‹ Ana sayfa
Danıştay 2. Daire İdare Hukuku · ön sınıflandırma

Danıştay 2. Daire E.2021/11107 K.2023/3010

Esas No: 2021/11107 · Karar No: 2023/3010 · Karar Tarihi: 30.05.2023
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: OnamaKimin lehine: Davalı
Uyuşmazlık
Davacı, işletmekte olduğu lokanta için içkili yer ruhsatı verilmesi talebinin reddedilmesine karşı, mevcut içki satış belgesi ve çevredeki benzer işletmeler nedeniyle kazanılmış hakkı olduğunu ileri sürerek işlemin iptalini istemiştir.
Kaynak pasajlar (1)
  • Dava Konusu İstem: Dava; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, … Köyü, … ada … parsel sayılı taşınmazda lokanta işleten davacı tarafından, içkili yer ruhsatı verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … Belediye Meclisi'nin … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
Gerekçe
Danıştay İkinci Dairesi, İdare Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğuna ve temyiz nedenlerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığına karar vermiştir. Mahkeme, işletmenin karayolu sınırına olan mesafesinin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'teki mesafe şartını sağlamadığını ve mevcut alkollü içki satış belgesinin içkili yer ruhsatı için kazanılmış hak oluşturmadığını tespit eden yerel mahkeme hükmünü yerinde bulmuştur.
Kaynak pasajlar (3)
  • İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; içkili yer bölge tespit komisyonunun dava konusu taşınmazla ilgili düzenlediği raporda, davacının işyeri ile ilgili yapılan ölçümlerde taşınmazın en yakın arsa sınırının karayolu sınırına uzaklığının 3,50 metre, işletme binasının karayolu sınırına uzaklığının 51 metre, en uzak arsa sınırının karayolu sınırına uzaklığının ise 67 metre olarak ölçüldüğü, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin içkili yer bölgesinin konaklama yerleri hariç olmak üzere otoyollarının ve karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine ikiyüz metreden yakın mesafe içinde tespit edilemeyeceğine ilişkin düzenlemesi gereğince, davacının içkili yer ruhsatı başvurusunun reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafından, aynı hat üzerinde başka içkili yer ruhsatı bulunan lokantaların bulunduğu ve devraldığı lokantanın içki ruhsatlı olarak çalıştırıldığından kazanılmış hakkının bulunduğu belirtilmekte ise de ruhsat başvurusu yapılan işletmelerin öngörülen şartları yerine getirip getirmemesinde her birinin kendine özgü olarak değerlendirilmesinin gerektiği, davacının başvuruya konu devraldığı işletmenin içkili lokanta ruhsatının bulunmadığı, açık alkollü içki satış belgesinin bulunması içki satışı yapabilmesine imkan tanısa da içkili işyeri açmasına imkan tanımayacağından ve bu yönde bir kazanılmış hak oluşturmayacağından davacının beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
  • DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
  • Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Sonuç
Davacı, karayolu sınırına olan mesafe şartı nedeniyle reddedilen içkili yer ruhsatı başvurusunun iptali için dava açmıştır. Danıştay İkinci Dairesi, yerel mahkemenin mesafe şartı ve kazanılmış hak bulunmadığına dair kararını hukuka uygun bularak temyiz isteminin reddine ve kararın onanmasına karar vermiştir.
Kaynak pasajlar (4)
  • Dava Konusu İstem: Dava; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, … Köyü, … ada … parsel sayılı taşınmazda lokanta işleten davacı tarafından, içkili yer ruhsatı verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … Belediye Meclisi'nin … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
  • İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; içkili yer bölge tespit komisyonunun dava konusu taşınmazla ilgili düzenlediği raporda, davacının işyeri ile ilgili yapılan ölçümlerde taşınmazın en yakın arsa sınırının karayolu sınırına uzaklığının 3,50 metre, işletme binasının karayolu sınırına uzaklığının 51 metre, en uzak arsa sınırının karayolu sınırına uzaklığının ise 67 metre olarak ölçüldüğü, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin içkili yer bölgesinin konaklama yerleri hariç olmak üzere otoyollarının ve karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine ikiyüz metreden yakın mesafe içinde tespit edilemeyeceğine ilişkin düzenlemesi gereğince, davacının içkili yer ruhsatı başvurusunun reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafından, aynı hat üzerinde başka içkili yer ruhsatı bulunan lokantaların bulunduğu ve devraldığı lokantanın içki ruhsatlı olarak çalıştırıldığından kazanılmış hakkının bulunduğu belirtilmekte ise de ruhsat başvurusu yapılan işletmelerin öngörülen şartları yerine getirip getirmemesinde her birinin kendine özgü olarak değerlendirilmesinin gerektiği, davacının başvuruya konu devraldığı işletmenin içkili lokanta ruhsatının bulunmadığı, açık alkollü içki satış belgesinin bulunması içki satışı yapabilmesine imkan tanısa da içkili işyeri açmasına imkan tanımayacağından ve bu yönde bir kazanılmış hak oluşturmayacağından davacının beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
  • 1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
  • 2. ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
T.C. DANIŞTAY İKİNCİ DAİRE
Esas No: 2021/11107
Karar No: 2023/3010

TEMYİZ EDEN (DAVACI): …

VEKİLİ: Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI): … Belediye Başkanlığı

İSTEMİN KONUSU: ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava Konusu İstem: Dava; Adana ili, Tufanbeyli ilçesi, … Köyü, … ada … parsel sayılı taşınmazda lokanta işleten davacı tarafından, içkili yer ruhsatı verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … Belediye Meclisi'nin … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; içkili yer bölge tespit komisyonunun dava konusu taşınmazla ilgili düzenlediği raporda, davacının işyeri ile ilgili yapılan ölçümlerde taşınmazın en yakın arsa sınırının karayolu sınırına uzaklığının 3,50 metre, işletme binasının karayolu sınırına uzaklığının 51 metre, en uzak arsa sınırının karayolu sınırına uzaklığının ise 67 metre olarak ölçüldüğü, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin içkili yer bölgesinin konaklama yerleri hariç olmak üzere otoyollarının ve karayollarının her iki tarafında sınır çizgisine ikiyüz metreden yakın mesafe içinde tespit edilemeyeceğine ilişkin düzenlemesi gereğince, davacının içkili yer ruhsatı başvurusunun reddine dair işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, her ne kadar davacı tarafından, aynı hat üzerinde başka içkili yer ruhsatı bulunan lokantaların bulunduğu ve devraldığı lokantanın içki ruhsatlı olarak çalıştırıldığından kazanılmış hakkının bulunduğu belirtilmekte ise de ruhsat başvurusu yapılan işletmelerin öngörülen şartları yerine getirip getirmemesinde her birinin kendine özgü olarak değerlendirilmesinin gerektiği, davacının başvuruya konu devraldığı işletmenin içkili lokanta ruhsatının bulunmadığı, açık alkollü içki satış belgesinin bulunması içki satışı yapabilmesine imkan tanısa da içkili işyeri açmasına imkan tanımayacağından ve bu yönde bir kazanılmış hak oluşturmayacağından davacının beyanlarına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, aynı konumda olan birçok lokantaya ruhsat verildiği, açık alkollü içki satış belgesinin bulunduğu, içkili yer ruhsatı verilmemesi nedeniyle maddi olarak zarara uğradığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI: Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. DAVACININ TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
2. ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan davacı üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun'un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren (15) onbeş gün içinde Danıştay'da karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/05/2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.