasfiyeye girdiği ve bu kararın Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanarak tescil edildiği, Mahkemelerince ara kararı ile 1994 ve 1995 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği, ibraz edilen 1994 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmesinden, şirketin tasfiye öncesi ve sonrasında hiç bir faaliyetinin olmadığının görüldüğü, davalı idare tarafından şirketin faaliyette bulunduğu ve gelir elde ettiği yolunda yapılmış herhangi bir tespitin ve iddianın bulunmadığı, bu bakımdan şirketin faaliyette bulunmadığı sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı kaldıran … Vergi Mahkemesinin … sayılı kararının; şirketin tasfiyesiyle ilgili bir bildiriminin olmadığı, ... tarihinde tasfiyeye girdiği kabul edilse dahi, tasfiyeye girdiği tarihten önceki döneme ait beyannamenin verilmesi gerektiği, bu bakımdan beyanname verilmemesi nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar verildi.
Karar Yılı: 1998
Karar No: 2594
Esas Yılı: 1997
Esas No: 4417
Karar Tarihi: 30/06/998
BEYANNAME VERİLMEMESİ 213 SAYILI VERGİ USUL KANUNUNA GÖRE RE'SEN TAKDİR SEBEBİ İSE DE, BU SEBEPLE VERGİLENDİRME YAPILABİLMESİ İÇİN FAALİYETTE BULUNULDUĞU VE GELİR ELDE EDİLDİĞİNİN TESPİTİ GEREKTİĞİ HK.
Davacı şirketin 1994 takvim yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini vermemesi nedeniyle adına takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi ile buna bağlı olarak kesilen ağır kusur cezasına karşı açılan davayı; olayda, beyanname verilmemesinden dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 30. maddesine göre re'sen takdir sebebi bulunmakta ise de, matrah takdiri için şirketin vergiye tabi bir faaliyetinin olması gerektiği, davacı şirketin ... tarihinden itibaren tasfiyeye girdiği ve bu kararın Ticaret Sicili Gazetesinde yayınlanarak tescil edildiği, Mahkemelerince ara kararı ile 1994 ve 1995 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği, ibraz edilen 1994 takvim yılına ait defter ve belgelerin incelenmesinden, şirketin tasfiye öncesi ve sonrasında hiç bir faaliyetinin olmadığının görüldüğü, davalı idare tarafından şirketin faaliyette bulunduğu ve gelir elde ettiği yolunda yapılmış herhangi bir tespitin ve iddianın bulunmadığı, bu bakımdan şirketin faaliyette bulunmadığı sonucuna varıldığından yapılan cezalı tarhiyatta yasal isabet görülmediği gerekçesiyle kabul ederek cezalı tarhiyatı kaldıran … Vergi Mahkemesinin … sayılı kararının; şirketin tasfiyesiyle ilgili bir bildiriminin olmadığı, ... tarihinde tasfiyeye girdiği kabul edilse dahi, tasfiyeye girdiği tarihten önceki döneme ait beyannamenin verilmesi gerektiği, bu bakımdan beyanname verilmemesi nedeniyle takdir komisyonu kararına dayanılarak yapılan tarhiyatın yerinde olduğu ileri sürülerek bozulması istemidir.
Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanan Vergi Mahkemesi kararı, aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup temyiz istemine ilişkin dilekçede ileri sürülen iddialar sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.